مزامیر 148

148 ¹هَلِلویاه! پدر ما را از آسمان‌ها بستایید؛ او را در بلندی‌ها بستایید. ²او را بستایید، ای همهٔ فرشتگانش؛ او را بستایید، ای همهٔ لشکرهایش. ³او را بستایید، ای خورشید و ماه؛ او را بستایید، ای همهٔ ستارگان درخشان. ⁴او را بستایید، ای برترین آسمان‌ها، و ای آب‌هایی که بالای آسمان‌هایید. ⁵بگذار نام پدر ما را بستایند، زیرا او فرمان داد و آفریده شدند. ⁶او آن‌ها را تا ابدالآباد استوار ساخت؛ حکمی داد که هرگز از میان نخواهد رفت.

⁷پدر ما را از زمین بستایید، ای جانوران دریا و ای همهٔ ژرفای اقیانوس‌ها، ⁸ای آتش و تگرگ، برف و مِه، و ای باد توفنده که کلام او را به جا می‌آورید، ⁹ای کوه‌ها و همهٔ تپه‌ها، درختان میوه و همهٔ سروها، ¹⁰ای حیوانات وحشی و همهٔ چارپایان، خزندگان و پرندگان بالدار، ¹¹ای پادشاهان زمین و همهٔ قوم‌ها، شاهزادگان و همهٔ فرمانروایان زمین، ¹²ای مردان جوان و زنان جوان به یکسان، پیران و کودکان.

¹³بگذار نام پدر ما را بستایند، زیرا تنها نام اوست که متعال است؛ شکوه او فراتر از زمین و آسمان است. ¹⁴او برای قوم خود قدرتی برافراشته است، ستایشی برای همهٔ وفادارانش، برای قوم اسرائیل که نزدیک‌اند به او. هَلِلویاه!