Gub-on nga Duta, Wala sing Matutom

Nagasiling si Mikas nga nadula na ang mga matutom kag bisan ang mga sakop sang panimalay indi masaligan. Halin didto wala sia nagpangatarungan pagguwa, nagahulat sia. Bisan napukan ako, magabangon ako. Nagatapos ang libro sa pagpamangkot kon sin-o ang kaangay sang aton Amay, nga nagatiplang sang mga sala sa dagat.

Kapitulo 7.

Kalolooy sa akon! Kaangay ako sang isa nga nagatipon sing bunga sang tig-ilinit, kaangay sang isa nga nagapamupo sang nabilin sa ubasan human sang pag-ani: wala sing buliganon nga makaon, wala sing una nga higera nga ginahandum ko.

Nadula na sa duta ang mga matutom, kag wala sing matarung sa tunga sang katawohan; nagahulat sila tanan sa pagpaagay sing dugo, ginapangayam sang tagsatagsa ang iya utod paagi sa pukot. Batid ang ila mga kamut sa paghimo sing malain: nagapangayo sing suhol ang opisyal, nagabaton sing bayad ang hukom, kag ginamando sang mga gamhanan ang ila luyag—kag gani nagahugpong sila tanan sa ila malaut nga laraw. Ang labing maayo sa ila kaangay sang dalagan, ang labing matarung malain pa sang sa koral nga tunukon. Nag-abut na ang adlaw nga ginpaandam sang imo mga bantay, ang adlaw sang imo pagsukit; karon malapit na ang ila kagamo. Dili ka magsalig sa imo isigkatawo; dili ka magpati sa suod nga abyan; bantayi ang imo ginahambal bisan sa nagahigda sa imo mga butkon. Kay ang anak nga lalaki nagatratar sa iya amay nga may pagtamay, ang anak nga babayi nagatindog batok sa iya iloy, ang umagad nga babayi batok sa iya ugangan nga babayi; ang mga kaaway sang tawo amo ang mga katapo sang iya kaugalingon nga panimalay. ^a

Apang ako, magalantaw ako sa aton Amay; magahulat ako sa Amay nga nagaluwas sa akon; pamatian ako sang akon Amay. Dili ka magkalipay batok sa akon, akon kaaway! Bisan nahulog ako, magabangon ako; bisan nagapungko ako sa kadudulman, mangin kasanag ko ang aton Amay.

Pagaantuson ko ang kaakig sang aton Amay, kay nakasala ako batok sa iya, tubtob nga panindugan niya ang akon kaso kag hatagan niya ako sing katarungan. Pagadal-on niya ako sa kasanag, kag makita ko ang iya pagkamatarung. Niyan makita ini sang akon kaaway kag matabunan sia sang kahuy-anan, sia nga nagsiling sa akon, “Diin ang Ginoo nga imo Dios?” Ang akon mga mata magatulok sa iya; karon pagatasakon sia nga daw lunang sa mga dalan.

Magaabut ang adlaw sang pagpatindog liwat sang imo mga kuta, ang adlaw nga palaparon sing malayo kag malapad ang imo mga dulunan. Sa sadto nga adlaw magakari sila sa imo halin sa Asiria kag sa mga banwa sang Egipto, halin sa Egipto tubtob sa Suba, halin sa dagat tubtob sa dagat kag halin sa bukid tubtob sa bukid. ^b Apang mangin mamingaw ang duta tungud sa mga nagapuyo sa sini, subong bunga sang ila mga binuhatan.

Ang Kalooy sang Aton Amay Nagapadayon sa Walay Katapusan

Pahalbi ang imo katawohan sa imo baston, ang panong sang imo palanublion, nga nagapuyo nga isahanon sa kagulangan sa tunga sang mapatubason nga sibsiban. Pasabsaba sila sa Basan kag sa Gilead subong sang ginhimo nila sang una.

Subong sang mga adlaw sang paggua mo sa duta sang Egipto, magapakita ako sa ila sing mga katingalahan.

Makakita ang mga nasyon kag mahuy-an sa tanan nila nga kusog; itakup nila ang ila mga kamut sa ila mga baba, kag mabungul ang ila mga dulunggan. Magadilap sila sang yab-ok subong sang man-ug, subong sang mga sapat nga nagakamang sa duta. Magagua sila nga nagakurog halin sa ila mga palig-unan; magabalik sila sa aton Amay nga may kahadlok, kag mahadlok sila sa imo.

Sin-o ang kaangay sang aton Amay, nga nagapatawad sang sala kag nagapalampas sang paglapas sang nabilin sang iya palanublion? Wala niya pagtipigi ang iya kaakig sing dayon, kay ang iya tagipusuon nagakalipay sa malig-on nga paghigugma. ^c Magakaawa sia liwat sa aton; pagatasakon niya sang iya tiil ang aton mga kalautan. Itagbong mo ang tanan namon nga mga sala sa kadadalman sang dagat. Mangin matutom ka kay Jacob kag magapakita ka sing malig-on nga paghigugma kay Abraham, subong sang ginsumpa mo sa amon mga katigulangan sang una.