پادشاه شادمانی می‌کند

برای رهبر سرایندگان. مزموری از داوود.

قوم پادشاهی را جشن می‌گیرند که حیات خواست و آن را یافت، با برکت‌های فراوان استقبال شد و تاجی از طلا بر سر نهاد. اطمینان او نه بر کارنامهٔ خودش، بلکه بر توکل به پدر ما استوار است، که دستش هر که را بر ضد او توطئه کند خواهد یافت.

باب 21.

ای پدر ما، پادشاه در نیروی تو شادمان است؛ و در نجات تو چه بسیار وجد می‌کند! آرزوی دلش را به او بخشیده‌ای، و آنچه لبانش از تو خواسته، از او دریغ نداشته‌ای. زیرا با برکات نیکو به استقبال او آمدی؛ و تاجی از زر ناب بر سرش نهادی. او از تو حیات خواست، و تو آن را به او بخشیدی—درازیِ روزها، تا ابدالآباد. ^a جلال او به‌واسطهٔ نجات تو عظیم است؛ شکوه و جلال را بر او می‌نهی. به‌راستی که برکات جاودان به او عطا کرده‌ای، و او را با شادیِ حضور خود شادمان ساخته‌ای. زیرا پادشاه بر پدر ما توکل دارد؛ و به‌واسطهٔ محبتِ پایدارِ آن متعال، پدر ما، هرگز نخواهد لغزید.

دست تو همهٔ دشمنانت را گرفتار خواهد کرد؛ دست راستت آنان را که از تو نفرت دارند، فرو خواهد گرفت. چون ظاهر شوی، آنان را چون تنوری مشتعل خواهی ساخت. پدر ما ایشان را در غضب خود فرو خواهد بلعید، و آتش او آنان را خواهد سوزانید. نسل ایشان را از زمین نابود خواهی کرد، و فرزندانشان را از میان بنی‌آدم. هرچند بر ضد تو بدی می‌اندیشند و نقشه‌ای می‌چینند، کامیاب نخواهند شد. زیرا آنان را وادار خواهی کرد که پشت کنند، آنگاه که تیرهایت را به‌سوی چهره‌هایشان نشانه گیری.

ای پدر ما، در نیروی خود متعال شو! ما قدرت تو را با سرود خواهیم سرایید و خواهیم ستود.