Stirana Bajarê Hêzdar

Li vir baweriya bi Bavê me ne hest e lê bajarekî bi sûr e bi deriyên vekirî. Stranbêj qebûl dikin ku keda wan tenê ba derxist, rizgarî ji tu kesî re nîne. Loma li benda dimînin, ji wan tê gotin ku deriyê bigirin heta hêrs derbas bibe, û soz tê dayîn ku miriyên wan wê ji tozê bistirên.

Beş 26.

Wê rojê wê ev stiran li welatê Cihûda bê stiran: Bajarekî me yê hêzdar heye; ew rizgariyê dike sûr û bircan. Deriyan vekin, da ku miletê rast têkeve hundir— miletê ku bawerî diparêze. Yê ku hişê wî bi te ve girêdayî ye, tu wî di aştiyeke temam de diparêzî, çimkî ew pişta xwe bi te girê dide. Her û her pişta xwe bi Bavê me girê bidin, çimkî Bavê me Zinarê herheyî ye. ^a Çimkî wî rûniştevanên bilindahiyê, bajarê serbilind, berjêr kirin. Ew wî berjêr dike, berjêrî erdê dike, davêje toza axê. Ling wî pêpes dike— lingên feqîran, gavên belengazan. Riya rastan rast e; tu riya rastan hmember dikî. Di riya hikmên te de, ya Bavê me, em li benda te disekinin; navê te û şuhreta te xwestina canê me ne. Bi şev canê min dilê wî pir dixwaze te; di hundirê min de ruhê min bi dildarî li te digere. Çimkî gava hikmên te digihîjin erdê, ên ku di dinyayê de dijîn fêrî rastiyê dibin. Heke ji xerab re kerem bê nîşandan, ew fêrî rastiyê nabe; li welatê rastiyê ew xerabiyê dike û rûmeta Bavê me nabîne. Ya Bavê me, destê te bilind bûye, lê ew wê nabînin. Bila ew kelecana te ya ji bo gelê te bibînin û şerm bikin. Bila agirê ku ji bo neyarên te hatiye veqetandin wan bişewitîne. Ya Bavê me, tuyê ji me re aştiyê saz bikî, çimkî bi rastî te hemû karên me ji me re bi encam anîne. Ya Bavê me, xudanên din ji bilî te li ser me hukim kirine, lê bi tenê navê te tînin bîra xwe. Ew mirî ne, ew nejîn; ew ruhên çûyî ne, ew ranabin; çimkî te têkçûn anî ser wan û hemû bîranîna wan jê birin. Te milet mezin kir, ya Bavê me, te milet mezin kir; tu birûmet î; te hemû sînorên welat firehtir kirin. Ya Bavê me, di tengasiyê de ew li te geriyan; wan duayeke bi pistepist rijand gava terbiyeta te li ser wan bû. Mîna jineke ducanî ya ku di êşa zayînê de dipêçe û diqîre gava nêzî zayînê ye, em jî wusa bûn li ber te, ya Bavê me. Em ducanî bûn, me pêçand, lê me tenê ba anî dinyayê. Me ji bo erdê tu rizgarî neanî, û rûniştevanên dinyayê nehatin dinyayê. Miriyên te wê bijîn; cesedên wan wê rabin. Hişyar bibin û ji kêfan bistirên, hûn ên ku di toza axê de rûdinin! Çimkî xunava te xunava ronahiya berbangê ye, û erd wê ruhên çûyî bizê. Werin, gelê min, biçin odeyên xwe û deriyên xwe li pişt xwe bigirin; xwe ji bo demeke kurt veşêrin heta ku hêrs derbas bibe.

Çimkî va ye, Bavê me ji cihê xwe derdikeve da ku gelê erdê ji bo gunehên wan ceza bike, û erd wê xwîna ku li ser hatiye rijandin eşkere bike û êdî ên ku lê hatine kuştin venaşêre.