Iwali ang Pulong

Ang katapusan nga pagsugo ni Pablo, ginhimo sa atubang sang aton Amay: ipahayag ang pulong sa tyempo kag indi tyempo, kay magatipon ang mga tawo sang mga manunudlo nga magasiling sa ila sang ila gusto. Nahibaluan niya ang iya kaugalingon nga katapusan — ginbubo, natapos ang dalagan — kag ginhingalanan kon sin-o ang nagbiya sa iya, sin-o ang nagpabilin, kag sin-o ang nagtindog upod sa iya.

Kapitulo 4.

Ginasugo ko ikaw sing hugot sa atubangan sang aton Amay kag ni Cristo Jesus, nga magahukom sa mga buhi kag sa mga patay, tungud sang iya pagpakita kag sang iya ginharian: Iwali ang pulong; magmakugi ka sa tion nga nagakaigo kag sa tion nga indi nagakaigo; magtadlong ka, magsabdong, kag magpalig-on, nga may bug-os nga pailub kag pagtudlo. Kay magaabut ang tion nga indi na nila pagbatunon ang matarung nga pagtudlo, kondi magatipon sila sing mga manunudlo nga nagahisanto sa ila kaugalingon nga mga handum, kay nagakatol ang ila mga dulunggan, kag ilisoy nila ang ila mga dulunggan gikan sa kamatooran kag magasalaag sila sa mga sugilanon nga binuhat-buhat. Apang ikaw, magpabilin ka nga mahinalungon sa tanan nga butang, batasa ang kabudlay, himua ang buluhaton sang isa ka ebanghelista, tumana ang imo pag-alagad. Kay ginabubo na ako subong sang halad nga ilimnon; nag-abut na ang tion sang akon pagbiya. ^a Nakig-away ako sing maayo nga pagpakig-away, gintapos ko ang dalagan, ginbantayan ko ang pagtoo. Karon nagahulat sa akon ang korona sang pagkamatarung, nga ihatag sa akon sang Ginoo, ang matarung nga hukom, sa amo nga adlaw—kag indi lamang sa akon kondi sa tanan man nga nagahigugma sang iya pagpakita.

Ang Katapusan nga mga Ginakabalak-an ni Pablo

Tinguhaa gid nga makakari ka sa akon sa madali. Ginhigugma ni Demas ang kalibutan karon, ginbiyaan niya ako, kag nagkadto sia sa Tesalonica. Nagkadto si Crescens sa Galacia, kag si Tito sa Dalmacia. Si Lucas lamang ang kaupod ko. Kuhaa si Marcos kag dal-a sia upod sa imo—mapuslanon sia sa akon sa pag-alagad. Ginpadala ko si Tiquico sa Efeso. Kon magkari ka, dal-a ang kunop nga ginbilin ko kay Carpo sa Troas, kag ang mga linukot nga sulat, labi na gid ang mga panit nga sulatan. Ginhimuan ako sing daku nga kalainan ni Alejandro nga panday sang saway; balusan sia sang Ginoo suno sa iya mga binuhatan. Mag-andam ka man sa iya, kay ginsumpong niya sing hugot ang aton mensahe.

Sa akon nahauna nga pagpangapin sa akon kaugalingon wala sing bisan sin-o nga nag-upod sa akon—ginbiyaan ako sang tanan. Kabay nga indi ini pag-isipon batok sa ila. Apang ang Ginoo nag-upod sa akon kag ginpabaskug niya ako, agud paagi sa akon mabug-os nga mawali ang mensahe kag mabatian ini sang tanan nga mga nasyon. Ginluwas ako gikan sa baba sang leon. Luwason ako sang Ginoo gikan sa tagsa ka malaut nga buhat kag dal-on niya ako nga luwas sa iya langitnon nga ginharian. Sa iya ang himaya sa gihapon kag sa gihapon. Amen.

Katapusan nga mga Pangamusta

Kumustaha sanday Prisca kag Aquila, kag ang panimalay ni Onesiforo. Nagpabilin si Erasto sa Corinto, kag ginbilin ko si Trofimo, nga masakiton, sa Mileto. Tinguhaa gid nga makakari ka antes sang tigtulugnaw. Ginakumusta ka nanday Eubulo, Pudente, Lino, Claudia, kag sang tanan nga mga kauturan.

Kabay nga ang Ginoo magaupod sa imo espiritu. Ang bugay sa inyo tanan.