Abiya Derdikeve Ser Text

Abiya bi dengekî bilind doza xwe li ser newalê diqîre: Cihûda hê jî kahînên Harûn, qurbanên rojane û çira heye, lê li ba Îsraêl golik û kahînên ji xwe çêkirî hene. Ji pêş û paş ve hat dorpêçkirin, Cihûda gazî Bavê me dike û bi ser dikeve, çimkî wan xwe spartibû wî.

Beş 13.

Di sala hîjdehan a Padîşah Yerobam de, Abiya bû padîşahê Cihûdayê. Wî sê salan li Orşelîmê padîşahî kir; dayika wî Mîkaya bû, keça Ûrîêlê Gîbeayê. Di navbera Abiya û Yerobam de şer çêbû. Abiya bi leşkerekî ji 400,000 cengawerên hilbijartî, di şer de hêzdar, ket meydanê; Yerobam jî bi 800,000 cengawerên hilbijartî yên hêzdar li hemberî wî rêz girt.

Abiya li ser Çiyayê Zemarayîm, li çiyayên Efrayîmê sekinî û got: “Guhê xwe bidinê, ey Yerobam û hemû Îsraêl! Ma hûn nizanin ku Bavê me, Xwedayê Îsraêl, textê Îsraêlê ji Dawid û kurên wî re heta hetayê daye, bi peymaneke xwê? ^a Lê Yerobamê kurê Nebat—xulamê Silêmanê kurê Dawid—rabû û li dijî axayê xwe serî hilda. Mirovên beredayî li dora wî civiyan, li dijî Rehobamê kurê Silêman, ku ciwan û tirsonek bû û nikaribû li ber wan bisekine.

Niha hûn difikirin ku hûn dikarin li ber padîşahiya Bavê me ya di destên kurên Dawid de bisekinin, çimkî hûn elaleteke mezin in û golikên zêrîn ên ku Yerobam çêkirin wekî xwedayên we bi we re ne. Ma we kahînên Bavê me, kurên Harûn û Lewiyan dernexistin û ji xwe re wekî miletên din kahîn çênekirin? Her kesê ku bi gayekî ciwan û heft beranan were dikare bibe kahînê tiştên ku ne xwedê ne.

Lê Bavê me yê me ye û me ew bernedaye. Kahînên ku ji wî re xizmetê dikin kurên Harûn in û Lewî jî li ser karê xwe ne. Her sibe û her êvarê ew ji Bavê me re qurbanên şewitandinê û bixûra bîhnxweş dişewitînin; nên bi rêzan datînin ser maseya zêrê saf û çiraxaneya zêrîn ya ku her êvarê tê pêxistin dişixulînin. Em emrê Bavê me diparêzin, lê we ew berdaye. Va ye, Bavê me li serê me bi me re ye û kahînên wî boriyên hişyarkirinê hene ku li dijî we lê bixin. Ey Îsraêlî, li dijî Bavê me, Xwedayê bav û kalên we, şer nekin, çimkî hûn ê serneqevin.”

Yerobam kemînek şandibû ku ji dora wan derbas bibe û ji pişt wan ve were; hêzên wî li pêşberî Cihûdayê bûn û kemîn jî li pişt wan bû. Cihûda vegeriyan û dîtin ku şer li pêş û paş wan e, gazî Bavê me kirin; û kahînan li boriyan xistin. Mirovên Cihûdayê hawara şer qîriyan, û gava wan qîriya, Bavê me Yerobam û hemû Îsraêl li ber Abiya û Cihûdayê bela kirin. Îsraêlî ji ber Cihûdayê reviyan, û Bavê me ew radestî Cihûdayê kirin. Abiya û leşkerê wî zirbeyeke giran li wan xistin; 500,000 mirovên hilbijartî yên Îsraêlê kuştî ketin. Wê gavê Îsraêl hat perçiqandin, û Cihûda serkeftin, çimkî ew pişta xwe bi Bavê me, Xwedayê bav û kalên xwe, girêdabûn. Abiya li pey Yerobam kete û bajaran jê girtin—Beytêl û gundên wê, Yeşana û gundên wê, Efron û gundên wê.

Yerobam di hemû jiyana Abiya de carek din hêza xwe bi dest nexist, û Bavê me ew ket û ew mir. Lê Abiya hêzdar bû. Wî çardeh jin anîn û bîst û du kur û şazdeh keçên wî çêbûn. Karên mayî yên Abiya, rê û gotinên wî, di şiroveya pêxember Îddo de hatine nivîsîn.