2 Padîşah 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Naaman, fermandarê artêşa padîşahê Aramê, li ba axayê xwe mezin û gelek birûmet bû, çimkî Bavê me bi destê wî serfiraziyê da Aramê. Ew şerkerekî wêrek bû, lê nexweşiyeke çermî li wî hebû. ²Aramiyan êrîş kiribûn û keçeke ciwan ji Îsraêlê dîl girtibûn, û ew xizmeta jina Naaman dikir. ³Wê ji xanima xwe re got: “Xwezî axayê min biçûya ba pêxemberê li Sameriyayê! Wê wî ji kotîbûna wî qenc bikira.”

⁴Loma Naaman çû hundir û ji axayê xwe re got: “Keça ji welatê Îsraêlê wiha got.”

⁵Padîşahê Aramê got: “Here. Ezê nameyekê ji padîşahê Îsraêlê re bişînim.” Loma Naaman bi derdora 750 lîre zîv, derdora 150 lîre zêr û deh dest cilan re çû.

⁶Wî name anî ba padîşahê Îsraêlê. Di nameyê de wiha hatibû nivîsandin: “Ez bi vê nameyê re xizmetkarê xwe Naaman dişînim ba te, da ku tu wî ji nexweşiya wî ya çermî qenc bikî.”

⁷Gava padîşahê Îsraêlê name xwend, cilên xwe çirandin û got: “Ma ez Xwedê me ku bikujim û jiyanê bidim, ku ew ji min dixwaze mirovekî ji nexweşiya wî ya çermî qenc bikim? Binêrin, ew dixwaze bi min re şer derxe!”

⁸Gava Elîşa, mirovê Bavê me, bihîst ku padîşahê Îsraêlê cilên xwe çirandine, peyam ji padîşah re şand: “Çima te cilên xwe çirandin? Wî bişîne ba min, û ewê bizanibe ku li Îsraêlê pêxemberek heye.”

⁹Loma Naaman bi hesp û erebeyên xwe re hat û li ber deriyê mala Elîşa sekinî. ¹⁰Elîşa qasidek şand ba wî û got: “Here, heft caran di Urdunê de xwe bişo; goştê te wê sax bibe, û tuyê paqij bibî.”

¹¹Lê Naaman bi hêrs çû û got: “Min digot qey ewê were derve ba min, rawestiya, bi navê Xudan, Xwedayê xwe gazî bikira, destê xwe li ser cihê nexweşiyê bihejanda û nexweşiyê qenc bikira. ¹²Ma Abana û Pharpar, çemên Şamê, ji hemû avên Îsraêlê ne baştir in? Ma min nikaribû di wan de xwe bişûya û paqij bibûya?” Loma ew zivirî û bi hêrs çû.

¹³Lê xizmetkarên wî nêzîkî wî bûn û gotin: “Bavê min, heke pêxember ji te re bigota ku tiştekî mezin bikî, ma te nedikir? Çiqasî zêdetir gava ew tenê dibêje, ‘Xwe bişo û paqij bibe’?”

¹⁴Ew daket û heft caran xwe di Urdunê de kir, wek ku mirovê Bavê me gotibû, û goştê wî wek goştê zarokekî biçûk sax bû, û ew paqij bû.

¹⁵Naaman û hemû hevalên wî vegeriyan ba mirovê Bavê me. Ew hat û li ber wî rawesta û got: “Niha ez dizanim ku li tu deverê dinyayê Xwedê tuneye, ji bilî li Îsraêlê. Ji kerema xwe diyariyekê ji xizmetkarê xwe qebûl bike.”

¹⁶Elîşa bersiv da û got: “Bi saxiya Bavê me yê ku ez li ber wî radiwestim, ez tu tiştî qebûl nakim.” Naaman lê zorê kir ku wê bistîne, lê wî red kir.

¹⁷Naaman got: “Heke na, bila ji xizmetkarê te re ewqas ax bê dayîn ku du hêstir bikaribin hilgirin, çimkî xizmetkarê te êdî tu carî ji tu xwedayên din re qurbana şewatê yan gorî pêşkêş nake, ji bilî Xudan. ¹⁸Lê bila Xudan vî yek tiştî li xizmetkarê xwe bibexşîne: gava axayê min bo perizînê dikeve perestgeha Rimmon û li ser milê min palde dibe, û ez di perestgeha Rimmon de serî deynim, gava ez li wir serî deynim—bila Xudan li xizmetkarê xwe bibexşîne.”

¹⁹Elîşa got: “Bi aştî here.” Loma Naaman ji ba wî çû û hinekî rê jî çûbû.

²⁰Lê Gêhazî, xizmetkarê Elîşa yê mirovê Bavê me, di dilê xwe de fikirî: “Axayê min vî Aramî Naaman pir hêsan berda, ku tiştê wî anî qebûl nekir. Bi saxiya Bavê me, ezê li pey wî bazdim û tiştekî jê bistînim.”

²¹Gêhazî li pey Naaman kete rê. Gava Naaman dît ku ew bi lez tê, ji erebeya xwe peya bû da ku pêrgî wî bibe û pirsî: “Ma her tişt baş e?”

²²Gêhazî got: “Her tişt baş e. Axayê min ez şandim ku bibêjim: ‘Niha du ciwan ji koma pêxemberan ji çiyayên Efraîmê hatin ba min. Ji kerema xwe ji wan re derdora heftê û pênc lîre zîv û du dest cilan bide.’”

²³Naaman got: “Ji kerema xwe, derdora 150 lîre bistîne.” Wî li Gêhazî zorê kir, û derdora 150 lîre zîv di du tûrikan de bi du dest cilan re girêda, da du xizmetkaran, û wan ew li pêş Gêhazî hilgirtin. ²⁴Li ser girê Gêhazî tişt ji xizmetkaran stand, ew di malê de danîn, mêr verê kirin, û ew çûn. ²⁵Ew çû hundir û li ber axayê xwe rawesta. Elîşa pirsî: “Gêhazî, tu li ku bûyî?” Wî got: “Xizmetkarê te tu deverê neçû.”

²⁶Lê Elîşa got: “Ma dilê min bi te re neçû gava ew mêr ji erebeya xwe zivirî da ku pêrgî te bibe? Ma niha dema stendina zîv, cil, baxçeyên zeytûnan, rezan, pez, dewar û xizmetkarên nêr û mê ye? ²⁷Kotîbûna Naaman wê bi te û nifşên te ve her û her bizeliqe.” Gêhazî ji ber wî çû derve, kotî bûbû, çermê wî wek berfê spî bûbû.