Pawlos Desthilatdariya ku Bav daye wî diparêze

Rexnegirên wî dibêjin nameyên wî giran in lê bi şexsî ew lawaz e û axaftina wî qet nayê hesibandin. Pawlos bersiv dide ku çekên wî ne yên mirovî ne, red dike lîstika hevrikan a ku xwe bi xwe dipîvin, û di nav wê qada ku Bavê me jê re destnîşan kiriye de dimîne.

Beş 10.

Ez, Pawlos, bi xwe bi nermî û dilovaniya Mesîh ji we lava dikim—ez ê ku rûbirû bi we re dilnizm im, lê gava dûr dikevim li hember we wêrek im. Ez lava dikim ku gava ez amade bim, pêdivî nebe ku ez wêrek bim—bi wê mêrxasiya ku ez niyet dikim li hember wanên ku difikirin em li gorî pîvanên mirovî dijîn bi kar bînim. Çimkî her çend em di bedenê de dijîn jî, em li gorî pîvanên mirovî şer nakin. Çimkî çekên me yên şer ne tenê mirovî ne, lê bi riya Bavê me bihêz in ku kelehan hilweşînin. Em delîlan û her tiştê pozbilind ê ku li hember zanîna Bavê me radibe hildiweşînin, û em her ramanê dîl digirin da ku ew guhdariya Mesîh bike. Û em amade ne ku her neguhdariyê ceza bikin, gava guhdariya we temam bibe.

Hûn li tiştan li gorî xuyabûnê dinêrin. Heke kesek piştrast be ku ew ê Mesîh e, bila ew careke din li vê bifikire: çawa ku ew ê Mesîh e, em jî wusa ne. Çimkî heke ez hinekî zêdetir bi wê desthilatdariya ku Xudan daye me pesnê xwe bidim jî—ji bo ku we ava bikim, ne ku we hilweşînim—ez ê şerm nekim. Ez naxwazim wusa xuya bibe ku ez hewl didim bi nameyên xwe we bitirsînim. Çimkî ew dibêjin: “Nameyên wî giran û bihêz in, lê bi şexsî ew lawaz e û axaftina wî qet nayê hesibandin.” Divê kesekî wusa fêm bike: em çi bi name dibêjin gava em ne li cem in, emê gava em li cem bin wî bikin.

Em newêrin xwe bi hinek kesên ku pesnê xwe didin re rêz bikin an biqiyas bikin. Ew xwe bi xwe dipîvin, xwe bi xwe berawird dikin, û ti têgihiştinê nîşan nadin. Lê emê ji sînor zêdetir pesnê xwe nedin, tenê di nav pîvana wê qada ku Bavê me ji me re diyar kiriye de—pîvanek ku heta we jî digihîje. Em ji sînorê xwe derbas nabin, mîna ku em negihîştibûna we, çimkî em ên pêşî bûn ku bi Mizgîniya Mesîh heta we gihîştin. Em di keda kesên din de ji sînor zêdetir pesnê xwe nadin, lê em hêvî dikin ku gava baweriya we mezin bibe, qada me ya di nav we de pir fireh bibe, da ku em karibin li herêmên wêdetirî we Mizgîniyê bidin, bêyî ku di karê ku berê di nav axa kesekî din de hatiye kirin de pesnê xwe bidin. Lê “bila yê ku pesnê xwe dide, bi Bavê me pesnê xwe bide.” ^a Çimkî ne yê ku pesnê xwe dide tê pejirandin, lê yê ku Bavê me pesnê wî dide.