Karên Şandiyan 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Gava ku biryar hat dayîn ku emê bi keştiyê herin Îtalyayê, wan Pawlos û hin girtiyên din radestî sersedekê bi navê Yûlîus yê ji Koma Împaratoriyê kirin. ²Em li keştiyeke ji Adramîtyûmê ya ku ber bi bendergehên li ber behra Asyayê ve diçû siwar bûn û ketin behrê. Arîstarxos, Makedonyekî ji Selanîkê, bi me re bû. ³Roja din em li Saydayê rawestiyan. Yûlîus bi dilovanî li Pawlos nihêrî û hişt ku ew here ba hevalên xwe da ku ew lê binêrin. ⁴Em ji wir ketin behrê û li kêleka Qibrisê ya stargehê çûn, çimkî ba li ber me bûn. ⁵Piştî ku em di behra vekirî ya li ber Kîlîkya û Pamfîlyayê re çûn, em gihîştin Mîrayê li Lîkyayê. ⁶Li wir sersedek keştiyeke ji Îskenderyeyê ya ku ber bi Îtalyayê ve diçû dît û em siwarî wê kirin. ⁷Em gelek rojan hêdî hêdî çûn û bi zehmetî gihîştin Knîdusê. Ji ber ku ba li ber me bû, em li kêleka Girîtê ya stargehê, li ber Salmonê çûn. ⁸Em bi zehmetî li ber kêlekê çûn û gihîştin cihekî bi navê Bendergehên Xweş, ku nêzîkî bajarê Laseyayê bû.

⁹Gelek wext winda bû û Rojiyê jî derbas bûbû, loma rêwîtiya behrê niha metirsîdar bû. Ji ber vê yekê Pawlos hişyarî da wan û got: ^a a v9 “Rojî” Roja Lihevhatinê bû, di payîzê de — gava ku ew derbas bû, mewsîma rêwîtiya behrê ya ewle bi awayekî pratîk girtî bû. ¹⁰“Birano, ez dibînim ku ev rêwîtî wê bibe sedema felaket û zirareke mezin — ne tenê ji bo bar û keştiyê, lê ji bo canên me jî.” ¹¹Lê sersedek ji gotinên Pawlos bêtir baweriya xwe bi keştîvan û xwediyê keştiyê anî. ¹²Ji ber ku bendergeh ji bo zivistanê ne guncaw bû, piraniyê biryar da ku dîsa bi keştiyê herin, bi hêviya ku bi awakî bigihîjin Fenîksê, bendergeheke Girîtê ya ku berê xwe dide başûrê rojava û bakurê rojava, û zivistanê li wir derbas bikin.

Bahoz li Deryayê

¹³Gava ku bakî başûr nerm hilda, wan guman kir ku gihîştine armanca xwe, loma wan lenger hildan û nêzîkî kêleka Girîtê çûn. ¹⁴Lê berî ku dirêj bikişîne, bayekî bi hêza bahozê yê bi navê Bakurrojhilatî ji giravê ber bi jêr ve hat. ¹⁵Keştî hat girtin û nikaribû li ber bê bisekine, loma me xwe spartê û em ber bi ava çûn. ¹⁶Em li ber giraveke biçûk a bi navê Kawda bi lez derbas bûn û bi zehmetî me kariya ku qeyika rizgariyê ya keştiyê ewle bikin. ¹⁷Piştî ku wan ew hilda keştiyê, wan bi werîsan laşê keştiyê girêdan. Ji ber ku ditirsiyan ku li qûmên Sîrtîsê bikevin erdê, wan lengera behrê daxist û ew hatin ber ava. ^b b v17 Sîrtîs stargeheke bi nav û deng a qûmên tevdigeran ê li ber peravê Afrîkaya Bakur bû, ku kelekvanên kevnar jê ditirsiyan. ¹⁸Bahozê wusa bi tundî li me da ku roja din wan dest pê kir barê keştiyê avêt behrê. ¹⁹Roja sisiyan, wan bi destên xwe amûrên keştiyê avêtin behrê. ²⁰Gelek rojan ne roj û ne jî stêrk xuya nebûn, bahoza tund didomand û em di dawiyê de ji her hêviya xilasbûnê bêpar man.

