Mamoste Dipeyive
Mamoste li wateyê digere ‘di bin tavê de’, û ji wê dîtingeha erdî ve Xwedê dûr û nenas dibîne—bi tenê wekî Xwedê tê navkirin, kêm caran wekî Bav. Lê belê şopên destên wî li her derê ne: her diyariya qenc a jiyana rojane ji destê wî tê.
1 1Gotinên Mamoste, kurê Dawid, padîşahê li Orşelîmê. a a v1 Waîz testamenta Qohelet e — ‘Waîz’ an ‘Yê ku civatekê dicivîne.’ Di tevahiya pirtûkê de Qohelet li ser Xwedê bi awayekî dûr diaxive, tu caran destê xwe dirêjî navê têkiliyê ‘Bav’ nake. Pirtûk westandina dilsoz a jiyana ‘di bin tavê de’ diparêze — bêyî nêzîkbûna aşkerakirî ya Bavê me. Îsa tê ku Bav nêzîk bike (Yûhenna 14:9). 2Mamoste dibêje: “Bi temamî derbasbûyî, bi temamî derbasbûyî! Her tişt derbasbûyî ye.”
3Ji hemû keda ku mirov di bin tavê de pê diwestiye, çi qezenc jê re heye? 4Nifşek diçe, û nifşek tê, lê erd her û her dimîne. 5Tav hiltê û tav diçe ava, û bi lez vedigere cihê ku jê hiltê. 6Ba ber bi başûr ve difûre û ber bi bakur ve dizivire; dizivire û dizivire, her gav li ser çerxên xwe vedigere. 7Hemû çem ber bi deryayê ve diherikin, lê derya tu caran tije nabe; çem vedigerin serkaniya xwe û dîsa diherikin. 8Hemû tişt westandar in, bêtir ji ya ku kes bikare bîne ziman; çav bi dîtinê têr nabe, û guh jî bi bihîstinê tije nabe. 9Ya ku bûye, dê ew bibe, û ya ku hatiye kirin, dê ew bê kirin; di bin tavê de tu tiştekî nû tuneye. 10Tiştek heye ku kes bikare nîşan bide û bibêje: “Va ye, ev nû ye”? Ew berê jî li vir bû, di serdemên berî me de. 11Bîranîna wan ên ku berê hatin tuneye, û tewra ew ên ku hê dê werin jî, ji aliyê wan ên ku li pey wan tên ve nayên bîranîn.
Lêgerîna Silêman
12Ez, Mamoste, li Orşelîmê padîşahê Îsraêl bûm. 13Min dilê xwe da ku bi şehrezayiyê li hemû tiştên ku di bin ezmanan de têne kirin bigerim û lê bikolim — ev karekî dijwar e ku Xwedê daye mirovahiyê da pê bikevin tengaviyê. 14Min hemû kiryarên ku di bin tavê de têne kirin dîtin, û va ye — hemû derbasbûyî ye, qewitandina li pey bê ye. 15Ya ku xwar e nikare rast bê kirin, û ya ku kêm e nikare bê hejmartin. 16Min ji xwe re got: “Va ye, ez mezin bûme û ji hemû wan ên ku berî min li Orşelîmê hukim kirin bêtir şehrezayî bi dest xistiye; dilê min şehrezayî û zanîneke pir dîtiye.” 17Min hişê xwe da ku şehrezayiyê, û dînîtî û bêaqiliyê jî nas bikim; min hîn bû ku ev jî qewitandina li pey bê ye. 18Çimkî bi şehrezayiya pir re xemê pir tê, û çiqas zanîn zêde bibe, ewqas jî keder zêde dibe.
