Ang Kasal sa Cana

Sa isa ka kasal sa Cana naubos ang bino, kag hinali nga ginhimo ni Jesus nga pinakamaayo nga bino sang gab-i ang anum ka tibod nga tubig sang paghugas. Dayon sa Jerusalem ginpalagpot niya ang mga manugbaligya sang latigo, kag ginsiling nga ang templo balay sang iya Amay, indi tindahan.

Kapitulo 2.

Sang ikatlo nga adlaw, may kasal nga nahanabo sa Cana sang Galilea; yara didto ang iloy ni Jesus. Gin-agda man si Jesus kag ang iya mga gintoton-an sa kasal. Sang maubos ang bino, ang iloy ni Jesus nagsiling sa iya, “Wala na sila sing bino.”

Nagsabat si Jesus, “Babayi, ngaa nga ginadala mo ako sa sini? Wala pa mag-abot ang akon takna.”

Ang iya iloy nagsiling sa mga suloguon, “Himoa ninyo ang bisan ano nga isiling niya sa inyo.”

May anom didto ka bato nga tadyaw sang tubig, nga ginagamit sa pagpaninlo sang mga Judio, nga ang tagsa nagaunod sing kaluhaan tubtob katloan ka galon. ^a

Nagsiling si Jesus sa ila, “Pun-a ninyo sing tubig ang mga tadyaw,” gani ginpuno nila ini tubtob sa bibig. Nagsiling sia sa ila, “Magtimba kamo karon, kag dalha ini sa punoan nga manugdumala.” Gani ginhimo nila.

Gintilawan sang punoan sang punsyon ang tubig nga nangin bino na, nga wala makahibalo kon diin ini naghalin—bisan nahibaluan sang mga suloguon nga nagtimba sini. Gani gintawag niya ang nobyo, kag nagsiling, “Ang tagsatagsa nagahatag anay sang maayo nga bino, kag niyan sang kubus kon makainom na ang mga dinapit. Apang gintigana mo ang maayo nga bino tubtob karon.” Ginhimo ni Jesus ining nahauna nga tanda sa Cana sang Galilea. Ginpahayag niya ang iya himaya, kag ang iya mga gintoton-an nagtuo sa iya.

Pagkatapos sini nagdulhog sia sa Capernaum upod ang iya iloy, mga utod, kag mga gintoton-an, kag nagpabilin didto sing pila ka adlaw.

Sang malapit na ang Pascua sang mga Judio, nagtaklad si Jesus sa Jerusalem.

Ang Pagtinlo sang mga Lagwerta sang Templo

Sa mga lagwerta sang templo nakita niya ang mga manugbaligya sing mga baka, mga karnero, kag mga pating, kag ang iban nga nagalingkod sa mga lamesa nga nagabaylo sing kuwarta. Naghimo sia sing latigo nga mga lubid kag gintabog sila tanan paguwa sa mga lagwerta sang templo, ang mga karnero kag ang mga baka man, ginpaula niya ang mga sinsilyo sang mga manugbaylo sing kuwarta, kag ginpamaliskad ang ila mga lamesa.

Sa mga manugbaligya sing mga pating nagsiling sia, “Kuhaa ninyo ini diri! Dili ninyo paghimoa nga baligyaan ang balay sang akon Amay.”

Nadumduman sang iya mga gintoton-an nga nasulat: “Ang kakugi sa imo balay magaut-ut sa akon.”

Gani namangkot ang mga Judio, “Ano nga tanda ang imo ipakita sa amon sa paghimo mo sini nga mga butang?”

Nagsabat si Jesus sa ila, “Gub-a ninyo ini nga templo, kag sa tatlo ka adlaw patindugon ko ini liwat.”

Nagsabat sila, “Ini nga templo nagkinahanglan sing kap-atan kag anom ka tuig sa pagpatindog, kag patindugon mo ini sa tatlo ka adlaw?” Apang ang templo nga iya ginhambal amo ang iya lawas. Pagkatapos nga nabanhaw sia gikan sa mga patay, nadumduman sang iya mga gintoton-an nga ginsiling niya ini, kag nagtuo sila sa Kasulatan kag sa pulong nga ginhambal ni Jesus.

Samtang yara sia sa Jerusalem sa Pascua, madamo ang nakakita sang mga tanda nga iya ginhimo kag nagsalig sa iya ngalan.

Apang si Jesus wala magtugyan sang iya kaugalingon sa ila, kay nakahibalo sia sa tanan nga tawo. Wala sia nagkinahanglan sing pagpamatuod ni bisan sin-o tuhoy sa tawo—nahibaluan niya kon ano ang yara sa tagsatagsa.