Şîşaq Êrîşî Orşelîmê Dike

Gava ku ew saz bû, Rehabam şerîeta Bavê me terikand, û Şîşaqê Misrê xezîneyên perestgehê rakir. Jê re eşkere tê gotin: we ez terikandim, loma ez jî we diterikînim — padîşah û serokên wî xwe nizim dikin, û karesat kêm dibe, lê bi temamî nayê rakirin. Li şûna mertalên zêr yên tûncî tên danîn.

Bavê me di ayetan de dipeyive 5, 7–8

Beş 12.

Gava ku padîşahiya Rehabam saz û xurt bû, wî şerîeta Bavê me terikand û hemû Îsraêl jî bi wî re. Di sala pêncemîn a Rehabam de, ji ber ku ew bi Bavê me re nebawer bûbûn, Şîşaqê padîşahê Misrê êrîşî Orşelîmê kir. Ew bi 1,200 erebeyên şer, 60,000 siwar, û leşkerên bêhejmar ji Misrê hat: Lîbî, Sukî û Kûşî. Wî bajarên birçkirî yên Cihûdayê girtin û heta Orşelîmê hat.

Şemayayê pêxember hat ba Rehabam û serokên Cihûdayê, ku ji ber Şîşaq li Orşelîmê civiyabûn, û got: “Bavê me weha dibêje: We ez terikandim, loma ez jî we ji bo Şîşaq diterikînim.”

Hingê serokên Îsraêl û padîşah xwe nizim kirin û gotin: “Bavê me rast e.”

Gava Bavê me dît ku wan xwe nizim kirine, gotina Bavê me li Şemaya hat: “Wan xwe nizim kirine; ez wan rûxînim, lê rizgariyeke biçûk didim wan, û hêrsa min bi destê Şîşaq li ser Orşelîmê narije. Lê ewê bibin xulamên Şîşaq, da ku xizmeta min û xizmeta padîşahiyên dinyayî nas bikin.”

Şîşaqê padîşahê Misrê êrîşî Orşelîmê kir û her tişt bir — xezîneyên mala Bavê me û qesra padîşah, tevî mertalên zêr ên ku Silêman çêkiribûn. Rehabam li şûna wan mertalên tûncî çêkirin û ew spartin serekên nobedaran ên ku li deriyê mala padîşah dinihêrîn. Gava padîşah diket mala Bavê me, nobedaran mertal hildidan, paşê wan dîsa dibirin odeya nobedaran. Gava Rehabam xwe nizim kir, hêrsa Bavê me ji wî vegeriya û ew bi temamî rûxand, bi Cihûdayê re jî tiştên baş man.

Rehabamê padîşah li Orşelîmê xwe xurt kir û padîşahî kir; dema bû padîşah çil û yek salî bû, û heftdeh salan li Orşelîmê padîşahî kir, li bajarê ku Bavê me ji hemû eşîrên Îsraêl hilbijart da ku navê xwe li wir deyne. Diya wî Naama bû, ji Amonê bû. Wî xerabî kir, çimkî dilê xwe neda ku li Bavê me bigere.

Karên Rehabam, ji pêşîn heta dawî, di tomarên Şemayayê pêxember û Îdoyê gerok de, ku dûndan dinivîsand, xuya dibin. Rehabam û Yarobam bê rawestan şer dikirin. Rehabam bi bav û kalên xwe re rehet bû û li Bajarê Dawid hat veşartin; kurê wî Abiya li şûna wî padîşahî kir.