Bavê me bi navê wî gazî Semûêl dike

Çira hê venemiribû gava kurikek dibihîze ku Bavê wî di tariyê de navê wî gazî dike, sê caran, berî ku Êlî fêm bike kî gazî dike. Peyva ku Bavê me dide wî hukmê li ser mala Êlî ye, û ew ditirse ku wê dubare bike. Êlî wî dide gotinê.

Bavê me di ayetan de dipeyive 6, 10–14

Beş 3.

Kurik Semûêl di bin destê Êlî de xizmeta Bavê me dikir. Di wan rojan de peyva Bavê me kêm bû; dîtin ne pir bûn. Rojekê Êlî li cihê xwe yê timî raza bû. Çavên wî ewqas qels bûbûn ku nema dikarî bidîta. Çirû ya Bavê me hê venemirîbû; Semûêl di perestgeha Bavê me de, li cihê ku sindoqa wî lê bû, raza bû. Hingê Bavê me gazî Semûêl kir û Semûêl got: “Ez li vir im.”

Ew bezî ba Êlî û got: “Ez li vir im; te gazî min kir.” Êlî got: “Min gazî te nekir; vegere û rakeve.” Loma ew çû û raza.

Dîsa Bavê me gazî kir: “Semûêl!” Semûêl rabû, çû ba Êlî û got: “Ez li vir im; te gazî min kir.” Êlî got: “Min gazî nekir, kurê min. Vegere û rakeve.”

Semûêl hê Bavê me nas nedikir; peyva Bavê me hê jê re eşkere nebûbû. Loma Bavê me careke din, cara sisiyan, gazî Semûêl kir. Ew rabû, çû ba Êlî û got: “Ez li vir im; te gazî min kir.” Hingê Êlî fêm kir ku Bavê me gazî kurik dike.

Êlî ji Semûêl re got: “Here rakeve. Heke ew gazî te bike, bibêje: ‘Bipeyive, Bavê min, çimkî xizmetkarê te guhdarî dike.’” Loma Semûêl çû û li cihê xwe raza.

Hingê Bavê me hat, li wir sekinî û mîna berê gazî kir: “Semûêl! Semûêl!” Semûêl got: “Bipeyive, çimkî xizmetkarê te guhdarî dike.”

Hingê Bavê me ji Semûêl re got: “Binêre—ezê di nav Îsraêl de tiştekî bikim ku herdu guhên her kesê ku wê bibihîze wê bizingin. Wê rojê ezê li dijî Êlî, ji destpêkê heta dawiyê, her tiştê ku min li ser malbata wî gotiye bînim cih. Min jê re got ku ezê mala wî her û her mehkûm bikim, ji ber gunehê ku ew pê dizanibû: kurên wî kufr li min anîn, û wî çu carî ew nesekinandin. Loma min ji mala Êlî re sond xwariye: sûcê mala Êlî çu carî bi qurban an diyariyê nayê efûkirin.”

Semûêl heta sibehê raza, paşê deriyên mala Bavê me vekir. Lê ew tirsiya ku dîtinê ji Êlî re bibêje. Lê Êlî gazî wî kir û got: “Semûêl, kurê min.” Semûêl bersiv da: “Ez li vir im.”

Êlî pirsî: “Wî çi ji te re got? Ji min veneşêre. Bila Bavê me cezayê te giran bide, heke tu tiştekî ku wî ji te re gotiye ji min veşêrî.”

Semûêl her tişt jê re got û tu tişt jê veneşart. Êlî got: “Ew Bavê me ye; bila ew tiştê ku rast dibîne bike.”

Semûêl mezin bû; Bavê me bi wî re bû û nehişt ku tu peyveke Semûêl bikeve erdê. Hemû Îsraêl, ji Danê heta Bêr-Şebayê, zanî ku Semûêl wek pêxemberekî Bavê me hatiye pejirandin. ^a Bavê me li Şîloyê domand ku xuya bibe, çimkî li wir bi peyva xwe ew xwe ji Semûêl re eşkere kir.