Dubarekirina Şerîetê 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Em zivirîn û me riya Başanê girt. Og padîşahê Başanê bi tevahiya gelê xwe ve derket ku li Edreiyê bi me re şer bike.

²Û Bavê me ji min re got: “Ji wî netirse, çimkî min ew, tevahiya gelê wî û welatê wî dane destê te. Çawa ku te bi Sîhonê padîşahê Amoriyan ê ku li Heşbonê rûdinişt kir, bi wî jî wisa bike.”

³Loma Bavê me Og padîşahê Başanê û tevahiya gelê wî jî dan destê me. Me ew xistin û tu kes ji wan sax nehişt. ⁴Wê demê me hemû bajarên wî girtin. Hemû şêst bajar bûn û yek jî nema ku me negirt. Ew tevahiya herêma Argobê, padîşahiya Og a li Başanê bû. ⁵Ev hemû bajar bi dîwarên bilind û bi dergehên bişivik asê bûn. Ji bilî wan, gelek gundên bêsûr jî hebûn. ⁶Çawa ku me bi Sîhonê padîşahê Heşbonê kiribû, me ew jî ji bo tunekirinê veqetandin. Me her bajar bi mêr, jin û zarokên wê ve ji bo tunekirinê veqetand. ⁷Lê me hemû heywan û talana bajaran ji xwe re wek xenîmet birin. ⁸Bi vî awayî me wê demê ew welat ji destê van herdu padîşahên Amoriyan ên li aliyê din ê Şerîayê girt. Ew ji Geliyê Arnonê heta Çiyayê Hermonê bû. ⁹(Sîdonî ji Hermonê re dibêjin Siryon, lê Amorî jê re dibêjin Senîr), ¹⁰hemû bajarên deşta bilind, tevahiya Gîleadê, tevahiya Başanê heta Salkayê û Edreiyê. Ev bajarên padîşahiya Og ên li Başanê bûn. ¹¹(Ji bermayiya Refayiyan tenê Og padîşahê Başanê mabû. Nivîna wî nivîneke hesinî bû. Ma ew ne li Rabbaya Ammoniyan e? Dirêjiya wê nêzîkî sêzdeh pê û nîvek û firehiya wê şeş pê bû.). ^a a v11 Refayî nijadeke efsanewî ya şervanên dêw bûn ku demekê li Kenanê dijiyan.

Welatê Rojhilatê Şerîayê Tê Parvekirin

¹²Me wê demê ev welat girt. Min ji Aroera li qeraxa Geliyê Arnonê, digel nîvê herêma çiyayî ya Gîleadê û bajarên wê, da Rûbenî û Gadiyan. ¹³Min bermayiya Gîleadê û tevahiya Başanê, ango padîşahiya Og, da nîvê eşîra Menaşe. Ew tevahiya herêma Argobê bû. (Ji wê hemû beşa Başanê re welatê Refayiyan dihat gotin. ¹⁴Yaîrê kurê Menaşe tevahiya herêma Argobê heta sînorê Geşûrî û Maakatiyan girt. Wî Başan bi navê xwe Havot-Yaîr bi nav kir, û heta îro jî ev nav maye.). ¹⁵Û min Gîlead da Makîr. ¹⁶Min ji Gîleadê heta Geliyê Arnonê da Rûbenî û Gadiyan. Nîveka geliyê sînor bû, û ew heta Çemê Yabokê, sînorê Ammoniyan, diçû. ¹⁷Herwiha min Araba jî da wan, û Şerîa sînorê wê bû. Ew ji Kînneretê heta Behra Arabayê (Behra Mirî), li binê qûntarên Pisgayê, ber bi rojhilat ve bû.

¹⁸Wê demê min li we emir kir: “Bavê we ev welat da we ku hûn bibin xwediyê wê. Divê hemû mêrên we yên şervan çekdar li pêşiya birayên xwe, Îsraêliyan, derbas bibin. ¹⁹Tenê jin, zarok û heywanên we bila di wan bajarên ku min dane we de bimînin. Ez dizanim ku gelek heywanên we hene. ²⁰Ew ê li wir bimînin heta ku Bavê me çawa rihetî daye we, rihetiyê bide birayên we jî. Divê ew jî welatê ku Bavê we li aliyê din ê Şerîayê dide wan bistînin. Hingê her yek ji we vegere ser milkê ku min daye we.”

²¹Hingê min li Yêşû emir kir: “Te bi çavên xwe dît ku Bavê te çi bi van herdu padîşahan kir. Bavê te wê bi hemû padîşahiyên ku tu derbasî wan dibî jî wisa bike.

Netirsin — Ew Ji Bo We Şer Dike

²²Ji wan netirsin, çimkî Bavê we bi xwe ji bo we şer dike.”

²³Û wê demê min ji Bavê me lava kir û got: ²⁴“Ya Bavê min ê Serwer, te dest pê kiriye ku mezinahiya xwe û destê xwe yê bihêz nîşanî xulamê xwe bidî. Kîjan xweda li ezman an li erdê heye ku karên mîna yên te û kirinên bi hêz ên mîna yên te bike? ²⁵Ji kerema xwe bihêle ez derbas bibim û welatê qenc ê li aliyê din ê Şerîayê bibînim. Bihêle ez vî çiyayê qenc û Lubnanê jî bibînim.”

²⁶Lê ji ber we Bavê me li min hêrs bû û guh neda min. Bavê me ji min re got: “Bes e! Êdî li ser vê yekê bi min re neaxive. ²⁷Derkeve serê Pisgayê û çavên xwe ber bi rojava, bakur, başûr û rojhilat ve hilde. Bi çavên xwe bibîne, çimkî tu derbasî vê Şerîayê nabî. ²⁸Lê Yêşû wezîfedar bike, cesaretê bide wî û wî hêzdar bike. Çimkî ewê li pêşiya vî gelî derbas bibe û welatê ku tuyê bibînî wek mîras bide wan.”

²⁹Loma em li geliyê hemberî Beyt-Peorê man.