Silêman li ber tevahiya Îsraêl pesnê Bav dide
Silêman bereketê dide gel, li ser sekûyeke tûncî diçe ser çokan, û dua dike. Ew dizane ku ezman bi xwe jî nikare Bavê wî bigire, loma ew tiştekî car bi car dixwaze: ku çav û guhên wî ber bi vî cihî ve vekirî bimînin — di têkçûn, ziwatî, xela û sirgûnê de.
Bavê me di ayetan de dipeyive 5–6, 8–9
6 1Hingê Silêman got: “Bavê me gotiye ku ewê di tariya tîr de bimîne. 2Lê min ji te re maleke bilind ava kir, ciyekî ku tu her û her lê rûnî.”
3Hingê padîşah zivirî û dema ku hemû li piyan bûn, bereket da tevahiya civata Îsraêl. 4Wî got: “Pesnê Bavê me, Xwedayê Îsraêl bidin, yê ku destê wî ew tişta ku devê wî ji bavê min Dawid re soz dabû pêk anî, û got:
5‘Ji wê rojê ku min gelê xwe ji Misrê derxist, min ji hemû eşîrên Îsraêl tu bajar hilnebijart ku ji bo navê min maleke lê were avakirin, ne jî tu mirovek ku serweriya gelê min Îsraêl bike. 6Lê min Orşelîm hilbijart ku navê min lê be, û min Dawid hilbijart ku rêberiya gelê min Îsraêl bike.’
7Di dilê bavê min Dawid de hebû ku ji bo navê Bavê me, Xwedayê Îsraêl, maleke ava bike.
8Lê Bavê me ji bavê min Dawid re got: ‘Ji ber ku avakirina maleke ji bo navê min di dilê te de bû, te baş kir ku te ev niyet kir. 9Lê tê malê ava nekî; kurê te, yê ku ji laşê te derê—ewê malê ji bo navê min ava bike.’
10Niha Bavê me peyva ku gotibû pêk anî: ez ketime şûna bavê min Dawid û li ser textê Îsraêl rûniştim, çawa ku wî soz dabû, û min mala ji bo navê Bavê me, Xwedayê Îsraêl, ava kir. 11Min Sindoq li wir danî, ku peymana ku Bavê me bi gelê Îsraêl re çêkir, tê de ye.”
Silêman bi dua Mala Bav vediqetîne
12Hingê Silêman li ber gorîgeha Bavê me, li pêşiya tevahiya civata Îsraêl rawestiya û destên xwe vekir. 13Silêman ji bronz sekoyek çêkiribû, nêzîkî heft fît û nîv dirêj, heft fît û nîv fireh, çar fît û nîv bilind, û ew danîbû nav hewşê. Ew li ser wê rawestiya, li ber tevahiya civata Îsraêl çok da, û destên xwe ber bi ezmên ve vekir. 14Wî got: Ya Bavê min, Xwedayê Îsraêl, ne li ezmanan û ne li ser erdê tu Bavek mîna te tuneye, yê ku peymanê diparêze û ji xulamên xwe yên ku bi tevahiya dil li ber te dimeşin re dilovaniyê nîşan dide. 15Te soza xwe ya ji xulamê xwe Dawid, bavê min re, girt; tişta ku te bi devê xwe got, te îro bi destê xwe pêk anî.
16Îcar niha, Bavê min, Xwedayê Îsraêl, ji bo xulamê xwe Dawid, bavê min, tişta ku te soz dabû bigire: “Tu caran li ber min li ser textê Îsraêl mirovek ji te kêm nabe, heke tenê kurên te li rê xwe miqate bin ku li gorî şerîeta min bimeşin, çawa ku te li ber min meşiyaye.” 17Û niha, Bavê min, Xwedayê Îsraêl, bila peyva ku te ji xulamê xwe Dawid re got, bê piştrastkirin.
18Lê gelo Bavê me bi rastî wê li ser erdê bi mirovan re bijî? Ezman û ezmanên herî bilind jî nikarin te bigirin—nexwe ev mala ku min ava kir çiqas kêmtir. a a v18 Silêman şaş dimîne ku Bavê me wê li ser erdê bi mirovan re mala xwe çêke—hesreteke ku gava Kur hat ku di nav me de rûne, bi temamî hat bersivandin, û di dawiyê de gava ku Bavê me her û her bi zarokên xwe re rûne. 19Lê dîsa jî, Ya Bavê min, dua û lavaya xulamê xwe bibihîze, û hawar û duaya ku xulamê te li ber te dike, bibihîze. 20Bila çavên te bi roj û şev li vê malê, li wî cihê ku te got ewê navê xwe lê deynî, vekirî bin, da ku tu duaya ku xulamê te berve vî cihî dike, bibihîzî. 21Dema ku xulamê te û gelê te Îsraêl berve vî cihî dua dikin, lavayên wan bibihîze. Ji ezmên, ji cihê niştecihiya xwe, bibihîze; û gava te bihîst, bibexşîne.
