Mga Awit 140

140 ¹Iligtas mo ako, aking Ama, sa masasamang tao; sa marahas ay ingatan mo ako, ²na nagbabalak ng masama sa kanilang puso at naghahasik ng digmaan sa buong maghapon. ³Inihahasa nila ang kanilang dila tulad ng ahas; ang kamandag ng ulupong ay nasa ilalim ng kanilang mga labi. Selah

⁴Ingatan mo ako, aking Ama, sa mga kamay ng masasama; ilayo mo ako sa marahas, na nagbabalak na ako'y ibuwal. ⁵Naglagay ng bitag para sa akin ang mga palalo; inilatag nila ang mga lubid ng lambat; sa tabi ng landas naglagay sila ng mga silo para sa akin. Selah

⁶Sinabi ko sa aking Ama, “Ikaw ang aking Ama.” Dinggin mo ang tinig ng aking pagmamakaawa. ⁷O Kataas-taasang Ama, ang lakas ng aking kaligtasan, iyong tinakpan ang aking ulo sa araw ng labanan. ⁸Huwag mong ipagkaloob, aking Ama, ang mga naisin ng masasama; huwag mong hayaang magtagumpay ang kanilang balak, at baka sila'y magmataas. Selah

⁹Kung tungkol sa mga ulo ng mga pumapaligid sa akin, hayaang tumabon sa kanila ang kaguluhang mula sa kanilang sariling mga labi. ¹⁰Hayaang mahulog ang nagbabagang baga sa kanila; itapon sila sa apoy, sa maputik na mga hukay, upang hindi na muling bumangon. ¹¹Huwag hayaang manatili sa lupain ang mapanirang-puri; hayaang tugisin ng kasamaan ang taong marahas, hampas nang hampas.

¹²Alam kong itataguyod ng ating Ama ang usapin ng mga naaapi at magdudulot ng katarungan para sa mga nangangailangan. ¹³Tunay ngang magpapasalamat sa iyong pangalan ang mga matuwid; ang mga matapat ay maninirahan sa iyong harapan.