Nagtumbo ang Apat ka Sapat gikan sa Dagat

Ang kaugalingon nga palanan-awon ni Daniel sa gab-i: apat ka sapat gikan sa nagakinaginit nga dagat, ang katapusan may mga ngipon nga puthaw kag isa ka gamay nga sungay nga mapagpabugal. Dayon ginabutang ang mga trono, ang Ginatigulang sang mga Adlaw, ang aton Amay, nagapungko, kag ang isa nga subong sang anak sang tawo nagabaton sang ginharian nga wala sing katapusan.

Kapitulo 7.

Sang nahauna nga tuig ni Belsasar nga hari sang Babilonia, nagdamgo si Daniel kag nakakita sing mga palanan-awon sa iya ulo samtang nagahigda sia sa iya hiligdaan. Ginsulat niya ang damgo, nga ginbuod ang mga butang.

Nagsiling si Daniel: Sa akon palanan-awon sa kagab-ihon nakita ko ang apat ka hangin sang langit nga nagakutaw sang daku nga dagat. Kag apat ka daku nga sapat ang nagtakas gikan sa dagat, nga ang kada isa tuhay sa isa kag isa.

Ang nahauna kaangay sa leon, nga may mga pakpak sang agila. Nagtan-aw ako tubtub nga ginlukas ang iya mga pakpak; ginbayaw ini gikan sa duta, ginpatindog sa duha ka tiil subong sang tawo, kag ginhatagan sing tagiposoon sang tawo.

May gintuhaw nga ikaduha nga sapat, kaangay sa oso, nga nagatindog sa isa ka kilid, tatlo ka gusok ang yara sa iya baba sa tunga sang iya mga ngipon. Ginsilingan ini, “Tindog ka, magkaon ka sing madamu nga unod.”

Pagkatapos sini nagtan-aw ako: may isa pa ka sapat, kaangay sa leopardo, nga may apat ka pakpak sang pispis sa iya likod, apat ka ulo, kag ginhatagan sing gahum sa paggahum.

Pagkatapos sini, sa akon palanan-awon sa kagab-ihon, may gintuhaw nga ikaapat nga sapat—makahaladluk, makakulugmat, tuman gid kabakud, nga may daku nga mga ngipon nga salsalon. Naglamon ini, nagpulbos, kag gintapak sa iya mga tiil ang nabilin, tuhay sa tagsa ka sapat nga nauna sa iya, nga may napulo ka sungay. Samtang nagatan-aw ako sa mga sungay, may isa pa—isa ka diyutay nga sungay—nga nagtumbo sa tunga nila, kag ang tatlo sa nahauna nga mga sungay gin-gabot sa atubangan sini. May mga mata ini kaangay sa mga mata sang tawo kag isa ka baba nga nagahambal sing mga pagpabugal.

Samtang nagatan-aw ako, ginhimutang ang mga trono, kag ang Tigulang sang mga Adlaw, ang aton Amay, naglingkod sa iya pungkoan. Ang iya bayo maputi subong sang niebe; ang buhok sang iya ulo kaangay sang putli nga bulbul. Ang iya trono nagadabadaba sang kalayo, kag ang iya mga rueda nagadilaab tanan. ^a May suba sang kalayo nga nag-ilig, nga nagatubud gikan sa iya atubangan. Linibo ka linibo ang nag-alagad sa iya, kag 10,000 nga liwat sa 10,000 ang nagtindog sa iya atubangan. Naglingkod ang hukmanan, kag ginbuksan ang mga tolon-an.

Nagtan-aw ako tungud sang mapahambog nga mga pulong nga ginhambal sang sungay; nagtan-aw ako tubtub nga ginpatay ang sapat, nga ginlaglag ang iya lawas kag ginhatag sa nagadabadaba nga kalayo. Ang nabilin nga mga sapat nadulaan sang gahum apang gindugangan ang ila kabuhi sa gintalana nga tion kag panahon.

