مزامیر 25

25 ¹ای پدرِ من، جان خود را به سوی تو برمی‌افرازم.

²ای پدرِ من، بر تو توکل دارم؛ مگذار شرمنده شوم؛ مگذار دشمنانم بر من پیروز گردند. ³به‌راستی، هیچ‌یک از منتظرانِ تو شرمنده نخواهند شد؛ آنان که بی‌سبب خیانت می‌ورزند، شرمنده خواهند شد.

⁴ای پدرِ من، راه‌های خود را به من بنما؛ طریق‌های خویش را به من بیاموز. ⁵مرا در راستیِ خود هدایت کن و تعلیم ده، زیرا تو پدر ما، نجاتِ من هستی؛ تمامِ روز منتظرِ تو هستم. ⁶ای پدرِ من، شفقتِ لطیف خود و محبتِ عهدی خویش را به یاد آور، زیرا از ازل بوده‌اند. ⁷گناهانِ جوانی‌ام را به یاد میاور و نه عصیان‌هایم را؛ ای پدرِ من، بر حسبِ محبتِ عهدی خود و به‌خاطرِ نیکوییِ خویش مرا به یاد آور.

⁸پدر ما نیکو و راست است؛ از این رو گناهکاران را در طریقِ راست تعلیم می‌دهد. ⁹فروتنان را به عدالت رهبری می‌کند و راهِ خود را به فروتنان می‌آموزد. ¹⁰همهٔ طریق‌های پدر ما محبتِ وفادار و امانت است، برای آنان که عهد و شهاداتِ او را نگاه می‌دارند.

¹¹ای پدرِ من، به‌خاطرِ نامِ خود، تقصیرِ مرا بیامرز، زیرا بزرگ است. ¹²کیست آن کس که از پدر ما می‌ترسد؟ او وی را در راهی که باید برگزیند، تعلیم خواهد داد. ¹³جانِ او در سعادت آرام خواهد یافت، و فرزندانش زمین را به میراث خواهند برد. ¹⁴دوستیِ صمیمانهٔ پدر ما با آنان است که از او می‌ ترسند، و عهدِ خود را بر ایشان آشکار می‌سازد. ¹⁵چشمانم پیوسته به سوی پدر ما است، زیرا او پاهایم را از دام رها خواهد ساخت.

¹⁶به من روی آور و بر من رحمت فرما، زیرا تنها و مصیبت‌زده‌ام. ¹⁷تنگی‌های دلم افزون شده است؛ مرا از پریشانی‌ام بیرون آور. ¹⁸بر رنج و سختیِ من بنگر، و همهٔ گناهانم را بردار. ¹⁹دشمنانم را ببین، زیرا بسیارند، و با کینه‌ای سخت از من نفرت دارند.

²⁰جانم را نگاه دار و مرا رهایی ده؛ مگذار شرمنده شوم، زیرا در تو پناه می‌گیرم. ²¹بگذار کمال و راستی مرا محافظت کنند، زیرا منتظرِ تو هستم.

²²ای پدر ما، اسرائیل را از همهٔ تنگی‌هایش رهایی ده.