Paghidait kag Paglaum Paagi sa Aton Amay

Ang pagkahimo nga matarong nagadala sang paghidait upod sa aton Amay, kag ginkabig ni Pablo ang pag-antos nga pamatuod imbes nga kontradiksyon: nagapabakod ini sang pagbata, kinaiya, paglaum. Napatay si Cristo para sa aton samtang mga kaaway pa kita. Dayon ginpatupad si Adan kag si Cristo — isa ka buhat nga nagaguba, isa ka buhat nga nagaawas.

Kapitulo 5.

Busa, sanglit ginpakamatarung kita paagi sa pagtuo, may paghidait kita sa aton Amay paagi sa aton Ginoong Jesu-Cristo. Paagi sa iya nakaangkon kita sing pagsulud paagi sa pagtuo sa sini nga bugay nga aton ginatindugan, kag nagakalipay kita sa paglaum sa himaya sang aton Amay. Indi lamang ina, kondi nagapabugal man kita sa aton mga pag-antus, kay nagapatubo ang pag-antus sing pagbatas, kag nagapatubo ang pagbatas sing napamatud-an nga kinaiya, kag nagapatubo ang kinaiya sing paglaum. Indi kita ginapakahuy-an sang paglaum, kay ginbubu na ang gugma sang aton Amay sa aton mga tagipusuon paagi sa Espiritu Santo nga ginhatag sa aton.

Sang maluya pa kita, sa husto nga tion napatay si Cristo para sa mga malaut. Talagsa lamang nga may mapatay para sa isa ka matarung nga tawo, bisan pa nga para sa isa ka maayo nga tawo basi may magpangahas gid nga mapatay. Apang ginapakita sang aton Amay ang iya kaugalingon nga gugma sa aton: sang mga makasasala pa kita, napatay si Cristo para sa aton. ^a

Gani labi pa gid, nga karon ginpakamatarung na paagi sa iya dugo, pagaluwason kita paagi sa iya gikan sa kaakig. Kon, sang mga kaaway pa kita, ginpasag-uli kita sa aton Amay paagi sa kamatayon sang iya Anak, indi bala labi pa gid nga luwason kita sang iya kabuhi, karon nga napasag-uli na kita? Indi lamang ina—nagakalipay man kita sa aton Amay paagi sa aton Ginoong Jesu-Cristo, nga paagi sa iya nakabaton kita karon sang pagpasag-uli.

Kamatayon Paagi kay Adan, Kabuhi Paagi kay Cristo

Busa, subong nga nagsulud ang sala sa kalibutan paagi sa isa ka tawo, kag ang kamatayon paagi sa sala, naglapnag ang kamatayon sa tanan nga tawo, kay nakasala ang tanan. Antes sang kasuguan, yara na ang sala sa kalibutan; apang indi ginaisip ang sala kon diin wala sing kasuguan. Apang naghari ang kamatayon halin kay Adan tubtub kay Moises, bisan sa mga kansang sala wala makaangay sa paglapas ni Adan—si Adan amo ang laragway sang isa nga magaabut.

Apang ang dolot indi kaangay sang sala: kon madamo ang napatay tungud sa sala sang isa ka tawo, labi pa gid nga nag-awas sa madamo ang bugay sang aton Amay kag ang dolot paagi sa bugay sang isa ka tawo nga si Jesu-Cristo. Kag ang dolot indi kaangay sang resulta sang sala sang amo nga isa ka tawo: nagdala sing pagsilot ang paghukom tungud sa isa ka sala, apang nagdala sing pagpakamatarung ang dolot tungud sa madamo nga sala. Kay kon naghari ang kamatayon paagi sa amo nga isa ka tawo tungud sa isa ka paglapas, labi pa gid nga magahari sa kabuhi ang mga nagabaton sang kabuganaan sang bugay kag sang dolot sang pagkamatarung paagi sa isa ka tawo, si Jesu-Cristo.

Busa, subong nga ginsilutan sang isa ka paglapas ang tanan, nagadala ang isa ka matarung nga buhat sing pagpakamatarung kag kabuhi sa tanan. Subong nga ginhimo nga makasasala ang madamo tungud sa pagkadimatinumanon sang isa ka tawo, subong man pagahimuon nga matarung ang madamo tungud sa pagkamatinumanon sang isa ka tawo. Niyan nagsulud ang kasuguan agud magdamu ang paglapas, apang kon diin nagdamu ang sala, labi pa gid nga nag-awas ang bugay, agud nga subong nga naghari ang sala sa kamatayon, magahari man ang bugay paagi sa pagkamatarung tubtub sa kabuhi nga walay katapusan, paagi kay Jesu-Cristo nga aton Ginoo.