1 Samûêl 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Hanna dua kir û got: “Dilê min bi Bavê min şa dibe; strûyê min bi Bavê min bilind e. Devê min bi cesaret li dijî dijminên min dipeyive, çimkî ez bi rizgariya te şa dibim.

²“Tu kesê pîroz wek Bavê me tuneye; ji bilî te tu kes tuneye; tu kevirê sexte wek Bavê me tuneye.

³“Êdî bi quretî gelek nepeyivin; bila tu pozbilindî ji devê we neyê, çimkî Bavê me Bavê zanînê ye, û kiryar ji aliyê wî ve tên pîvan.

⁴Kevanên zexman têne şkênandin, lê yên ku terpilîn bi hêz têne çekdarkirin.

⁵Yên ku têr bûn, ji bo nên xwe bi kirê didin, lê yên ku birçî bûn êdî birçî namînin. Jina stewr heft zarok anîn, lê ya ku gelek zarokên wê hebûn stûxwar dibe.

⁶Bavê me dikuje û jiyanê dide; ew dadixe gorê û radike.

⁷Bavê me feqîr dike û dewlemend dike; ew dadixe û bilind dike.

⁸Ew feqîran ji tozê radike û hewcedaran ji lodê axê bilind dike, da ku wan bi mîran re rûnîne û textê rûmetê bide wan. Çimkî stûnên erdê yên Bavê me ne, û wî dinya li ser wan danîye.

⁹“Ew lingên dilsozên xwe diparêze, lê xeraban di tariyê de tên bêdengkirin; çimkî tu kes bi hêzê serdest nabe.

¹⁰Yên ku li dijî Bavê me radibin wê bêne şkênandin; ew wê ji ezman li dijî wan birûske bike. Bavê me wê quntarên erdê dadbar bike; ewê hêzê bide padîşahê xwe û strûyê rûnkiriyê xwe bilind rake.”

¹¹Paşê Elqana çû mala xwe ya li Ramayê, lê lawik li ber Elî yê kahîn ji Bavê me re xizmet kir.

Kurên Elî yên bêqîmet

¹²Îcar kurên Elî mirovên bêqîmet bûn; wan Bavê me nas nedikir. ^a a v12 Van kahînan rîtuel pêk dianîn, lê Bavê me qet wek yê xwe nas nedikir — trajediya wezîfeya olî bê têkilî. ¹³Adeta kahînan bi gel re ev bû: gava yekî qurban dikir, dema goşt dikeliya, xizmetkarê kahîn digihîşt, çetala sê diranî di dest de. ¹⁴Wê li qazanê, lê beroşê, lê quşxaneyê an lê tiştê qelandinê dixist; çetal çi dikişand, kahîn ji bo xwe digirt. Bi vî awayî wan bi hemû Îsraêliyên ku dihatin Şîloyê dikir. ¹⁵Berî ku rûn bê şewitandin jî, xizmetkarê kahîn dihat û ji yê ku qurban dikir re digot: “Goştekî ji bo kahîn bide qelandinê — ew goştê kelandî qebûl nake, tenê xav.”

¹⁶Heke mêrik digot: “Pêşî rûn bê şewitandin, paşê tu çi dixwazî bigire,” ew bersiv dida: “Na, niha bide, wekî din ezê bi darê zorê bigirim.” ¹⁷Gunehê xortan li ber Bavê me pir mezin bû, çimkî wan diyariya Bavê me biçûk didît. ¹⁸Lê Samûêl li ber Bavê me xizmet dikir, lawikekî bi efoda ketan li xwe kirî. ^b b v18 Efod kirasê ketan ê taybet bû ku kahînên Îsraêl dema li perestgehê xizmet dikirin li xwe dikirin. ¹⁹Her sal diya wî ji bo wî cilekî biçûk çêdikir û gava bi mêrê xwe re ji bo qurbana salane hildikişiya, dianî. ²⁰Elî dua li Elqana û jina wî dikir û digot: “Bila Bavê me bi vê jinê dûndanê bide te, li şûna ya ku wê jê xwest û da Bavê me.” Paşê ew çûn mala xwe. ²¹Bavê me li Hannayê miqate bû; ew bi heml ket û sê kur û du keç anîn. Lawikê Samûêl li ber Bavê me mezin bû.

