Jin û Mêr Hev Rûmetdar Dikin

Şîret ji jin û mêran re li ser rûmetdayîna hev û ruhê aram ê ku li ba Bavê me biqîmet e disekine, bi hişyariyekê ku bêrûmetî duayê asteng dike. Paşê malbata firehtir: li şûna tolhildanê bereket bidin, amade bin ku hêviya xwe bi nermî rave bikin, û bi bîr bînin ku Mesîh ji bo yên neheq cefa kişand.

Beş 3.

Bi heman awayî, hûn jinno, bila her yek ji we ji mêrê xwe re stûxwar be, da ku heke hinek jî guh nedin peyvê, ew bêyî peyvê bi reftara jinên xwe bên bidestxistin, gava ew reftara we ya pak û bi rêz dibînin. Bila bedewiya we ne ya derveyî be — ne porê honayî, ne xemlên zêrîn, ne cilên biha. Lê bila ew mirovê veşartî yê dil be, bedewiya nemir a ruhekî nerm û aram, ku li ber çavên Bavê me hêja ye. Çimkî bi vî awayî jinên pîroz ên berê, ên ku hêviya xwe bi Bavê me dianîn, xwe dixemilandin û ji mêrên xwe re stûxwar dibûn, wek ku Sara guh dida Îbrahîm û jê re digot xudan. Û heke hûn qencî bikin û ji tu tirsê netirsin, hûn bûne zarokên wê.

Hûn mêrno, bi heman awayî bi têgihîştinê bi jinên xwe re bijîn, her yekê rûmetdar bikin wek firaxê qelstir û wek mîratgirên hevpar ên kerema jiyanê, da ku duayên we neyên astengkirin.

Malbatek ku Bereket Dide

Di dawiyê de, hûn hemû yekfikir bin, hevdilsoz bin, wek malbatekê ji hev hez bikin, dilnerm û nefstewaz bin. Li hember xerabiyê xerabiyê, li hember çêrê çêrê nedin, lê li şûna wê bereket bidin — hûn ji bo vê hatine gazîkirin, da ku hûn bibin mîratgirên bereketê. Çimkî, “Kesê ku dixwaze ji jiyanê hez bike û rojên qenc bibîne, bila zimanê xwe ji xerabiyê û lêvên xwe ji gotina sextekariyê biparêze. Bila ji xerabiyê rû bizivirîne û qencî bike; bila li aştiyê bigere û li pey wê bikeve. Çimkî çavên Xudanê me li ser rastan in, û guhên wî ji bo duaya wan vekirî ne, lê rûyê Xudanê me li hember kesên ku xerabiyê dikin e.”

Vêca heke hûn bi dil û can qenciyê bikin, kî heye ku we êşîne?

Lê heke hûn ji bo rastiyê cefayê bikişînin jî, hûn bextewar in. Ji tirsa wan netirsin, neqilqilin. Mesîh wek Xudan di dilên xwe de bi cuda bikin pîroz. Her dem amade bin ku bersivê bidin her kesê ku sedema hêviya we dipirse, lê bi nermî û rêzgirtinê. Wijdanekî zelal biparêzin, da ku gava li ser we bi xirabî tê gotin, kesên ku reftara we ya qenc a di Mesîh de çêr dikin şermezar bibin. Heke daxwaza Bavê me ev be, cefakişandin ji bo qencîkirinê çêtir e ji cefakişandina ji bo xerabîkirinê. Çimkî Mesîh jî carekê ji bo gunehan cefa kişand, yê rast ji bo yên nerast, da ku me bîne ba Bavê me — di laş de hat kuştin, di ruh de hat zindîkirin, ^a ku di wê de ew çû û ji ruhên di zindanê de re mizgînî da, ^b ên ku zû berê guh nedan, gava Bavê me di rojên Nûh de bi sebir li bende ma dema keştî dihat çêkirin, ku di wê de hindik — heşt kes — bi ewletî di nav avê re hatin derbaskirin. Vaftîzma ku bi vê re têkildar e niha we jî rizgar dike — ne rakirina qirêja laş, lê lavakirina ji Bavê me ji bo wijdanekî qenc — bi riya vejîna Îsa Mesîh, ku ket ezmîn û li milê rastê yê Bavê me ye, bi milyaket, deshilat û hêzan re ku di bin fermana wî de ne.