Ang Ambahanon sang Mabakod nga Siudad
Ang pagsalig sa aton Amay diri indi isa ka kahimtang sang pagbati kundi isa ka siudad nga may pader kag nabukas nga mga ganhaan. Ginaangkon sang mga manugkanta nga ang ila paghikot nagbunga lamang sing hangin, wala sing kaluwasan para sa bisan sin-o. Gani nagahulat sila, ginsilingan nga isara ang puertahan hasta nga lumabay ang kaakig, kag ginsaaran nga ang ila mga patay magakanta halin sa yab-ok.
26 1Sa amo nga adlaw igaamba ini nga ambahanon sa duta sang Juda: May mabakod kita nga siudad; ginhimo niya nga mga pader kag mga salipdanan ang kaluwasan. 2Buksi ang mga gawang, agud makasulod ang matarung nga pungsod—ang pungsod nga nagatuman sang pagtoo. 3Ginatipigan mo sia sa himpit nga paghidait nga ang iya hunahuna nasandig sa imo, kay nagasalig sia sa imo. 4Magsalig kamo sa aton Amay sa walay katubtuban, kay ang aton Amay amo ang Igang nga walay katapusan. a a v4 Ang Igang amo ang isa sa pinakadaan nga binalaybay nga mga ngalan sang aton Amay sa Kasulatan. Malig-on, indi matandog, matutum—sia amo ang indi matay-og nga sadsaran sa idalum sang tagsa ka kabuhi nga nagasalig sa iya. 5Kay ginpaubos niya ang mga pumoluyo sang kataason, ang matayog nga siudad. Ginapaubos niya ini, ginapaubos niya ini tubtub sa duta, ginahaboy niya ini tubtub sa yab-ok. 6Ginatasak ini sang tiil—ang mga tiil sang mga imol, ang mga tikang sang mga kabos. 7Ang banas sang matarung tapan; ginapahapyaw mo ang dalan sang matarung. 8Sa banas sang imo mga paghukom, Amay, nagahulat kami sa imo; ang imo ngalan kag ang imo kadungganan amo ang handum sang amon kalag. 9Sa kagab-ihon ginahandum ka sang akon kalag; sa sulod nakon ang akon espiritu nagapangita sa imo sing makugi. Kay kon ang imo mga paghukom mag-abut sa duta, ang mga nagapuyo sa kalibutan makatoon kon ano ang matarung. 10Kon ipakita ang kahamuot sa malauton, indi sia makatoon sang pagkamatarung; sa duta sang pagkatadlong nagahimo sia sing malaut kag wala niya makita ang pagkahalangdon sang aton Amay. 11Amay, ang imo kamot ginbayaw, apang wala nila ini makita. Ipakita sa ila ang imo kakugi tungud sa imo katawohan kag mahuy-an sila. Ipasunog sa ila ang kalayo nga gintigana sa imo mga kaaway. 12Amay, pahamtangon mo ang paghidait para sa amon, kay imo gid gintapos ang tanan namon nga buluhaton para sa amon. 13Amay, ang iban nga mga agalon luwas sa imo naggahum sa amon, apang ang imo ngalan lamang amo ang amon ginadumdum. 14Patay na sila, indi na sila mabuhi; mga kalag sila nga nagtaliwan, indi na sila mabanhaw; kay ginlaglag mo sila kag ginpala ang tanan nga handumanan sa ila. 15Ginpadaku mo ang pungsod, Amay, ginpadaku mo ang pungsod; ginhimaya ka; ginpasangkad mo ang tanan nga dulunan sang duta. 16Amay, sa kalisud ginpangita ka nila; ginbubo nila ang hinutik nga pangamuyo sang ang imo pagdisiplina yara sa ila. 17Subong sang nagabdos nga babayi nga nagakurba-kurba kag nagasinggit sa iya mga kasakit sa pagbata sang madali na sia magbata, amo man kami sa atubangan mo, Amay. 18Nagbusong kami, nagakurba-kurba kami, apang hangin lamang ang amon ginbata. Wala kami makadala sing kaluwasan sa duta, kag ang mga pumoluyo sang kalibutan wala matawo. 19Mabuhi ang imo mga patay; mabanhaw ang ila mga lawas. Magbugtaw kag mag-amba sa kalipay, kamo nga nagapuyo sa yab-ok! Kay ang imo tun-og amo ang tun-og sang kapawa sang kaagahon, kag ang duta magabata sang mga kalag nga nagtaliwan. 20Kari, katawohan ko, sulod kamo sa inyo mga hulot kag takpi ang inyo mga puwertahan sa likod ninyo; magtago kamo sa malip-ot nga tion tubtub nga makalabay ang kaakig.
21Kay yari karon, ang aton Amay magagowa gikan sa iya duog agud silutan ang katawohan sang duta tungud sa ila mga sala, kag ang duta magapahayag sang dugo nga ginpaagay sa ibabaw sini kag indi na magtabon sa mga ginpamatay sa sulod sini.
