مزامیر 26

26 ¹مرا تبرئه کن، ای پدر من، زیرا در کمال خویش گام برداشته‌ام، و بر پدرِ خود توکل کرده‌ام، بی‌آنکه بلغزم.

²مرا بیازما، ای پدر من، و امتحانم کن؛ دلم را بپالای و اندیشه‌ام را. ³زیرا محبتِ پایدارِ تو پیش چشمان من است، و به وفاداری تو زندگی می‌کنم.

⁴با مردمانِ فریبکار نمی‌نشینم، و با ریاکاران همنشین نمی‌شوم. ⁵از جماعتِ بدکاران بیزارم، و با شریران نخواهم نشست. ⁶دستان خود را به بی‌گناهی می‌شویم، و گِردِ مذبح تو طواف می‌کنم، ای پدر من، ⁷تا شکرِ خود را اعلام کنم به آواز بلند، و از همه کارهای شگفت‌انگیز تو سخن بگویم.

⁸ای پدر من، خانه‌ای را که در آن ساکنی دوست می‌دارم، مکانی که جلال تو در آن آرام می‌گیرد.

⁹جان مرا با گناهکاران از میان مبر، و نه زندگی‌ام را با مردمانِ خونریز، ¹⁰کسانی که در دستانشان نقشه‌های شرورانه است، و دست راستشان پر از رشوه است. ¹¹اما من، در کمال خویش گام برمی‌دارم؛ مرا فدیه ده و بر من فیض فرما.

¹²بر زمینِ هموار ایستاده‌ام؛ در جماعتِ بزرگ، پدرِ خود را متبارک خواهم خواند.