مزامیر 24

24 ¹زمین از آنِ پدر ماست، و هر آنچه در آن است، جهان و همهٔ ساکنانش. ²زیرا او بنیادهایش را بر دریاها نهاد و آن را بر رودها استوار ساخت. ³کیست که بر کوه پدر ما فراز آید؟ و کیست که در مکان مقدّس او بایستد؟ ⁴آن که دست‌هایش پاک و دلش طاهر است، آن که دل بر باطل نمی‌نهد و به فریب سوگند نمی‌خورد. ⁵او برکت را از پدر ما خواهد یافت و عدالت را از پدرش که نجاتش می‌بخشد. ⁶چنین است نسل آنان که می‌جویند او را، آنان که روی تو را می‌طلبند، ای پدرِ یعقوب. سِلاه. ^a a v6 سِلاه: احتمالاً اشاره‌ای موسیقایی یا مکثی برای تأمل در هنگام پرستش؛ همچنین در آیهٔ ۱۰.

⁷ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای باستانی، برافراشته شوید، تا پادشاه جلال داخل شود. ⁸این پادشاه جلال کیست؟ پدر ما، نیرومند و توانا، پدر ما، توانا در نبرد. ^b b v8 پادشاه جلال که از دروازه‌ها داخل می‌شود، خودِ پدر ماست، توانا در نجات دادن و نیرومند در دفاع از فرزندانش. ⁹ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای باستانی، آنها را برافرازید، تا پادشاه جلال داخل شود. ¹⁰او کیست، این پادشاه جلال؟ پدرِ لشکرهای آسمان — اوست پادشاه جلال. سِلاه.