Kargêrên Sirên Bav

Korîntî şandiyên xwe dadbar dikin, wek xwediyan ku lîstikvanan bi nirx dikin. Pawlos dibêje ku biryara tenê ya girîng pesnê Bavê me ye gava Xudan vedigere, destnîşanî birçîbûn, lêdan û bêmaltiya xwe dike, û tîne bîra wan ku ew bûye bavê wan di Mizgîniyê de, loma ew wek bav dinivîse.

Beş 4.

Bila we em wek xizmetkarên Mesîh û kargêrên sirên Bavê me bihesibînin. Bêtir, ji kargêran ev tê xwestin ku ew dilsoz bên dîtin. Lê ji bo min pir ne girîng e ku hûn min dadbar bikin, an dadgeheke mirovan min dadbar bike. Ez bi xwe jî xwe dadbar nakim. Ez li hember xwe tu tiştî nizanim, lê ev min bêsûc dernaxe. Yê ku min dadbar dike, Xudanê me Îsa ye. Loma beriya wextê, beriya ku Xudanê me Îsa bê, dadbariyê nekin. Ewê tişta ku di tariyê de veşartî ye bîne ber ronahiyê û mebestên dilan eşkere bike. Hingê wê her kes ji Bavê me pesnê bistîne.

Birano û xwişkino, ji bo we min ev li ser xwe û Apolos sepandiye, da ku hûn ji me hîn bibin ku ji tişta nivîsandî derbas nebin, û ku hûn quretî nekin, da ku hûn yekî li ser yekî din tercîh nekin. Çimkî kî te cuda dike? Çi bi te heye ku te nestandiye? Heke te ew standiye, çima tu pesnê xwe didî, mîna ku te nestandibe?

Jixwe her tiştê ku hûn dixwazin bi we heye! Jixwe hûn dewlemend bûne! Bêyî me hûn dest bi padîşahiyê kirine—xwezî we bi rastî padîşahî bikira, da ku em jî bi we re padîşahiyê bikin! Çimkî ez difikirim ku Bavê me em şandî wek herî dawî raber kirin, mîna mirovên ku bo mirinê hatine mehkûmkirin, çimkî em ji dinyayê, ji milyaketan û ji mirovan re bûne dîmenek. Em ji bo Mesîh bêaqil in, lê hûn di Mesîh de aqilmend in. Em qels in, hûn bihêz in. Hûn birûmet in, em bêrûmet in. Heta vê saetê em birçî, tî, rût û rût, lêxistî û bêmal in. Em bi destên xwe zehmetê dikişînin. Gava em têne heqaretkirin, em bereketê dikin; gava em têne çewsandin, em tehemul dikin. Gava em têne galtekirin, em bi nermî bersivê didin. Heta îro em bûne gemariya dinyayê, çopê her kesî.

Ez vê nanivîsim da ku we şermezar bikim, lê da ku we wek zarokên xwe yên delal hişyar bikim. Her çend bi hezaran rêberên we di Mesîh de hebin jî, gelek bav bi we re tunene—min hûn di Mesîh Îsa de, bi rêya mizgîniyê, afirandin. ^a Loma ez li we dizêrim, bibin peyrewên min. Ji ber vê yekê min Tîmotêyos ji we re şand, zarokê min ê delal û dilsoz di Xudan de—ewê rê û rêçikên min ên di Mesîh Îsa de bi bîra we bîne, çawa ku ez li her derê, di her civînê de, hîn dikim. Hinek quretî dikin, mîna ku ez ne bêm ba we. Lê heke Xudanê me Îsa bixwaze, ezê di demeke nêz de bêm ba we, û ne axaftina van quretan, lê hêza wan bibînim. Çimkî Padîşahiya Bavê me ne mijara axaftinê ye, lê ya hêzê ye. Hûn çi dixwazin? Ez bi gopalekî bêm, an bi hezkirinê, bi ruhekî nermî?