مزامیر 135

135 ¹هَلِلویاه! نامِ پدر ما را بستایید؛ او را بستایید، ای بندگانِ پدر ما، ²ای شما که در خانهٔ پدر ما خدمت می‌کنید، در صحن‌های خانهٔ پدر ما.

³پدر ما را بستایید، زیرا پدر ما نیکوست؛ نامِ او را با سرود بستایید، زیرا دلپذیر است. ⁴زیرا پدر ما یعقوب را برای خویش برگزیده است، و اسرائیل را همچون گنجینهٔ عزیزِ خود.

⁵زیرا می‌دانم که پدر ما بزرگ است، و پدرِ فرمانروای ما برتر از همهٔ خدایان است. ⁶هر آنچه پدر ما اراده کرد، به انجام رسانید، در آسمان‌ها و بر زمین، در دریاها و همهٔ ژرفاهایشان. ⁷او ابرها را برمی‌آورد از کرانه‌های زمین؛ برای باران، برق پدید می‌آورد و باد را از خزانه‌های خود بیرون می‌آورد.

⁸او نخست‌زادگانِ مصر را زد، هم از انسان و هم از حیوان. ⁹ای مصر، در میانِ تو آیات و شگفتی‌ها فرستاد، بر ضدِّ فرعون و همهٔ خادمانش. ¹⁰او قوم‌های بسیار را زد و پادشاهانِ نیرومند را کشت— ¹¹سیحون، پادشاهِ اَموریان، و عوج، پادشاهِ باشان، و همهٔ ممالکِ کنعان— ¹²و سرزمینِ آنان را همچون میراث بخشید، میراثی برای قومِ خود، اسرائیل.

¹³ای پدر ما، نامِ تو تا ابد پایدار است؛ ای پدر ما، آوازهٔ تو نسل اندر نسل باقی است. ¹⁴زیرا پدر ما حقِّ قومِ خود را ثابت خواهد کرد و بر بندگانِ خویش شفقت خواهد ورزید.

¹⁵بت‌های قوم‌ها نقره و طلاست، ساختهٔ دستِ انسان. ¹⁶دهان دارند، اما سخن نمی‌توانند گفت؛ چشم دارند، اما نمی‌توانند دید؛ ¹⁷گوش دارند، اما نمی‌توانند شنید، و در دهانشان هیچ نفَسی نیست. ¹⁸سازندگانشان همچون آنها می‌شوند، و همهٔ کسانی نیز که بر آنها توکل می‌کنند.

¹⁹ای خاندانِ اسرائیل، پدر ما را متبارک خوانید؛ ای خاندانِ هارون، پدر ما را متبارک خوانید؛ ²⁰ای خاندانِ لاوی، پدر ما را متبارک خوانید؛ ای شما که از پدر ما می‌ترسید، پدر ما را متبارک خوانید. ²¹پدر ما از صهیون متبارک باد، او که در اورشلیم ساکن است. هَلِلویاه!