Ginpadala ni Jacob ang Iya mga Anak

Ang gutom nagdala sa napulo ka utod sa Egipto, diin nagyukbo sila sa isa ka tawo nga wala nila makilala. Si Jose, nga nagasiling nga nahadlok sia sa Amay naton, nag-akusar sa ila nga mga espiya, ginpriso si Simeon, kag nabatian ang ila pag-angkon sang sala parte sa iya sa atubang niya. Nagliso sia agud magtangis.

Kapitulo 42.

Sang makita ni Jacob nga may uyas sa Egipto, nagsiling si Jacob sa iya mga anak, “Ngaa nagatulukan kamo?” Nagsiling sia, “Yari karon, nabatian ko nga may uyas sa Egipto. Magdulhog kamo didto kag magbakal sing para sa aton, agud mabuhi kita kag indi mapatay.” Gani nagdulhog ang napulo ka utod ni Jose agud magbakal sing uyas sa Egipto. Apang indi magpadala si Jacob kay Benjamin nga utod ni Jose upod sa ila, kay nahadlok sia nga basi may matabo nga malain sa iya. Nag-abot ang mga anak ni Israel agud magbakal sing uyas kaupod sang iban nga nag-abot, kay may tiggulutom sa duta sang Canaan. Si Jose amo ang gumalahum sa duta, kag sia ang nagabaligya sing uyas sa tanan nga katawohan sini. Nag-abot ang mga utod ni Jose kag nagyaub sila sa iya, nga ang ila mga nawong sa duta. Nakita ni Jose kag nakilala niya ang iya mga utod, apang nagpakuno-kuno sia nga dumuloong kag nagpamulong sing masingki: “Diin kamo naghalin?” “Sa Canaan,” siling nila, “agud magbakal sing pagkaon.”

Nakilala ni Jose ang iya mga utod, apang wala sila makakilala sa iya. Niyan nadumduman ni Jose ang mga damgo nga iya gindamgo nahanungod sa ila kag nagsiling sia sa ila, “Mga espiya kamo! Nagkari kamo agud tan-awon ang mga maluya nga bahin sang duta.”

Apang nagsiling sila sa iya, “Indi, ginoo ko, ang imo mga ulipon nagkari agud magbakal sing pagkaon. Kami tanan mga anak sang isa ka tawo; mga bunayag kami nga mga tawo. Ang imo mga ulipon wala gid mangin mga espiya.”

Apang nagsiling sia sa ila, “Indi, nagkari kamo agud pangitaon ang mga maluya nga bahin sang duta.”

Nagsiling sila, “Ang imo mga ulipon napulo kag duha ka magulutod, mga anak sang isa ka tawo sa duta sang Canaan. Ang kamanghuran yara sa amon amay karon, kag ang isa wala na.”

Nagsiling si Jose sa ila, “Amo gid ang akon ginsiling sa inyo: mga espiya kamo. Sa sini pagatilawan kamo: sa kabuhi ni Faraon, indi kamo makahalin diri kon indi mag-abot ang inyo kamanghuran nga utod. Magpadala kamo sing isa sa inyo agud dalhon ang inyo utod samtang ang iban sa inyo magpabilin nga nabilanggo, agud matilawan ang inyo mga pulong, kon may kamatuoran sa inyo. Kon wala, sa kabuhi ni Faraon, matuod gid nga mga espiya kamo.” Kag ginbutang niya sila tanan sa bilangguan sa sulod sang tatlo ka adlaw. Sa ikatlo nga adlaw nagsiling si Jose sa ila, “Himoa ninyo ini kag mabuhi kamo, kay nagakahadlok ako sa aton Amay. ^a Kon mga bunayag kamo, pabil-i ninyo ang isa sa inyo mga utod diri sa bilangguan, samtang ang iban maglakat, nga nagadala sing uyas para sa tiggulutom sang inyo mga panimalay. Dalha ninyo sa akon ang inyo kamanghuran nga utod, agud mapamatud-an ang inyo mga pulong kag indi kamo mapatay.” Kag ginhimo nila ini.