²¹Piştî ku ew demeke dirêj bê xwarin mabûn, Pawlos di nav wan de rabû û got: “Birano, diviya we li min guhdarî bikira û ji Girîtê neçûbûna behrê; wê demê we dê xwe ji vê felaket û zirarê biparastana. ²²Niha ez li we dikim ku dilgeş bimînin: tu kes ji we canê xwe winda nake, tenê keştî wê winda bibe. ²³Doşev milyaketekî Bavê me — Yê ku ez girêdayî wî me û ji wî re xizmetê dikim — li ba min rawesta, ^c c v23 Pawlos navê xwedayekî dûr nabêje, lê Bavê ku ew girêdayî wî ye — tewra di keştiyeke ku binav dibe de jî, ew kurek e di bin lênêrîna Bavê xwe de. ²⁴û got: ‘Netirse, Pawlos. Divê tu li pêşberî Qeyser rawestî, û va ye — Bavê me canên hemû kesên ku bi te re bi keştiyê diçin daye te.’ ²⁵Loma dilgeş bibin, birano — ez baweriya xwe bi Bavê me tînim: wê wusa bibe çawa ku ji min re hat gotin. ²⁶Lê divê em li ser giravekê bikevin erdê.”

Şikestina Keştiyê

²⁷Di şeva çardehan de, dema ku em hê jî di nav behra Adriyatîkê re dihatin ajotin, nêzîkî nîvê şevê kelekvanan hîs kir ku erd nêzîk dibe. ²⁸Wan kûrahî pîva û sed û bîst ling dît; piçekî din çûn, dîsa pîvan û nod ling dît. ^d d v28 Metna Yewnanî bîst paşê panzdeh qulaç dipîve — kûrahiya ku bi lez kêm dibû kelekvanan hişyar kir ku erd bi metirsî nêzîk e. ²⁹Ji ber ku ditirsiyan ku li keviran bikevin, wan çar lenger ji binê keştiyê daxistin û ji bo ronahiya rojê dua kirin. ³⁰Kelekvanan xwest ku ji keştiyê birevin, wan qeyika rizgariyê daxist behrê û xwe wusa nîşan dan ku dixwazin ji ber keştiyê lengeran daxin. ³¹Pawlos ji sersedek û leşkeran re got: “Heke ev mirov di keştiyê de nemînin, hûn nikarin xilas bibin.” ³²Loma leşkeran werîsên ku qeyika rizgariyê digirtin birîn û hiştin ku ew bi ava here.

³³Hema berî berbangê, Pawlos li her kesî kir ku xwarinê bixwin, û got: “Îro roja çardehan e ku hûn bi xofê li benda mane, bê xwarin, we tu tişt nexwariye. ³⁴Loma ez li we dikim ku bixwin — ev ji bo mayîna we ye. Ji serê tu kesî ji we tayek mû jî wê winda nebe.” ³⁵Gava ku vê got, wî nan hilda, li pêşberî hemûyan şikir ji Bavê me re anî, ew şikand û dest pê kir xwar. ³⁶Ew hemû dilgeş bûn û wan jî hin xwarin xwarin. ³⁷Bi giştî em di keştiyê de du sed û heftê û şeş kes bûn. ³⁸Piştî ku bi xwarinê têr bûn, wan genim avêt behrê û keştî sivik kirin. ³⁹Gava ku ro hilat, wan erd nas nekir, lê wan kendavek bi peraveke qûmî dît û plan kirin ku, heke mimkun be, keştiyê li wir bikevin erdê. ⁴⁰Wan lenger birîn û di behrê de hiştin, û di heman demê de werîsên sûkanê vekirin. Paşê wan bayê pêş li ber bê hilda û berê xwe dan peravê. ⁴¹Lê li cihekî ku du herik dicivin li qûmê ketin û keştî li erdê sekinî — pêş wusa qayim asê bû û nelivîn, lê hêza pêlan paşya keştiyê perçe kir.

⁴²Leşkeran plan kirin ku girtiyan bikujin, da ku tu kes ji wan avê melevaniyê nekin û nerevin. ⁴³Lê sersedek, ji ber ku dixwest Pawlos xilas bike, nehişt ku ew plana xwe pêk bînin, û ferman da ku kesên ku dikarin avê melevaniyê bikin pêşî xwe biavêjin avê û bigihîjin peravê, ⁴⁴û yên din jî — hin li ser texteyan, hin li ser perçeyên keştiyê. Bi vî awayî her kes bi silametî gihîşt bejê.