Magpamati Kamo, mga Anak Ko

Isa ka amay nga nagapasa sang ginsiling sa iya sang iya kaugalingon nga amay, kag ginapabilin sang kapitulo ina nga kadena sa panulok. Ang mga ladawan sini parte sa direksyon: isa ka dalanon nga nagasanag padulong sa kaaga batok sa isa nga madulom gid nga indi mo makita kon ano ang nakapadusmo sa imo. Bantayi ang imo tagipusoon, kag tan-awa ang direkto sa unahan.

Kapitulo 4.

Magpamati kamo, mga anak ko, sa pagtudlo sang isa ka amay; talupangda ninyo, kag magtigayon sing paghangup. Ginahatagan ko kamo sing maayo nga panudlo, gani dili ninyo pagbayai ang akon pagtudlo. Kay ako man isa ka anak sa akon amay, malulo kag ang bugtong nga palangga sang akon iloy. Gintudloan niya ako kag nagsiling, “Kapyoti sang imo tagiposoon ang akon mga pulong; tumana ang akon mga sugo kag mabuhi ka. Magtigayon ka sing kaalam, magtigayon ka sing paghangup; dili pagkalimti, kag dili ka magtalikod sa mga pulong sang akon baba. Dili mo sia pagbayai, kag amligan ka niya; higugmaa sia, kag bantayan ka niya. Ang ginsuguran sang kaalam amo ini: magtigayon ka sing kaalam; kag sa tanan mo nga matigayon, magtigayon ka sing paghangup. Pakamahala sia, kag bayawon ka niya sing mataas; haksa sia, kag padunggan ka niya. Butangan niya sang purong-purong sang bugay ang imo ulo; hatagan ka niya sing korona sang himaya.”

Magpamati ka, anak ko, kag batona ang akon mga pulong, kag madamo ang mga tuig sang imo kabuhi. Gintudloan ko ikaw sang dalanon sang kaalam; gintuytoyan ko ikaw sa tadlong nga mga banas. Kon magalakat ka, indi mapugngan ang imo mga tikang; kag kon magadalagan ka, indi ka masandad. Kapyoti ang pagtudlo, dili pagbuy-i; bantayi sia, kay sia amo ang imo kabuhi.

Dili ka magtapak sa banas sang mga malaut, kag dili ka maglakat sa dalanon sang mga manughimo sing kalautan. Likawi ini, dili ka mag-agi sa sini; magtalikod ka sa sini kag magligad ka. Kay indi sila makatulog kon indi sila makahimo sing malaut; ginaagaw sa ila ang pahuway kon indi sila makapasandad sing bisan sin-o. Nagakaon sila sang tinapay sang kalautan kag nagainom sang alak sang kapintasan.

Apang ang banas sang mga matarung kaangay sang kapawa sang pamanagbanag, nga nagasilak sing labi kag labi tubtob sa bug-os nga kasanag sang adlaw. Ang dalanon sang mga malaut kaangay sang madalum nga kadudulman; wala sila makahibalo kon ano ang nagapasandad sa ila.

Anak ko, talupangda ang akon mga pulong; magpamati ka sing maayo sa akon mga ginhambal. Dili mo gid pagpabay-an nga makawala sila sa imo panulok; tipigi sila sa kadalumon sang imo tagiposoon. Kay sila amo ang kabuhi sa mga nagakasapo sa ila, kag kaayuhan sa ila bug-os nga lawas.

Labaw sa tanan, bantayi ang imo tagiposoon, kay ang tanan nga imo ginahimo nagagikan sa sini. Ipahilayo sa imo baba ang baliko nga paghambal, kag ipahilayo sa imo ang malimbungon nga mga bibig. Magtulok ang imo mga mata sing tadlong sa atubangan; itumod ang imo pagtulok sing deretso sa imo atubangan. Painuino sing maayo ang banas sang imo mga tiil, kag ang tanan mo nga dalanon malig-on. Dili ka magliso sa too ukon sa wala; ipahilayo ang imo tiil sa kalautan.