مزامیر 149

149 ¹هَلِلویاه! پدر ما را سرودی تازه بسرایید، و ستایش او را در جماعتِ مؤمنان.

²اسرائیل در آفرینندهٔ خود شادی کند؛ فرزندان صَهیون در پادشاه خویش وجد نمایند. ³نام او را با رقص بستایند، و با دف و بربط برایش ساز بنوازند. ⁴زیرا پدر ما از قومِ خود مسرور است؛ او فروتنان را با نجات تاج می‌بخشد. ^a a v4 پدر ما قومِ خود را نه‌فقط تحمل نمی‌کند، بلکه از ایشان مسرور است، و فروتنان را با رهایی خویش می‌آراید. ⁵مؤمنان در این عزّت شادی کنند؛ بر بسترهای خود از شادی سرود بخوانند.

⁶ستایش‌های والای پدر ما بر لبانشان باشد، و شمشیری دودَم در دستشان، ⁷تا عدالت را بر قوم‌ها اجرا کنند و داوری را بر ملت‌ها، ⁸تا پادشاهانشان را به زنجیرها ببندند و بزرگانشان را به کُنده‌های آهنین، ⁹تا داوریِ مکتوب را بر ایشان اجرا کنند. این است عزّتِ همهٔ مؤمنانِ او. هَلِلویاه!