Ang mga Asawa kag mga Bana Nagatahod sa Isa kag Isa

Ang mga panudlo sa mga asawa nga babayi kag lalaki nagasandig sa pagpasidungog sa isa kag isa kag sa maamo nga espiritu nga bilidhon sa aton Amay, upod ang pasidaan nga ang pagpakatamay nagapugong sang pangamuyo. Dayon ang mas halapad nga panimalay: magpakamaayo imbes nga manimalos, magmaan-an sa pagpaathag sang imo paglaum sing mahinay, kag hunahunaa nga si Cristo naantos para sa mga indi matarong.

Kapitulo 3.

Subong man, kamo nga mga asawa, magpasakop kamo sa inyo kaugalingon nga mga bana, agud nga bisan pa kon ang iban sa ila wala nagatuman sang pulong, madaug sila nga wala sing pulong paagi sa pagginawi sang ila mga asawa, sa pagkakita nila sang inyo matinlo kag matinahuron nga pagginawi. Dili mangin sang sa guwa ang inyo katahum—ang ginlubid nga buhok, ang mga alahas nga bulawan, ang mahal nga mga panapton. Kondi ang inyo katahum mangin ang natago nga pagkatawo sang tagipusuon, ang dimadunot nga katahum sang mahagop kag malinong nga espiritu, nga mahal sa panulok sang aton Amay. Kay sa amo man sini nga paagi ginpatahum sang balaan nga mga babayi sang una, nga naglaum sa aton Amay, ang ila kaugalingon, nga nagpasakop sa ila kaugalingon nga mga bana, subong nga nagtuman si Sara kay Abraham, nga nagtawag sa iya nga ginoo. Kag nangin kamo iya mga anak kon maghimo kamo sing maayo, nga wala sing ginakahadlukan nga kakugmat.

Kamo nga mga bana, sa amo man nga paagi, magkabuhi kamo upod sa inyo mga asawa nga may paghangup, nga ginatahod ang kada isa subong nga mas maluya nga sudlanan kag subong nga kaupod nga mga manunubli sang bugay sang kabuhi, agud nga indi masablagan ang inyo mga pangamuyo.

Isa ka Panimalay nga Nagapakamaayo

Sa katapusan, kamo tanan, mangin isa ang inyo hunahuna, mangin mabatyagon kamo, maghigugmaanay kamo subong nga isa ka pamilya, kag mangin malulo kag mapainubuson kamo. Dili kamo magbalos sing malain sa malain ukon sing pagpakahuy-a sa pagpakahuy-a, kondi magpakamaayo kamo—sa sini kamo gintawag, agud nga mapanubli ninyo ang pagpakamaayo. Kay, “Ang bisan sin-o nga nagahandum sa paghigugma sang kabuhi kag sa pagkakita sang maayo nga mga adlaw, pugngan niya ang iya dila sa malain kag ang iya mga bibig sa paghambal sing pagdaya. Magpalayo sia sa malain kag maghimo sing maayo; magpangita sia sing paghidait kag lagsan niya ini. Kay ang mga mata sang aton Ginoo yara sa mga matarung, kag ang iya mga dulunggan bukas sa ila pangamuyo, apang ang guya sang aton Ginoo batok sa mga nagahimo sing malain.”

Karon, sin-o bala ang magahalit sa inyo kon madasigon kamo sa paghimo sang maayo?

Apang kon mag-antus kamo tungud sa pagkamatarung, bulahan kamo. Dili kamo magkahadlok sa ila ginakahadlukan, dili kamo matublag. Ilain ninyo si Cristo subong Ginoo sa inyo mga tagipusuon. Mangin handa kamo sa gihapon sa pagsabat sa bisan sin-o nga nagapamangkot sang rason sang inyo paglaum, apang nga may kalulo kag pagtahod. Magbantay kamo sing matinlo nga konsiensia, agud nga, kon pasipalahan kamo, mahuy-an ang mga nagapasipala sang inyo maayo nga pagginawi kay Cristo. Mas maayo pa ang mag-antus tungud sa paghimo sing maayo, kon amo ina ang kabubut-on sang aton Amay, sangsa tungud sa paghimo sing malain. Kay nag-antus man si Cristo sing makaisa tungud sa mga sala, ang matarung tungud sa mga dimatarung, agud nga madala niya kita sa aton Amay—ginpatay sa unod, ginbuhi sa espiritu, ^a nga sa sini nagkadto man sia kag nagbantala sa mga espiritu nga yara sa bilangguan, ^b nga wala nagtuman sang una, sang nagpinanaga ang aton Amay sang mga adlaw ni Noe samtang ginahimo ang arka, nga sa sini diutay lang—walo ka tawo—ang naluwas paagi sa tubig. Ginaluwas man kamo karon sang bunyag nga nagatugma sini—indi ang pagkuha sang higko sang lawas, kondi ang pagpangabay sa aton Amay sing maayo nga konsiensia—paagi sa pagkabanhaw ni Jesu-Cristo, nga nagsulod sa langit kag yara sa tuo nga kamot sang aton Amay, kag ang mga anghel, mga kagamhanan, kag mga gahum ginpasakop sa iya.