Yehoaş Mala Bav Tamîr Dike

Yehoaş ferman dide ku mala Bavê me bê tamîrkirin û bîst û sê salan tiştek çênabe, loma sindoqeke bi qulek di serpêça wê de li tenişta gorîgehê tê danîn û dirav rasterast diçe karkeran, yên ku rastgo derdikevin. Paşê Yehoaş Hazaêl bi dirav vedigerîne, û berpirsiyarên wî bi xwe wî dikujin.

Beş 12.

Di sala heftemîn a Yêhû de Yehoaş bû padîşah; wî çil salan li Orşelîmê padîşahî kir. Diya wî Zîbya ji Bêrşebayê bû. Yehoaş li ber çavên Bavê me tiştê rast kir, bi hemû salên ku kahîn Yehoyada hînî wî kir. Lê dîsa jî, cihên bilind man; gel hê li wir qurban didan û bixûr dişewitandin.

Yehoaş ji kahînan re got: “Hemû dravê diyariyên pîroz ên ku tînin mala Bav—dravê serjimariyê, nirxê ku ji her kesî tê hesibandin, û hemû dravê ku dilê her kesî wî dilebitîne ku bîne mala Bav, bila kahîn wî bistînin, her yek ji xezînedarê xwe, û her zirarek ku di perestgehê de tê dîtin tamîr bikin.”

Heta sala bîst û sêyemîn a Padîşah Yehoaş, kahînan hê jî zirara perestgehê tamîr nekiribû. Padîşah Yehoaş gazî kahîn Yehoyada û kahînên din kir û pirsî: “Çima hûn zirara perestgehê tamîr nakin? Niha êdî ji xezînedarên xwe drav nestînin—wî ji bo tamîrkirinê radest bikin.”

Kahînan qebûl kir ku êdî ji gel drav nestînin û perestgehê bi xwe tamîr nekin. Kahîn Yehoyada sindoqek stand, di serpêça wê de qulek kir, û ew li tenişta gorîgehê danî, li aliyê rastê gava mirov dikeve mala Bav. Li wir kahînên ku ber derî diparastin hemû dravê ku dianîn mala Bav danîn. Gava ku didîtin ku di sindoqê de dravê gelek heye, kâtibê padîşah û kahînê serek dihatin, wî dihejmartin, û dravê ku di mala Bav de dihate dîtin dixistin tûran. Dravê kişandî didan karkerên ku serperiştiya mala Bav dikirin, ên ku heqê necar û avakerên ku li mala Bav dixebitîn didan, heqê avaker û kevirbiran, ji bo kirîna dar û kevirên birîn da ku zirara mala Bav tamîr bikin, û her tiştê ku ji bo tamîrkirina wê hate xerckirin. Ji dravê ku dianîn mala Bav tu tasên zîv, meqesên fitîlan, tasên reşandinê, borî, an tu tiştek zêr an zîv çênebû; ew ji karkeran re dihate dayîn, ên ku pê mala Bav tamîr dikirin. Ji wan mirovên ku drav radestî wan dikirin da ku heqê karkeran bidin tu hesab nedixwestin, çimkî wan bi durustî kar dikir. Dravê qurbanên sûc û gunehan nedikete mala Bav; ew ê kahînan bû.

Ketina Yehoaş

Hingê Hazaêl padîşahê Aramê êrîşî Gatê kir û ew girt, paşê rê ket ku êrîşî Orşelîmê bike. Lê Yehoaş padîşahê Cihûdayê hemû diyariyên pîroz ên ku bav û kalên wî Yehoşafat, Yehoram û Ahazya, padîşahên Cihûdayê, terxan kiribûn, û yên xwe jî, û hemû zêrê ku di embarên mala Bav û qesra padîşah de bû stand, û ji Hazaêl padîşahê Aramê re şand. Loma Hazaêl ji Orşelîmê paş ve vekişiya.

Karên mayî yên Yehoaş, her tiştê ku wî kir—ma ew di Pirtûka Dîroka Padîşahên Cihûdayê de nehatine nivîsandin? Karbidestên wî bi xwe li hev kirin û li Bêt-Milo, li ser riya ku diçe jêr Silayê, li Yehoaş xistin. Karbidestên wî Yozabad kurê Şîmeat û Yehozabad kurê Şomêr lê xistin û ew kuştin. Ew li Bajarê Dawid li gel bav û kalên xwe hate veşartin, û kurê wî Amazya li şûna wî bû padîşah.