Ginsalakay ni Sisak ang Jerusalem

Sang malig-on na, ginbiyaan ni Rehoboam ang kasuguan sang aton Amay, kag ginkuha ni Shishak sang Egipto ang mga bahandi sang templo. Nasiling sing tampalas, ginbiyaan ninyo ako, gani biyaan ko kamo, nagpaubos ang hari kag ang iya mga opisyal — kag ang kalamidad nabawasan, wala nakansela. Ang mga taming nga bulawan nasimpla sang mga taming nga tanso.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 5, 7–8

Kapitulo 12.

Sang malig-on na kag malig-on ang paghari ni Roboam, ginbiyaan niya ang kasugoan sang aton Amay, kag ang bug-os nga Israel kaupod niya. Sa ikalima nga tuig ni Roboam, bangud nga wala sila mangin-matutum sa aton Amay, ginsalakay ni Sisak nga hari sang Egipto ang Jerusalem. Nagkari sia nga may 1,200 ka kangga, 60,000 ka mangangabayo, kag di-maisip nga mga soldado halin sa Egipto: mga taga-Libia, mga taga-Suk, kag mga taga-Cus. Gin-agaw niya ang napaderan nga mga kabanwaanan sang Juda kag nagkari tubtub sa Jerusalem.

Nagkadto si Semaias nga manalagna kay Roboam kag sa mga pangulo sang Juda, nga nagtipon sa Jerusalem bangud kay Sisak, nga nagasiling, “Amo ini ang ginasiling sang aton Amay: Ginbiyaan ninyo ako, gani ginabiyaan ko man kamo kay Sisak.”

Niyan nagpaubos ang mga pangulo sang Israel kag ang hari, kag nagsiling sila, “Matarung ang aton Amay.”

Sang makita sang aton Amay nga nagpaubos sila, nag-abut ang pulong sang aton Amay kay Semaias, nga nagasiling, “Nagpaubos sila; indi ko sila laglagon, kondi hatagan ko sila sing diutay nga kaluwasan, kag ang akon kaakig indi maula sa Jerusalem paagi kay Sisak. Apang mangin-ulipon sila ni Sisak, agud mahibaloan nila ang akon pag-alagad kag ang pag-alagad sa mga ginharian sang kalibutan.”

Ginsalakay ni Sisak nga hari sang Egipto ang Jerusalem kag ginkuha niya ang tanan—ang mga bahandi sang balay sang aton Amay, kag ang palasyo sang hari, lakip ang mga taming nga bulawan nga ginhimo ni Salomon. Ginbuslan sila ni Roboam sing mga taming nga saway, kag gintugyan sila sa mga pangulo sang mga bantay nga nagabantay sa puwertahan sang balay sang hari. Kada magsulod ang hari sa balay sang aton Amay, ginadala sang mga bantay ang mga taming, kag dayon ginabalik nila ini sa hulot sang mga bantay. Sang magpaubos si Roboam, nagliso ang kaakig sang aton Amay sa iya, kag wala niya sia paglaglaga sing bug-os; may maayo man nga mga butang nga nabilin sa Juda.

Ginpalig-on sang hari nga si Roboam ang iya kaugalingon sa Jerusalem kag naghari; kuwarentay-uno ang iya tuig sang mangin-hari sia, kag naghari sia sing napulo'g pito ka tuig sa Jerusalem, ang siudad nga ginpili sang aton Amay sa tanan nga mga tribo sang Israel agud ibutang didto ang iya ngalan. Ang iya iloy amo si Naama, nga taga-Amon. Naghimo sia sing malaut, bangud wala niya pagtaguyangi ang iya tagiposoon sa pagpangita sa aton Amay.

Ang mga binuhatan ni Roboam, kutub sa nahauna tubtub sa katapusan, nasulat sa mga kasulatan ni Semaias nga manalagna kag ni Iddo nga manugtan-aw, nga nagalista sang mga kaliwatan. Nag-inaway sanday Roboam kag Jeroboam sa gihapon. Nagpahuway si Roboam upod sa iya mga katigulangan, kag ginlubong sia sa Siudad ni David; kag si Abias nga iya anak amo ang naghari sa iya baylo.