Ginabag-o ang Tanan nga Butang

Nadula na ang daan nga kahimtangan kag ang aton Amay nagpuyo na upod sa katawhan — sia mismo ang ila Amay, nga nagapahid sang ila mga nawong tubtob nga mamala. Ang siudad nagdulhog nga sinukod, ginpalamutian sang mga hiyas, may mga gawang sa tagsa ka kilid, nga wala sing templo sa sulod kay sia kag ang Kordero amo ang templo sini, kag wala sing gab-i nga magasirado sang mga gawang.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 3, 5–8

Kapitulo 21.

Niyan nakita ko ang isa ka bag-ong langit kag bag-ong duta, kay nagtaliwan na ang nahauna nga langit kag ang nahauna nga duta, kag wala na ang dagat. Nakita ko ang balaan nga siudad, ang bag-ong Jerusalem, nga nagapanaug halin sa langit, gikan sa aton Amay, nga handa na subong sang nobya nga ginpanayuan para sa iya bana.

Nabatian ko ang isa ka mabaskog nga tingog halin sa trono nga nagsiling, “Yari karon, ang puluy-an sang aton Amay yara na sa katawohan. Magapuyo sia upod sa ila; mangin iya sila katawohan, kag sia gid mismo, ang ila Amay, magaupod sa ila.

Pahiran sang aton Amay ang tagsa ka luha sa ila mga mata, kag wala na sing kamatayon, wala na man sing pagpanalasa, ukon paghibi, ukon kasakit, kay ang nahauna nga mga butang nagtaliwan na.”

Nagsiling ang nagapungko sa trono, “Yari karon, ginabag-o ko ang tanan nga butang.” Nagdugang pa sia, “Isulat mo ini: ining mga pulong masaligan kag matuud.” Nagsiling sia sa akon, “Nahimo na. Ako ang Alpha kag ang Omega, ang ginsuguran kag ang katapusan. Sa ginauhaw magahatag ako sing walay bayad halin sa tuburan sang tubig sang kabuhi. Ang nagadaug magapanubli sining mga butang, kag ako mangin iya Amay, kag sia mangin akon anak. Apang ang mga matalaw, ang mga indi matutom, ang mga makangilil-ad, ang mga mamumuno, ang mga makihilawason, ang mga manugpang-orasyon, ang mga nagasimba sa mga diosdios, kag ang tanan nga butigon—ang ila bahin yara sa linaw nga nagadabdab sa kalayo kag asupre, nga amo ang ikaduha nga kamatayon.”

Nagkari ang isa sang pito ka anghel nga nagauyat sang pito ka panaksan nga puno sang pito ka katapusan nga kalalat-an, kag nagsiling sia sa akon, “Kari, ipakita ko sa imo ang Nobya, ang asawa ni Jesus, ang Cordero.” Gindala niya ako sa Espiritu sa isa ka daku kag mataas nga bukid, kag ginpakita niya sa akon ang balaan nga siudad nga Jerusalem nga nagapanaug halin sa langit, gikan sa aton Amay, nga nagapakita sang himaya sang aton Amay, nga nagasilak subong sang pinakabihira nga mutya, subong sang jaspe, matin-aw subong sang kristal. May daku kag mataas ini nga pader nga may napulo kag duha ka puertahan, kag may napulo kag duha ka anghel nga nagabantay sa sini, kag nasulat didto ang mga ngalan sang napulo kag duha ka tribo sang mga anak ni Israel, sa sidlangan tatlo ka puertahan, sa aminhan tatlo ka puertahan, sa bagatnan tatlo ka puertahan, sa nakatundan tatlo ka puertahan. May napulo kag duha ka pundasyon ang pader sang siudad, kag nasulat sa sini ang napulo kag duha ka ngalan sang napulo kag duha ka apostoles ni Jesus, ang Cordero.

Nagauyat ang nagahambal sa akon sing isa ka bulawan nga panakos agud takuson ang siudad, ang mga puertahan sini, kag ang mga pader sini. Kuadrado ang siudad; ang kalabaon sini kapareho sang kalaparon sini. Gintakus niya ini sang iya panakos: mga 1,400 ka milya—pareho ang kalabaon, ang kalaparon, kag ang kataason. Gintakus man niya ang pader sini—mga 216 ka tiil, suno sa takus sang tawo, nga amo man ang takus sang anghel. Ang pader ginpatindog sa jaspe, apang ang siudad lunsay nga bulawan, matin-aw subong sang salamin. Gin-adornohan sang tanan nga sahi sang mutya ang mga pundasyon sang pader sang siudad: ang nahauna jaspe, ang ikaduha sapiro, ang ikatlo agata, ang ikaapat esmeralda, ang ikalima onix, ang ikaanum cornalina, ang ikapito crisolito, ang ikawalo berilo, ang ikasiam topacio, ang ikanapulo crisopraso, ang ikanapulo kag isa jacinto, kag ang ikanapulo kag duha amatista. Ang napulo kag duha ka puertahan napulo kag duha ka perlas; ang tagsa ka puertahan ginhimo halin sa isa lamang ka perlas. Ang dalan sang siudad lunsay nga bulawan, matin-aw subong sang salamin.

Wala ako makakita sing templo sa siudad, kay ang templo sini amo ang Soberano nga Amay nga Makagagahum sa tanan kag si Jesus, ang Cordero. Wala nagakinahanglan ang siudad sing adlaw ukon bulan nga magasilak sa sini—ang himaya sang aton Amay amo ang nagapasanag sa sini, kag ang suga sini si Jesus, ang Cordero. Magalakat ang mga pungsod sa kapawa sini, kag ang mga hari sang duta magadala sang ila himaya sa sulud sini. Kag ang mga puertahan sini indi gid pagsirhan sa adlaw—kag wala sing gab-i didto. Dalhon nila sa sulud sini ang himaya kag ang kadungganan sang mga pungsod. Wala gid sing bisan ano nga mahigko nga makasulud sa sini, ukon bisan sin-o nga nagahimo sang makangilil-ad ukon butig—kondi ang mga nasulat lamang sa libro sang kabuhi ni Jesus, ang Cordero.