مزامیر 58

58 ¹آیا شما ای حاکمان، به‌راستی آنچه را که درست است حکم می‌کنید؟ آیا فرزندان انسان را به انصاف داوری می‌نمایید؟ ^a a v1 «نابود مکن» نام آهنگی است که این مزمور با آن سراییده می‌شد. ²نه، بلکه در دل‌های خود شرارت‌ها می‌اندیشید؛ دستان شما در سراسر زمین ظلم می‌گسترانند. ³شریران از رَحِم بیگانه‌اند؛ از بدو تولد گمراه می‌شوند و دروغ می‌گویند. ⁴زهر ایشان همچون زهر مار است، مانند مار کبرای کَری که گوش خود را می‌بندد، ⁵تا صدای افسونگران را نشنود، و نه آواز جادوگرِ ماهر را. ⁶ای پدر ما، دندان‌های ایشان را در دهانشان بشکن؛ دندان‌های نیشِ شیران جوان را برکَن، ای پدر ما! ⁷بگذار همچون آبی که جاری می‌شود و می‌رود ناپدید گردند؛ آنگاه که پدر ما تیرهای خود را نشانه می‌گیرد، بگذار قطع شوند. ⁸همچون حلزونی که در حرکت خود آب می‌شود و از میان می‌رود، مانند بچه‌ای که مرده به دنیا آمده و هرگز آفتاب را نمی‌بیند. ⁹پیش از آنکه دیگ‌های شما گرمای خارها را احساس کنند، خواه سبز باشند و خواه شعله‌ور، او آنها را جاروب خواهد کرد. ¹⁰عادلان شادی خواهند کرد آنگاه که ببینند عدالت اجرا شده است؛ پاهای خود را خواهند شست در خون شریران. ¹¹و مردمان خواهند گفت: «به‌راستی برای عادلان پاداشی هست؛ به‌راستی پدر ما زمین را داوری می‌کند.»