Niyan nagsiling sila sa isa kag isa, “Sa pagkamatuud nakasala kita tuhoy sa aton utod, kay nakita naton ang kalisud sang iya kalag sang nagpakitluoy sia sa aton kag wala kita magpamati. Amo ina nga nag-abot sa aton ini nga kalisud.” Nagsabat sa ila si Ruben, “Wala bala ako magsiling sa inyo nga indi kamo magpakasala sa bata? Wala kamo magpamati. Karon ginapangita ang iya dugo.” Wala sila makahibalo nga nakaintiendi si Jose sa ila, kay may manugbadbad sa tunga nila. Nagtalikod sia sa ila kag naghibi, niyan nagbalik sia kag naghambal sa ila. Ginkuha niya si Simeon gikan sa ila kag gingapos sia sa atubangan sang ila mga mata.

Nagsugo si Jose nga pun-on sing uyas ang ila mga sako, iuli sa sako sang tagsa ka tawo ang iya pilak, kag hatagan sing balon para sa paglakbay. Gani ginhimo ina para sa ila. Niyan ginkarga nila ang ila uyas sa ila mga asno kag naghalin sila didto. Sa dalayunan, ginbuksan sang isa ang iya sako agud pakan-on ang iya asno kag nakita niya ang iya pilak didto sa baba sang sako. Nagsiling sia sa iya mga utod, “Gin-uli ang akon pilak—yari karon, yari sa akon sako!” Nagpakdol ang ila mga tagiposoon; nga nagakurog nagsiling sila sa isa kag isa, “Ano ang ginhimo sang aton Amay sa aton?” ^b Nag-abot sila kay Jacob nga ila amay sa duta sang Canaan kag ginsugiran sia sang tanan nga natabo sa ila: “Ang tawo nga ginoo sang duta nagpamulong sing masingki sa amon kag ginkabig kami nga mga espiya sang duta. Apang nagsiling kami sa iya, ‘Mga bunayag kami nga mga tawo; wala gid kami mangin mga espiya. Napulo kag duha kami ka magulutod, mga anak sang amon amay. Ang isa wala na; ang kamanghuran yari karon sa amon amay sa duta sang Canaan.’ Ang tawo nga ginoo sang duta nagsiling sa amon, ‘Sa sini mahibaluan ko nga mga bunayag kamo: bil-i ninyo sa akon ang isa ka utod, dalha ang uyas para sa tiggulutom sang inyo mga panimalay, kag maglakat kamo.’ Dalha ninyo sa akon ang inyo kamanghuran nga utod, kag mahibaluan ko nga indi kamo mga espiya kondi mga bunayag nga mga tawo. Iuli ko sa inyo ang inyo utod, kag makanegosyo kamo sa duta.”

Sang ginhaw-asan nila ang ila mga sako, ang tagsatagsa nakakita sang iya ginbugkos nga pilak sa iya sako. Sang nakita nila ang ila mga ginbugkos nga pilak, nahadlok sila kag ang ila amay. Si Jacob nga ila amay nagsiling sa ila, “Ginkuhaan ninyo ako sang akon mga anak: si Jose wala na, si Simeon wala na, kag karon kuhaon ninyo si Benjamin. Tanan ini batok sa akon!”

Nagsiling si Ruben sa iya amay, “Patya ang akon duha ka anak kon indi ko sia mabalik sa imo. Itugyan sia sa akon mga kamot, kag dalhon ko sia balik sa imo.”

Nagsiling sia, “Ang akon anak indi magdulhog upod sa inyo, kay ang iya utod patay na, kag sia na lang ang nabilin. Kon may matabo nga malain sa iya sa paglakbay nga inyo ginahimo, dalhon ninyo ang akon ubanon nga ulo paidalom sa lulubngan nga may kasubo.”