Si Ezequias sa Puwertahan sang Kamatayon

Sang gin-ingnan sang aton Amay nga indi na sia mag-ayo, gintalikdan ni Ezequias ang iya nawong sa dingding kag naghilak. Gindugangan sing napulo kag lima ka tuig, kag ang landong sang adlaw nagbalik bilang ebidensya. Ang iya sinulat nga pangamuyo wala nagapalikaw sa kahadlok sang pagkamatay, kag nagatapos sa pag-ilaw nga ang mga buhi nagadayaw sa iya.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1, 5–8

Kapitulo 38.

Sadto nga mga adlaw nagmasakit si Ezequias sing makamamatay. Nagkadto sa iya si Isaias nga manalagna nga anak ni Amoz kag nagsiling, “Amo ini ang ginasiling sang aton Amay: Ipahusay mo ang imo panimalay, kay mapatay ka; indi ka na mag-ayo.”

Niyan nag-atubang si Ezequias sa dingding kag nagpangamuyo sa aton Amay, kag nagsiling, “Palihog, akon Amay, dumduma kon paano ako naglakat nga matutom sa imo atubangan nga bug-os ang tagipusoon, kag naghimo sang maayo sa imo panulok.” Naghibi si Ezequias sing mapait.

Niyan nag-abut ang pulong sang aton Amay kay Isaias:

“Lakat ka kag silinga si Ezequias, ‘Amo ini ang ginasiling sang aton Amay, ang Amay ni David nga imo katigulangan: Nabatian ko ang imo pangamuyo kag nakita ko ang imo mga luha. Dugangan ko ang imo kabuhi sing napulo kag lima ka tuig.’ Luwason ko ikaw kag ining siyudad gikan sa hari sang Asiria; apinan ko ini nga siyudad.

“Amo ini ang imo tanda gikan sa aton Amay nga himoon niya ang iya ginsaad: Yari karon, pabalikon ko sing napulo ka halintang ang landong nga ginpanaugan sang adlaw sa hagdanan ni Acaz.” Gani nagbalik ang adlaw sing napulo ka halintang nga iya ginpanaugan.

Ang sinulat ni Ezequias nga hari sang Juda, pagkatapos sang iya balatian kag pag-ayo: Nagsiling ako, “Sa tunga sang akon mga adlaw kinahanglan ako mag-agi sa mga gawang sang lulubngan; ginkawatan ako sang nabilin ko nga mga tuig.” Nagsiling ako, “Indi ko makita ang aton Amay gid sa duta sang mga buhi; indi ko na pagtan-awon ang katawhan, upod sa mga nagapuyo sa sining nagataliwan nga kalibutan. Ang akon puloy-an ginhukas kag gindala palayo sa akon subong sang tolda sang manugbantay. Ginlukot ko ang akon kabuhi subong sang manughabol; ginutod niya ako gikan sa halablan; halin sa adlaw tubtob sa gab-i ginatapos mo ako. Naghulat ako sing hipos tubtob sa aga, apang subong sang leon ginabali niya ang tanan ko nga tul-an; halin sa adlaw tubtob sa gab-i ginatapos mo ako. Subong sang sayaw ukon tulabong nagahuni ako; nagaugayong ako subong sang pating. Nagakapoy ang akon mga mata sa pagtangla sa ibabaw. O Soberano nga Amay, ginapigos ako; mangin manugsiguro ka sang akon kaluwasan!” Ano ang masiling ko? Naghambal sia sa akon, kag sia gid ang naghimo sini. Maglakat ako sing mahinay sa tanan ko nga mga tuig tungud sa kapaitan sang akon kalag. O Soberano nga Amay, paagi sa sining mga butang nagakabuhi ang mga tawo, kag sa tanan sini yara ang kabuhi sang akon espiritu. Gani pabaskuga ako liwat kag tugoti ako nga mabuhi! Sa pagkamatuud para sa akon kaayohan nga nag-antos ako sing daku nga kapaitan. Sa imo gugma ginpunggan mo ang akon kabuhi gikan sa buho sang kalaglagan, kay ginhaboy mo ang tanan ko nga mga sala sa likod mo. Kay ang lulubngan indi makadayaw sa imo; ang kamatayon indi makakanta sang imo pagdayaw. Ang mga nagapanaug sa buho indi makalaum sa imo pagkamatutom. Ang mga buhi, ang mga buhi—sila nagadayaw sa imo, subong sang akon ginahimo sa sini nga adlaw; ang amay nagapahibalo sang imo pagkamatutom sa mga anak. Luwason ako sang aton Amay, kag tukaron naton ang akon mga ambahanon sa mga de-kuwerdas nga instrumento sa tanan nga mga adlaw sang aton kabuhi, sa balay sang aton Amay.

Nagsiling si Isaias, “Magkuha sila sang tinapay nga igos, ihaplas ini sa hubag, kag mag-ayo sia.” Nagpamangkot si Ezequias, “Ano ang tanda nga makataklad ako sa balay sang aton Amay?”