Sa akon palanan-awon sa kagab-ihon nagtan-aw ako, kag yari karon sa akon atubangan, nga nagaabut upod sa mga panganud sang langit, ang isa nga kaangay sa anak sang tawo. Nagpalapit sia sa Tigulang sang mga Adlaw, ang aton Amay, kag gindala sia sa iya atubangan. ^b Kag ginhatagan sia sing gahum, himaya, kag ginharian, agud nga ang tanan nga katawohan, mga pungsod, kag mga hinambalan magaalagad sa iya. Ang iya paggahum isa ka paggahum nga walay katapusan nga indi magtaliwan, kag ang iya ginharian isa nga indi gid malaglag.

Ginsaysay ang Palanan-awon

Ako, si Daniel, natublag sa espiritu, kag ang mga palanan-awon nga naglabay sa akon hunahuna nagpakugmat sa akon. Nagpalapit ako sa isa sang mga nagatindog didto kag ginpamangkot sia nahanungud sang kamatuoran sining tanan. Ginsilingan niya ako, nga ginpahayag ang kahulugan sini.

“Ining apat ka daku nga sapat amo ang apat ka hari nga magatumbo gikan sa duta. Apang ang mga balaan sang Labing Mataas, ang aton Amay, magabaton kag magapanag-iya sang ginharian sa walay katubtuban, sa walay katubtuban kag sa gihapon.

Niyan luyag ko mahibaloan ang kamatuoran nahanungud sang ikaapat nga sapat, nga tuhay sa tanan—labing makakulugmat, mga ngipon nga salsalon, mga kuko nga saway—nga nagalamon, nagapulbos, kag nagatapak sa iya mga tiil sang nabilin. Luyag ko man mahibaloan ang nahanungud sang napulo ka sungay sa iya ulo, kag ang isa pa ka sungay nga nagtumbo nga sa atubangan sini natumba ang tatlo—ang sungay nga may mga mata kag mapahambog nga baba, nga daw mas daku pa sangsa iban. Samtang nagatan-aw ako, ini nga sungay nagapakig-away batok sa mga balaan kag nagadaug sa ila, tubtub nga nag-abut ang Tigulang sang mga Adlaw, ang aton Amay, kag ginhatag ang paghukom para sa mga balaan sang Labing Mataas, ang aton Amay, kag nag-abut ang tion sang mga balaan sa pagpanag-iya sang ginharian.”

Nagsiling sia, “Ang ikaapat nga sapat amo ang ikaapat nga ginharian sa duta, nga tuhay sa tanan nga iban nga mga ginharian. Lamunon sini, tapakon, kag pulbuson ang bug-os nga duta. Ang napulo ka sungay: napulo ka hari ang magatumbo gikan sini nga ginharian. Pagkatapos nila may isa pa nga magatumbo, nga tuhay sa nahauna, kag magapaidalom sang tatlo ka hari. Magahambal sia sing mga pulong batok sa Labing Mataas, ang aton Amay, magapigos sa mga balaan sang Labing Mataas, ang aton Amay, kag magatinguha sa pag-ilis sang gintalana nga mga tion kag sang kasugoan. Ang mga balaan igatugyan sa iya sa isa ka tion, mga tion, kag katunga sang isa ka tion. ^c

Apang magalingkod ang hukmanan sa paghukom, kag kuhaon ang iya paggahum, nga uyangon kag laglagon sa walay katubtuban. Ang ginharian, ang paggahum, kag ang pagkadaku sang tanan nga ginharian sa idalom sang langit igahatag sa katawohan, ang mga balaan sang Labing Mataas, ang aton Amay. Ang iya ginharian isa ka ginharian nga walay katapusan; ang tanan nga mga manuggahum magaalagad kag magatuman sa iya.”

Diri natapos ang butang. Ako, si Daniel—ang akon mga hunahuna nagpakugmat sa akon, ang akon nawong nagpalanimlang, apang gintago ko ini sa akon kaugalingon.