مزامیر 85

85 ¹ای پدر ما، بر سرزمین خود لطف نمودی؛ اسیران یعقوب را بازگرداندی. ²تقصیر قوم خود را آمرزیدی؛ تمامی گناهانشان را پوشاندی. سِلاه. ³همهٔ خشم خود را فرو نشاندی؛ از شدّت غضب خود بازگشتی.

⁴ای پدر ما، ای نجات ما، ما را باز آور؛ و خشم خود را از ما دور کن. ⁵آیا تا به ابد بر ما خشمگین خواهی بود؟ آیا غضب خود را نسل اندر نسل ادامه خواهی داد؟ ⁶آیا ما را بار دیگر زنده نخواهی ساخت، تا قوم تو در تو شادمانی کنند؟ ⁷ای پدر ما، محبت پایدار خود را به ما بنما، و نجات خویش را به ما عطا فرما.

⁸خواهم شنید که پدر ما چه خواهد گفت، زیرا او با قوم خود، با مقدّسان خویش، از سلامتی سخن خواهد گفت؛ امّا مباد که آنان به راه‌های نادانی خود بازگردند. ⁹به‌راستی نجات او به ترسندگانش نزدیک است، تا جلال در سرزمین ما ساکن شود. ¹⁰محبت پایدار و وفاداری با یکدیگر ملاقات کرده‌اند؛ عدالت و سلامتی یکدیگر را بوسیده‌اند. ¹¹وفاداری از زمین می‌روید، و عدالت از آسمان می‌نگرد. ¹²آری، پدر ما آنچه را نیکوست عطا خواهد کرد، و سرزمین ما محصول خود را خواهد داد. ¹³عدالت پیشاپیش او خواهد رفت و برای گام‌هایش راه را آماده خواهد ساخت.