Ang Palanublion ni Manases

Ang bahin sang Manasseh nagalakip sang lima ka utod nga babayi nga nagapangayo, suno sa sugo sang Amay namon kay Moises, sang kabilin nga wala sing anak nga lalaki ang ila tatay nga makabaton, kag nabaton nila ini. Ang mga kaliwat ni Jose nagareklamo nga gamay ang ila bahin; ginsilingan sila ni Joshua nga limpyuhan ang lasang kag untaton ang kahadlok sa mga karwahe nga puthaw.

Kapitulo 17.

Ang bahin para sa tribo ni Manases, ang panganay ni Jose: kay Maquir, nga panganay ni Manases kag amay ni Galaad, nahatag ang Galaad kag ang Basan, kay sia tawo nga hilimunon sa inaway. Ang iban nga mga anak ni Manases nagbaton sing duta suno sa panimalay: si Abiezer, si Helec, si Asriel, si Sequem, si Hefer, si Semida—ang kalalakin-an sa kaliwatan ni Manases nga anak ni Jose, suno sa ila mga panimalay. Si Zelofehad—halin kay Manases paagi kay Maquir, kay Galaad, kay Hefer—walay mga anak nga lalaki, kondi mga anak nga babayi lamang: si Mahala, si Noa, si Hogla, si Milca, kag si Tirza. Nagpalapit sila sa atubangan ni Eleazar nga saserdote, kag kay Josue nga anak ni Nun, kag sa mga pangulo, nga nagasiling, “Nagsugo ang aton Amay kay Moises nga hatagan kami sing palanublion sa tunga sang amon mga kauturan.” Gani suno sa sugo sang aton Amay, ginhatagan sila ni Josue sing palanublion sa tunga sang mga kauturan sang ila amay. Napulo ka bahin ang nahulog kay Manases, luas sa duta sang Galaad kag Basan sa tabok sang Jordan, kay ang mga anak nga babayi ni Manases nagbaton sing palanublion sa tunga sang iya mga anak nga lalaki. Ang duta sang Galaad iya sang iban nga mga anak ni Manases. Ang teritoryo ni Manases nagdalagan halin sa Aser pakadto sa Micmetat, sa sidlangan sang Sequem; dayon pa-bagatnan pakadto sa katawohan sang En-tapua. Iya ni Manases ang duta sang Tapua, apang ang Tapua sa dulunan ni Manases iya sang mga anak ni Efraim. Ang dulunan nagdulhog pakadto sa Sapa sang Cana. Sa bagatnan sang sapa, ini nga mga siyudad sa tunga sang iya ni Manases iya sang Efraim; ang dulunan ni Manases nagdalagan sa aminhan sang sapa kag natapos didto sa dagat. Ang duta ni Efraim yara sa bagatnan, ang iya ni Manases sa aminhan, nga ang dagat amo ang iya dulunan. Sa aminhan nag-abut sila sa Aser, sa sidlangan sa Isacar. Sa Isacar kag sa Aser, si Manases nagpanag-iya man sang Bet-sean kag sang iya mga baryo, sang Ibleam kag sang iya mga baryo, sang mga pumuluyo sang Dor kag sang iya mga baryo, sang En-dor kag sang iya mga baryo, sang Taanac kag sang iya mga baryo, kag sang Megido kag sang iya mga baryo—ang tatlo ka kabukiran. Apang ang mga anak ni Manases wala makasarang sa pag-agaw sini nga mga siyudad, kag ang mga Canaanhon nagpadayon sa pagpuyo sa sadto nga duta. Sang nagbakud ang Israel, ginpilit nila ang mga Canaanhon sa pagpangabudlay apang wala nila sila matabog sing bug-os. Nagpamangkot kay Josue ang mga anak ni Jose, “Ngaa isa lamang ka bahin kag isa ka parte ang imo ginhatag sa amon nga palanublion? Madamo kami nga katawohan, kay ginpakamaayo kami sang aton Amay tubtob subong.”

Nagsabat si Josue sa ila, “Kon madamo gid kamo, magtaklad kamo sa kagulangan kag maghawan kamo sing duta didto sa teritoryo sang mga Periznon kag sang mga Refaimnon, kay makitid sa inyo ang kabukiran sang Efraim.”

Nagsiling ang mga anak ni Jose, “Indi igo sa amon ang kabukiran, kag ang tagsa ka Canaanhon sa kapatagan may salsalon nga mga kangga—ang yara sa Bet-sean kag sa iya mga baryo kag ang yara sa Kapatagan sang Jezreel.”

Niyan nagsiling si Josue sa panimalay ni Jose—kay Efraim kag kay Manases—“Madamo kamo kag tama kagamhanan. Indi lamang isa ka bahin ang mainyo, kay ang kabukiran mainyo man. Kagulangan ini, apang hawanon ninyo, kag ang iya malayo nga mga dulunan mainyo. Tabugon ninyo ang mga Canaanhon, bisan pa nga salsalon ang ila mga kangga kag makusog sila.”