Şeba Li Hember Padîşah Serî Hildide

Şeba bi borîzanê dixe û eşîrên bakur diçin. Yoav Amasa bi şûrekî veşartî li ser rê dikuje, paşê Abêl dorpêç dike. Jineke jîr ji ser sûr bang dike, dipirse çima ewê mîrata Bavê me daqurtîne, û li şûna bajarekî li ser yek serî lihev tê.

Beş 20.

Mirovekî bêqîmet bi navê Şeba kurê Bîkrî, ji Benyamîniyan, li wir bû. Wî bi borîzanê xist û bang kir: “Para me di Dawid de tune, mîrateya me di kurê Yîşay de tune! Her kes here konê xwe, ey Îsraêl!”

Loma hemû mirovên Îsraêl dev ji Dawid berdan û li pey Şeba kurê Bîkrî çûn; lê mirovên Cihûda ji Urdunê heta Orşelîmê bi padîşahê xwe ve girtî man.

Dawid hat mala xwe ya li Orşelîmê, û padîşahî ew deh hevjînên ku ew hiştibûn da ku mal biparêzin girtin û xistin bin nobedarî. Wî ji wan re dabîn kir, lê bi wan re raneza. Ew heta mirina xwe girtî man û wekî jinebiyan jiyan.

Padîşahî ji Amasa re got: “Di nav sê rojan de mirovên Cihûda ji min re gazî bike, û tu bi xwe jî li vir be.”

Amasa çû ku gazî Cihûda bike, lê ji wextê ku padîşahî ji wî re danîbû derbas bû. Dawid ji Abîşay re got: “Niha Şeba kurê Bîkrî wê ji Abşalom pirtir zerarê bide me. Mirovên axayê xwe hilde û li pey wî bikeve, da ku ew negihîje bajarên hêsar û ji ber me nereve.”

Loma mirovên Yoab, Keretî, Peletî û hemû şervanên bihêz li pey wî ji Orşelîmê derketin da ku li pey Şeba kurê Bîkrî bikevin. Li ba keviriyê mezin ê li Gîbeonê, Amasa rastî wan hat. Yoab kincê xwe yê leşkerî li xwe kiribû, û li ser pişta xwe şûrek di kalanê de bi kembereke girêdayî hebû; gava wî pêşve gav avêt, ew ket. Yoab ji Amasa re got: “Tu baş î, birayê min?” Yoab bi destê xwe yê rastê rîha Amasa girt da ku ew ramûse. Amasa pê nehisiya ku şûr di destê Yoab de bû. Yoab li zikê wî xist, û rûviyên wî bi erdê ketin. Bêyî derbeyeke duyem, Amasa mir. Paşê Yoab û birayê wî Abîşay li pey Şeba kurê Bîkrî ketin. Yek ji xortên Yoab li ba Amasa sekinî û got: “Kî ji Yoab hez dike, kî ji aliyê Dawid e—bila li pey Yoab bikeve!” Amasa di nava xwînê de li nîvê rê dixuliqî. Gava wî mirovî dît ku hemû leşker li wir disekinin, wî Amasa ji rê kişand nav zeviyê û kincek avêt ser wî, çimkî her kesê ku dihat disekinî. Piştî ku ew ji rê hat tevizandin, hemû mirov li pey Yoab ketin da ku li pey Şeba kurê Bîkrî bikevin. Şeba di nav hemû eşîrên Îsraêl re derbas bû heta Abêla Beyt-Meaka; hemû Bîkrî jî kom bûn û li pey wî çûn. Ew hatin û ew li Abêla Beyt-Meaka dorpêç kirin. Li hember bajêr girikê dorpêçê çêkirin, li hember sûrê derve rawestiyan, û hemû leşkerên Yoab li dîwêr dixistin da ku wî bihilweşînin.

Hingê jineke jîr ji bajêr bang kir: “Guhdarî bikin! Guhdarî bikin! Ji Yoab re bêjin, ‘Were vir, da ku ez bi te re bipeyivim.’” Gava ew nêzîk bû, jinikê pirsî: “Ma tu Yoab î?” Wî got: “Ez im.” Wê got: “Peyvên xulama xwe guhdarî bike.” Wî got: “Ez guhdarî dikim.”

Wê got: “Berê wan digot, ‘Tenê li Abêlê şîretan bixwaze,’ û bi vî awayî mesele çareser dibû. Ez ji aştîxwaz û dilsozên Îsraêl im. Tu dixwazî bajarekî, dayikekê ji Îsraêl hilweşînî. Çima mîrateya Bavê me daqurtînî?” ^a

Yoab bersiv da: “Qet, qet ez nadaqurtînim û nahilweşînim! Ne wisa ye. Lê Şeba kurê Bîkrî, ji çiyayên Efrayîmê, li hember padîşah, li hember Dawid serî hildaye. Vî mirovê yekta teslîm bikin, û ezê ji bajêr vekişim.” Jinikê ji Yoab re got: “Serê wî wê ji ser dîwêr ji te re were avêtin.”

Jinik bi plana xwe ya jîr çû ba hemû gel. Wan serê Şeba kurê Bîkrî jêkirin û ji Yoab re avêtin. Wî bi borîzanê xist, û ew ji bajêr belav bûn, her kes çû mala xwe. Yoab vegeriya ba padîşah li Orşelîmê.

Yoab serokatiya hemû leşkerê Îsraêl dikir; Benaya kurê Yehoyada serokatiya Keretî û Peletiyan dikir. Adoram li ser kedkariya bi darê zorê bû; Yehoşafat kurê Ahîlûd nivîskar bû; Şeva kateb bû; û Sadoq û Abyatar kahîn bûn; û Îra yê Yaîrî jî kahînê Dawid bû.