مزامیر 68

68 ¹پدر ما برخیزد؛ دشمنانش پراکنده شوند، و آنان که از او نفرت دارند از پیش رویش بگریزند. ²چنان‌که دود پراکنده می‌شود، آنان را پراکنده ساز؛ چنان‌که موم پیش آتش گداخته می‌شود، شریران نیز در حضور پدر ما هلاک شوند. ³اما عادلان شادمان باشند؛ در حضور پدر ما وجد کنند؛ از شادی به وجد آیند. ⁴برای پدر ما بسرایید، نام او را بستایید؛ سرودی برافرازید برای او که بر فراز بیابان‌ها می‌راند — نام او پدر ما است — و در حضورش شادی کنید. ⁵پدری برای یتیمان و مدافع بیوه‌زنان پدر ما است در مسکن مقدسش. ⁶پدر ما بی‌کسان را در خانه‌ای جای می‌دهد؛ اسیران را به‌سوی کامیابی بیرون می‌آورد، اما سرکشان در زمینی خشک ساکن می‌شوند. ⁷ای پدر ما، آنگاه که پیشاپیش قوم خود بیرون رفتی، آنگاه که در بیابان گام برداشتی، سلاه ⁸زمین لرزید، آسمان‌ها باران فرو ریختند در حضور پدر ما، آن یگانهٔ سینا، در حضور پدرِ اسرائیل. ⁹ای پدر ما، بارانِ فراوان فرو ریختی؛ میراث خود را چون فرسوده شده بود، احیا کردی. ¹⁰گلهٔ تو در آن مسکن گزید؛ در نیکویی خود، ای پدر ما، نیازمندان را روزی دادی. ¹¹پدرِ متعال کلام را می‌دهد؛ بزرگ است جماعت زنانی که بشارت را اعلام می‌کنند: ¹²پادشاهانِ سپاهیان می‌گریزند، می‌گریزند، و آن‌که در خانه می‌ماند غنیمت را تقسیم می‌کند. ¹³هرچند در میان آغل‌ها آرمیده‌اید — بال‌های کبوتری پوشیده از نقره، و پرهایش با طلا می‌درخشد. ^a a v13 کبوترِ درخشان شاید جلال قوم خدا را حتی در حال آرامش تصویر کند، یا غنیمت پرباری را که از پیروزی به خانه آورده می‌شود. ¹⁴آنگاه که قادرِ مطلق پادشاهان را در آنجا پراکنده ساخت، برف بر صلمون بارید. ¹⁵ای کوهِ باشکوه، ای کوه باشان؛ ای کوهِ پرقله، ای کوه باشان! ¹⁶ای کوه‌های پرقله، چرا با حسادت می‌نگرید به کوهی که پدر ما آن را برای مسکن خود خواسته است؟ آری، پدر ما تا ابد در آنجا ساکن خواهد بود. ¹⁷ارابه‌های پدر ما ده‌ها هزارند، هزاران هزار؛ پدرِ متعال در میان آنهاست؛ سینا در قدس است. ¹⁸تو به اعلی صعود کردی، گروهی از اسیران را در پیِ خود به اسارت بردی؛ از مردمان هدایا گرفتی، حتی از میان سرکشان، تا پدر ما در آنجا ساکن شود. ^b b v18 پولس این آیه را دربارهٔ عیسی نقل می‌کند — آنگاه که او صعود کرد، اسیران را آزادانه به اسارت برد و به قوم خود هدایا بخشید (افسسیان ۴:۸). پیروزی‌ای که این مزمور دربارهٔ پدر ما می‌سراید، از طریق پسر به‌دست می‌آید و قسمت می‌شود. ¹⁹متبارک باد پدرِ متعال، روز به روز؛ او ما را برمی‌دارد — پدرِ نجات ما. سلاه

²⁰پدر ما برای ما همان است که نجات می‌بخشد؛ و راه‌های رهایی از مرگ از آنِ پدرِ متعال است. ²¹اما پدر ما سرهای دشمنانش را خرد خواهد کرد، فرقِ پرمویِ آن‌که در راه‌های گناه‌آلود خود پیش می‌رود.

²²پدرِ متعال گفت: «آنان را از باشان باز خواهم آورد؛ آنان را از اعماق دریا باز خواهم آورد،» ²³تا پاهای خود را در خون آنان بشویی، تا زبان سگانت از دشمن سهم خود را بیابند.

²⁴ای پدر ما، موکب‌های تو را دیدند، موکب‌های پدرِ من، پادشاه من، به‌سوی قدس. ²⁵سرایندگان در پیش، نوازندگان در پی، و در میانشان دخترانی که دف می‌نوازند: ²⁶پدر ما را در جماعتِ بزرگ متبارک خوانید؛ پدر ما را متبارک خوانید، ای شما که از چشمهٔ اسرائیل برآمده‌اید! ²⁷آنجاست بنیامینِ کوچک‌ترین که پیشاپیش آنان می‌رود، سروران یهودا در جماعتشان، سروران زبولون، سروران نفتالی. ²⁸پدرِ تو نیرویت را مقرر کرده است؛ قدرت خود را نشان ده، ای پدر ما، چنان‌که پیش از این برای ما عمل کرده‌ای. ²⁹به‌خاطر معبدت در اورشلیم، پادشاهان برایت هدایا خواهند آورد. ³⁰جانورِ نیزار را توبیخ کن، آن گلهٔ گاوان نر را با گوساله‌های قوم‌ها. آنان را که شیفتهٔ نقره‌اند زیر پا لگدمال کن؛ قوم‌هایی را که به جنگ دل‌خوش‌اند پراکنده ساز. ^c c v30 جانورِ نیزار به‌احتمال کروکودیل یا اسب آبی است — نمادی کهن برای مصر که در نیزارهای نیل کمین کرده است. ³¹فرستادگان از مصر خواهند آمد؛ کوش به‌شتاب دستان خود را به‌سوی پدر ما دراز خواهد کرد. ³²ای ممالکِ زمین، برای پدر ما بسرایید؛ پدرِ متعال را بستایید، سلاه ³³برای او که بر آسمان‌ها، آسمان‌های کهن، سوار می‌شود — گوش دهید، او آواز خود را می‌فرستد، آواز پرتوانش را. ³⁴قدرت را به پدر ما نسبت دهید، که جلالش بر اسرائیل است و نیرویش در افلاک است. ³⁵مهیب است پدر ما از قدس خود؛ پدرِ اسرائیل — اوست که به قوم خود قدرت و نیرو می‌بخشد. متبارک باد پدر ما!