Bavê me Bersiva Tengahiya Hezekiya Dide

Hezekiya nameya tirsnak dibe hundirê mala Bavê me û li ber wî vedike. Îşaya bersiv dide ku Pîrozê Îsraêl tinazan bihîstiye û wê Senhêrîb bi qulab û gemî vegerîne malê. Wê şevê li artêşê tê xistin; Senhêrîb li malê dimire.

Bavê me di ayetan de dipeyive 6–7, 20–34

Beş 19.

Gava Padîşah Hezekiya ev bihîst, cilên xwe çirandin, cilên şînê li xwe kirin û çû mala Bavê me. Wî Elyakîmê serokê qesrê, Şebnayê katib û kahînên pîr, hemû bi cilên şînê, şandin ba pêxember Îşaya kurê Amos. Wan jê re got: “Hezekiya dibêje: Îro roja tengahî, serzenişt û rezîliyê ye; zarok gihîştine devê welidînê, lê hêza welidandinê tuneye. Belkî Bavê te hemû gotinên serkomutanê ku axayê wî padîşahê Aşûrê şandiye da ku tinazê xwe bi Bavê jîndar bike bibihîze û tawana wan gotinên ku bihîstine bide. Loma ji bo wê bermayî ya ku saxlem maye dua bike.”

Gava xizmetkarên Padîşah Hezekiya hatin ba Îşaya,

Îşaya ji wan re got: “Ji axayê xwe re bêjin, Bavê me dibêje: Ji wan gotinên ku te bihîstine netirse, yên ku bi wan xizmetkarên padîşahê Aşûrê çêr li min kirine. Va ye, ezê ruhekî têxim nav wî: wê rapor bibihîze, vegere welatê xwe, û li wir ezê bi şûr bidim xwarê.”

Gava serkomutan bihîst ku padîşahê Aşûrê ji Lakîşê çûye, vekişiya û ew dît ku bi Libnayê re şer dike. Nuha padîşah li ser Tirhakayê padîşahê Kûşê bihîst ku: “Va ye, ew derketiye ku bi te re şer bike.” Loma wî dîsa qasid şandin ba Hezekiya: “Ji Hezekiyayê padîşahê Cihûdistanê re bêjin: Bila Xwedayê te, yê ku tu pê bawer dikî, te nexapîne bi soza ku Orşelîm nakeve destê padîşahê Aşûrê. Va ye, te bihîstiye ka padîşahên Aşûrê bi her welatî çi kirine, çawa ew bi temamî têk birine. Ma tuyê bêyî rizgarkirin? Ma xwedayên neteweyan ên ku bav û kalên min têk birin, ew rizgar kirin? Gozan, Haran, Rezef û gelê Edenê li Telasarê? Padîşahê Hamatê, padîşahê Arpadê û padîşahê bajarê Sefarwayîmê, yê Henayê û yê Îwayê li ku ne?”

Hezekiya Wê Li Ber Bavê me Vedike

Hezekiya name ji destê qasidan girt û ew xwend. Paşê çû mala Bavê me û ew li ber wî veda. Hezekiya li ber Bavê me dua kir: “Ya Xwedayê Îsraêl, yê ku li ser kerûban rûniştî yî, tu bi tenê li ser hemû padîşahiyên erdê Xwedê yî; te ezman û erd çêkirin. Guhê xwe bizivirîne, Ya Bavê me, û bibihîze; çavên xwe veke û bibîne. Gotinên Sennakêrîb bibihîze yên ku şandine da ku tinazê xwe bi Bavê jîndar bike. Bi rastî, Ya Bavê me, padîşahên Aşûrê neteweyan û welatên wan têk birin, û xwedayên wan avêtin nav agir; çimkî ew ne xwedê bûn, lê kardestê mirovan bûn, dar û kevir. Loma wan ew têk birin. Nuha, Ya Bavê me, me ji destê wî rizgar bike, da ku her padîşahiya erdê bizanibe ku tu bi tenê Xwedê yî.”

Bavê me Pozbilindiya Sennakêrîb Dişkîne

Îşaya kurê Amos şand ba Hezekiya: “Bavê me, Xwedayê Îsraêl, wiha dibêje: Min duaya te ya li ser Sennakêrîbê padîşahê Aşûrê bihîst. Li dijî wî Bavê me wiha dibêje: Keçika Keç a Siyonê te biçûk dibîne û tinazê xwe bi te dike; Keça Orşelîmê li pey te serê xwe dihejîne. Te tinaz û kufr li kê kir? Te dengê xwe li dijî kê bilind kir û bi pozbilindî çavên xwe li dijî kê rakir? Li dijî Pîrozê Îsraêl! Bi qasidên xwe te tinazê xwe bi Bavê Serwer kir, û te got: Bi gelek erebeyên xwe ez hildikişiyam bilindahiya çiyan, kûrahiyên dûr ên Libnanê. Min bilindtirîn dara wê ya cedarê birî, baştirîn selwiyên wê. Ez gihîştim bilindahiya wê ya herî dûr, daristana wê ya herî stûr. Min bîr kolan û avên biyanî vexwarin; bi binê lingên xwe min hemû cobarên Misrê zuwa kirin. Ma te nebihîstiye? Min zûde ew kir; ji rojên kevn min ew plan kir. Nuha min ew pêk anî, da ku tu bajarên bihêz bikî kom kom xirbe. Rûniştiyên wan, ji hêzê bêpar, matmayî û şermezar bûn. Ew wekî nebatên zeviyê bûn, wekî şînkên nerm ên hêşîn, wekî giyayê ku li ser banan şîn dibe, berî ku geş bibe çilmisî. Lê ez rûniştina te, derketin û hatina te, û hêrsa te ya li dijî min dizanim. Ji ber hêrsa te ya li dijî min û pozbilindiya te ya ku gihîştiye guhên min, ezê çengelê xwe têxim pozê te û lixabê xwe têxim lêvên te, û ezê te bi rêya ku tu pê hatî vegerînim.

Ev nîşana te ye, Hezekiya: îsal ya ku bi serê xwe şîn dibe bixwe, sala tê ya ku ji wê derdikeve; sala sisiyan, biçînin û bidirûn, rez biçînin û fêkiyên wan bixwin. Carek din bermayiya mala Cihûdistanê wê li jêr kok berde û li jor fêkî bide. Çimkî ji Orşelîmê wê bermayek derkeve, û ji Çiyayê Siyonê koma rizgarbûyan. Dilgermiya Bavê artêşên ezmanan wê vî tiştî pêk bîne.

“Loma Bavê me li ser padîşahê Aşûrê wiha dibêje: Ew nakeve vî bajarî û tîrê li vir navêje, bi mertalê re nayê pêşberî wî, û li dijî wî lodên dorpêçê ranake. Bi rêya ku ew pê hat wê vegere; ew nakeve vî bajarî, Bavê me dibêje. Ezê vî bajarî biparêzim û rizgar bikim, ji bo xatirê xwe û ji bo xatirê xizmetkarê min Dawid.”

Wê şevê milyaketê Bavê me derket û 185,000 kes li ordîgeha Aşûriyan kuştin. Dema berbanga sibê, gava ew rabûn—va ye hemû cendekên miriyan li wir bûn. Loma Sennakêrîbê padîşahê Aşûrê ordîgeha xwe hilweşand û vekişiya. Ew vegeriya Nînovayê û li wir ma. Gava ew di perestgeha xwedayê xwe Nîsroxê de diperist, kurên wî Adramelek û Şarezer bi şûr ew kuştin û reviyan Araratê. Kurê wî Esarhadon li şûna wî padîşahî kir.