مزامیر 118

118 ¹پدر ما را سپاس گویید، زیرا او نیکوست؛ محبتِ عهدیِ او تا ابد باقی است.

²اسرائیل بگوید: «محبتِ عهدیِ او تا ابد باقی است.» ³خاندان هارون بگویند: «محبتِ عهدیِ او تا ابد باقی است.» ⁴آنان که از پدر ما می‌ترسند بگویند: «محبتِ عهدیِ او تا ابد باقی است.»

⁵در تنگیِ خود پدرم را خواندم؛ او مرا اجابت کرد و آزادم ساخت. ⁶پدرم با من است؛ نخواهم ترسید. کسی به من چه می‌تواند کرد؟ ⁷پدرم همچون یاورِ من با من است؛ و من با پیروزی بر آنان که از من نفرت دارند خواهم نگریست.

⁸پناه بردن به پدر ما بهتر است از توکل بر آدمیان. ⁹پناه بردن به پدر ما بهتر است از توکل بر بزرگان. ¹⁰همهٔ قوم‌ها مرا احاطه کردند؛ به نام پدر ما آنان را نابود ساختم. ¹¹مرا احاطه کردند، از هر سو مرا احاطه کردند؛ به نام پدر ما آنان را نابود ساختم. ¹²چون زنبوران مرا احاطه کردند؛ اما همچون آتشِ خار خاموش شدند؛ به نام پدر ما آنان را نابود ساختم. ¹³چنان سخت رانده شدم که نزدیک بود بیفتم، اما پدر ما مرا یاری داد. ¹⁴پدرم قوّت و سرودِ من است؛ او نجاتِ من گشته است.

¹⁵آوازهای شادِ نجات در خیمه‌های عادلان است: «دستِ راستِ پدر ما کارهای بزرگ کرده است.» ¹⁶دستِ راستِ پدر ما برافراشته است؛ دستِ راستِ پدر ما کارهای بزرگ کرده است. ¹⁷نخواهم مرد، بلکه زنده خواهم ماند، و کارهای پدرم را بازخواهم گفت. ¹⁸پدرم مرا به‌سختی تأدیب کرده است، اما مرا به مرگ تسلیم نکرده است.

¹⁹دروازه‌های عدالت را برایم بگشایید، تا از آنها درآیم و پدرم را سپاس گویم. ²⁰این است دروازهٔ پدر ما؛ عادلان از آن درخواهند آمد. ²¹تو را سپاس می‌گویم که مرا اجابت کردی و نجاتِ من گشته‌ای.

²²سنگی که معماران رد کردند، سنگِ زاویه گشته است. ^a a v22 عیسی این آیه را بر خود منطبق ساخت (متّی ۲۱:۴۲)، و پطرس آن را در برابر بزرگان دربارهٔ او اعلام کرد (اعمال ۴:۱۱) — آن سنگِ ردشده، خداوند عیسی است که سنگِ زاویهٔ خانهٔ پدر ما گردیده است. ²³این کارِ پدر ما است؛ و در نظرِ ما شگفت‌انگیز است. ²⁴این است روزی که پدر ما ساخته است؛ بیایید در آن شادی و وجد کنیم.

²⁵اکنون ما را نجات ده، التماس می‌کنیم، ای پدر ما! ای پدر ما، تمنّا داریم، ما را کامیاب گردان! ²⁶خجسته باد او که به نام پدر ما می‌آید — خجسته باد عیسی، پادشاهِ ما! شما را از خانهٔ پدر ما برکت می‌دهیم. ^b b v26 جماعت‌ها این آیه را به هنگام ورودِ عیسی به اورشلیم بر او سراییدند (متّی ۲۱:۹؛ یوحنا ۱۲:۱۳) — آن‌که به نام پدر ما می‌آید، عیسیِ پادشاه است. ²⁷پدر ما، پدرِ ماست، و او نورِ خود را بر ما تابانیده است. قربانیِ عید را با ریسمان‌ها ببندید، تا شاخ‌های مذبح.

²⁸تو پدرِ من هستی، و تو را سپاس خواهم گفت؛ تو پدرِ من هستی، تو را تمجید خواهم کرد.

²⁹پدر ما را سپاس گویید، زیرا او نیکوست؛ محبتِ عهدیِ او تا ابد باقی است.