22Heke mirovek li dijî cîranê xwe guneh bike û neçar bimîne ku sond bixwe, û ew were û li ber gorîgeha te di vê malê de sonda xwe bixwe, 23hingê ji ezmên bibihîze û tevbigere. Xulamên xwe darizîne: sûcdaran li gorî kirinên wan ceza bike, û rastdaran paqij bike, li gorî rastiya wan xelatê bide wan.
24Heke gelê te Îsraêl, ji ber ku li dijî te guneh kiriye ji aliyê dijminan ve têk biçe, û vegere da ku navê te pesin bide, dua bike, û di vê malê de li ber te lava bike, 25hingê ji ezmên bibihîze, gunehê gelê xwe Îsraêl bibexşîne, û wan vegerîne axa ku te dabû wan û bav û kalên wan.
26Gava ku ezman girtî be û baran nebarê, ji ber ku wan li dijî te guneh kir, heke ew berve vî cihî dua bikin, navê te pesin bidin, û gava ku tu wan diêşînî, ji gunehê xwe vegerin, 27hingê ji ezmên bibihîze, gunehê xulamên xwe, yê gelê xwe Îsraêl, bibexşîne, gava ku tu rêya baş a ku ew tê de bimeşin fêrî wan dikî, û li ser axa xwe, ya ku te wekî mîras da gelê xwe, baranê bibarîne.
28Heke birçîtî, bela, hişkbûn, kefik, kuling, an kurm li axê bikeve; heke dijmin li bajarên wan dor li wan bigirin—her bela an nexweşiyek ku bê, 29her dua an lavaya ku her mirovek an tevahiya gelê te Îsraêl bike, her yek êş û jana xwe bizane û destên xwe berve vê malê veke, 30hingê ji ezmên, ji mala xwe, bibihîze, û bibexşîne, û li gorî hemû rêyên wî heqê her yekî bidî, çimkî tu dilê wî dizanî—çimkî tenê tu dilê her mirovî dizanî, 31da ku ew ji te bitirsin û di rêyên te de bimeşin, heta ku ew li ser axa ku te da bav û kalên me dijîn.
32Herwiha, gava ku biyaniyek ku ne ji gelê te Îsraêl e, ji axeke dûr, ji bo navê te yê mezin, destê te yê bihêz, û milê te yê dirêjkirî were—gava ew werin û berve vê malê dua bikin, 33hingê ji ezmên, ji cihê ku tu lê dijî, bibihîze, û her tiştê ku biyanî dixwaze bike, da ku hemû gelên erdê navê te nas bikin û ji te bitirsin, çawa ku gelê te Îsraêl dike, û bizanin ku ev mala ku min ava kir navê te hildigire.
34Heke gelê te li dijî dijminên xwe biçin şer, li kuderê ku tu wan bişînî, û berve vî bajarê ku te hilbijartiye û mala ku min ji bo navê te ava kir, li te dua bikin, 35hingê ji ezmên dua û lavaya wan bibihîze, û doza wan biparêze.
36Heke ew li dijî te guneh bikin—çimkî tu kes bêguneh nîne—û tu li wan hêrs bibî û wan teslîmî dijminekî bikî ku wan dîl bibe axeke dûr an nêzîk,
37lê dîsa jî heke li axa dîltiya xwe ew bikevin ser hişê xwe, û vegerin û li wir li ber te lava bikin, û bibêjin: “Me guneh kir, me xeletî kir, me xirabî kir,” 38heke bi tevahiya dil û canê xwe li axa dîltiya xwe, li wir ku ew hatibûn birin, vegerin bal te, û berve axa xwe ya ku te da bav û kalên wan, bajarê ku te hilbijart, û mala ku min ji bo navê te ava kir, dua bikin, 39hingê ji ezmên, ji cihê niştecihiya xwe, dua û lavayên wan bibihîze, doza wan biparêze, û gelê xwe yê ku li dijî te guneh kir, bibexşîne.
40Niha, Bavê min, bila çavên te vekirî bin û guhên te li duaya vî cihî be.
41Û niha rabe, Bavê min, û were cihê bêhnvedana xwe, tu û sindoqa hêza xwe. Bila kahînên te, Bavê min, rizgariyê li xwe bikin, û bila dilsozên te bi qenciya te şa bibin. 42Bavê min, meshkiriyê xwe red neke. Hezkirina xwe ya peymanê ya ji bo xulamê xwe Dawid bîne bîra xwe.