²²Elî pir pîr bû. Ew her tiştê ku kurên wî bi hemû Îsraêl dikirin dibihîst, û çawa ew bi jinên ku li ber deriyê konê civînê xizmet dikirin radizan. ²³Wî ji wan pirsî: “Çima hûn wiha dikin? Ez kiryarên we yên xerab ji van hemû mirovan dibihîzim. ²⁴Na, kurên min; xebera ku ez dibihîzim ne baş e — ew di nav gelê Bavê me de belav dibe. ²⁵Heke yek li dijî yekî din guneh bike, dibe ku Bavê me ji bo wî navbeyniyê bike. Lê heke yek li dijî Bavê me guneh bike, kî dikare ji bo gunehkar şefaetê bike?” Lê dîsa jî wan guh neda dengê bavê xwe, çimkî Bavê me dixwest wan bikuje.

²⁶Lawikê Samûêl her di boy û di keremê de li ber Bavê me û li ber mirovan mezin dibû.

Bavê me mala Elî dadbar dike

²⁷Mirovekî Bavê me hat ba Elî û got: “Bavê me weha dibêje: ‘Ma min xwe eşkere nîşanî mala bavê te neda, dema li Misrê, di bin mala Firewn de bûn?

²⁸“Min ew ji hemû eşîrên Îsraêl wek kahînê xwe bijart — da ku hilkişe ser gorîgeha min, bixûr bişewitîne û li ber min efodê li xwe bike. Min hemû qurbanên agir ên Îsraêl dan mala bavê te. ²⁹Çima hûn li qurban û diyariya min a ku min ji bo konê xwe emir kirî, bi pîyan dixin, û kurên xwe li ser min birûmet dikin, bi başên her diyariya gelê min Îsraêl qelew dibin?’

³⁰“Loma Bavê me yê Îsraêl wiha dibêje: ‘Min gotibû ku mala te û mala bavê te wê her û her li ber min bimeşin.’ Lê niha Bavê me dibêje: ‘Çu caran! Ez yên ku min birûmet dikin, birûmet dikim; yên ku min biçûk dibînin, ezê wan biçûk bibînim.’ ³¹Roj tên ku ezê hêza te û hêza mala bavê te qut bikim, da ku tu kes di mala te de negihîje pîratiyê. ³²Tu wê di konê min de tengahiyê bibînî, tevî hemû qenciya ku ji Îsraêl re tê kirin; êdî tu caran di mala te de kalemêrek nabe. ³³Lê dîsa jî ezê her yekî ji te ji gorîgeha xwe qut nekim; yek wê bê rizgarkirin da ku çavên te bi girî biqemitin û dilê te xemgîn bike, lê hemû dûndana te wê di dema xweşiya jiyanê de bimirin. ³⁴Nîşana te ev e: her du kurên te, Hofnî û Fînehas, wê herdu di heman rojê de bimirin. ³⁵Ezê ji bo xwe kahînekî dilsoz rakim ku tiştê di dil û hişê min de pêk tîne. Ezê ji bo wî mala mayînde ava bikim; ew wê her û her li ber rûnkiriyê min bimeşe. ^c c v35 Kahînê dilsoz ê ku Bavê me soz da wî, ji Samûêl û Sadoq wêdetir, îşaret bi Îsa dike, serekahînê bêkêmasî yê ku her tim tiştê di dilê Bav de pêk tîne. ³⁶Her kesê ku di mala te de bimîne, wê were, ji bo zîv û kerek nên li ber wî serî bitewîne û bibêje: ‘Min bi wezîfeyeke kahîntiyê ve girê bide, da ku ez karibim parçeyek nên bixwim.’”