Dubarekirina Şerîetê 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Bibihîze, ey Îsraêl! Tu îro di Çemê Erdenê re derbas dibî, da ku tu bikevî hundir û miletên ji te mezintir û bihêztir derxî; bajarên mezin ên ku heta ezmanan asêkirî ne. ²Ew gelekî mezin û bejindirêj e, dûndana Enaqiyan, yên ku tu wan nas dikî û te derbarê wan de bihîstiye ku dibêjin: “Kî dikare li hember kurên Enaq raweste?” ³Îro bizanibe: Bavê te wekî agirekî ku dixwe û diqedîne li pêşiya te derbas dibe. Ewê wan helak bike û wan li ber te bindest bike; tuyê wan derxî û bi lez wan tune bikî, çawa ku Bavê te ji te re gotiye.

⁴Piştî ku Bavê te wan li ber te derxe, di dilê xwe de nebêje: “Ji ber rastiya min Bavê me ez anîm hundir, da ku ez bibim xwediyê vî welatî.” Lê ji ber xerabiya van miletan e ku ew wan li ber te derdixe. ⁵Ne ji ber rastiya te û ne jî ji ber dilpakiya te ye ku tu dikevî welatê wan da ku wî bistînî; lê ji ber xerabiya van miletan Bavê te wan li ber te derdixe, û da ku ew gotina ku wî bi sond da bav û kalên te, Îbrahîm, Îshaq û Aqûb, pêk bîne. ⁶Îdî bizanibe: Bavê te vî welatê qenc dide te da ku tu bibî xwediyê wî, lê ne ji ber rastiya te; çimkî tu gelekî serhişk î.

Gelekî ku Bavê Xwe Ceriband

⁷Bîne bîra xwe, ji bîr neke ka te çawa li çolê Bavê xwe hêrs kir. Ji roja ku hûn ji Misrê derketin heta ku hûn gihîştin vê derê, hûn li hember Bavê xwe serhildêr bûne. ⁸Li Horêbê we Bavê xwe hêrs kir, û Bavê we ewqas li we hêrs bû ku ew amade bû we helak bike. ^a a v8 Horêb navekî din ê Çiyayê Sînayê ye, ew çiyayê ku Bavê me peyman li wir da. ⁹Gava ez derketim ser çiyê, da ku ez lewhên kevirîn, lewhên peymana ku Bavê we bi we re girê dabû, bistînim, ez çil roj û çil şev li ser çiyê mam; min nan nexwar û av venexwar. ¹⁰Bavê we her du lewhên kevirîn ên ku bi tiliya wî hatibûn nivîsandin dan min; li ser wan hemû gotinên ku wî roja civînê li ser çiyê ji nav agir bi we re gotibûn hebûn. ¹¹Piştî çil roj û çil şevan, Bavê we her du lewhên kevirîn, lewhên peymanê, dan min.

¹²Piştre Bavê we ji min re got: “Rabe, bi lez ji vir here xwarê, çimkî gelê te yê ku te ji Misrê derxist xwe xera kiriye. Ew zû ji wê riya ku min li wan emir kiribû vegeriyan; wan ji xwe re pûtekî rijandî çêkir.”

¹³Herwiha Bavê we ji min re got: “Min ev gel dîtiye; ew gelekî serhişk e. ¹⁴Dev ji min berde, da ku ez wan helak bikim, navê wan ji bin ezmanan rakim û te bikim miletekî ji wan bihêztir û pirtir.”

¹⁵Loma ez vegeriyam û ji çiyê daketim, dema ku çiya bi agir dişewitî; her du lewhên peymanê di her du destên min de bûn. ¹⁶Gava min nihêrî, min dît ku we li hember Bavê xwe guneh kiribû: we ji xwe re golikekî rijandî çêkiribû; hûn zû ji wê riya ku Bavê we li we emir kiribû vegeriyabûn. ¹⁷Loma min her du lewh girtin, ji destên xwe avêtin û li ber çavên we şikandin. ¹⁸Ez wek berê çil roj û çil şev li ber Bavê we ketim erdê; min nan nexwar û av venexwar, ji ber hemû gunehên we yên ku we kiribûn, çimkî we li ber çavên Bavê xwe xerabî kir û ew hêrs kir. ¹⁹Çimkî ez ji hêrs û xezeba dijwar a Bavê we ya li hember we ditirsiyam, çimkî ew amade bû ku we helak bike. Lê Bavê we wê carê jî guh da min. ²⁰Bavê we li Harûn pir hêrs bû û amade bû ku wî helak bike; loma min wê carê jî ji bo Harûn dua kir. ²¹Min gunehê we, ew golikê ku we çêkiribû, girt, di agir de şewitand, hûr kir û baş hêrî heta ku wek tozê hûr bû; paşê min toza wî avêt nav çemê ku ji çiyê dadiket. ²²Li Taberayê jî, li Massayê û li Kîbrot-Hattawayê we Bavê xwe hêrs kir. ²³Gava Bavê we hûn ji Qadeş-Barneayê şandin û got: “Herin jor, welatê ku min daye we bistînin,” hûn li hember emrê Bavê xwe serhildêr bûn; we bawerî pê neanî û guh neda dengê wî. ²⁴Ji roja ku min hûn nas kirine, hûn li hember Bavê xwe serhildêr bûne. ²⁵Loma ez ew çil roj û çil şev li ber Bavê we ketim erdê û li wir raketim, çimkî Bavê we gotibû ku ewê we helak bike. ²⁶Min ji Bavê we re dua kir û got: “Ya Bavê min ê Serwer, gelê xwe, mîrasa xwe, yên ku te bi mezinahiya xwe rizgar kirin û bi destekî bihêz ji Misrê derxistin, helak neke. ^b b v26 Mûsa li ber Bavê me dikeve erdê û ji bo gelê ku wî bi xwe nikaribû xilas bike lava dike — siya Navbeynkarê mezintir, Îsa, yê ku wê di navbera Bavê me û zarokên wî de bisekine da ku ji bo wan lava bike. ²⁷Xulamên xwe Îbrahîm, Îshaq û Aqûb bîne bîra xwe. Li serhişkiya vî gelî, li xerabiya wan û li gunehê wan nenihêre. ²⁸Wekî din, gelê wî welatê ku te em jê derxistin wê bêjin: ‘Xwedê nikaribû wan bibe welatê ku wî soz dabû wan, û wî ji wan nefret dikir; loma wî ew derxistin da ku wan li çolê bikuje.’ ²⁹Çimkî ew gelê te ne, mîrasa te ne, yên ku te bi hêza xwe ya mezin û bi milê xwe yê dirêjkirî derxistin.”