Şehrezanî Rûyî Ronî Dike

Şehrezanî mirov ji hişyariyê re şîret dike li ber padîşahekî ku çi bixwaze dike. Tu kes ba nagire, ne jî roja mirinê. Cezayên dereng xerabiyê wêrektir dikin, û gelek caran tiştê ku layiqî xerabkaran e tê serê yên rast. Mamoste kêfê pesin dide, û qebûl dike ku karê Xwedê nayê dîtin.

Beş 8.

Kî wek şehrezan e? Kî dizane maneya tiştekî çi ye? Şehrezaniya mirov rûyê wî ronî dike; hişkahiya rûyê wî diguhere.

Ez dibêjim, fermana padîşah bîne cih, ji ber sonda te ya li ber Xwedê.

Di Hêza Padîşah re Çûnûhatin

Lezê neke ku tu ji ber wî derkevî, û di karekî xerab de ranewest—padîşah çi bixwaze dike. Çimkî gotina padîşah xwediyê desthilatdariya herî bilind e, û kî dikare jê re bêje: “Tu çi dikî?” Kesê ku fermanê bîne cih tu zerarê nabîne; dilekî şehrezan dem û rê dizane. Her karekî dem û rêya xwe heye, her çend derdê mirov li ser wî giran be jî. Çimkî tu kes nizane dê çi bê, û kî dikare ji wan re bêje ka wê çawa be? Tu kes ba kontrol nake ku wî bigire, ne jî roja mirinê. Tu kes ji wî şer nayê berdan, û xerabî dê wan ên ku wê dikin rizgar neke. Min van hemûyan dît, dema ku min dilê xwe da her karê ku li bin rojê tê kirin—demeke ku mirovek li ser mirovekî din serwerî kir, ji bo zerara wî.

Gava ku Dadperwerî Dereng Dixuye

Paşê min dît ku xerabkar hatin veşartin û hatin binax kirin; ew ji cihê pîroz hatin û çûn û li bajarê ku wan wiha kiribû hatin pesindan. Ev jî derbasdar e. ^a Ji ber ku ceza ji bo karekî xerab zû nayê cihanîn, dilê mirovan bi tevahî li ser xerabiyê radiwestin. Her çend gunehkarek sed caran xerabiyê bike û dîsa jî gelekî bijî jî, lê belê ez dizanim wê ji bo wan ên ku ji Xwedê ditirsin, ên ku li ber wî ditirsin, baş be. Rewşa xerabkaran wê baş nebe, û rojên wan wek sîbereke dirêj nabin, çimkî ew ji Xwedê natirsin.

Tiştekî derbasdar li ser erdê diqewime: mirovên rast wî tiştî digirin ku heqê xerabkaran e, û mirovên xerab wî tiştî digirin ku heqê rastan e. Min got ev jî derbasdar e. Loma min kêfê pesinand: ji bo mirov li bin rojê tu tişt ji xwarin, vexwarin û şabûnê çêtir nîne. Di nav keda wî re, di rojên jiyana ku Xwedê li bin rojê daye wî re, ev pê re diçe.

Gava min dilê xwe danî ser nasîna şehrezaniyê û dîtina karê ku li ser erdê tê kirin, her çend çavên mirov şev û roj xew nebîne jî. Hingê min hemû karê Xwedê dît: tu kes nikare wî karê ku li bin rojê tê kirin bibîne. Mirov çiqas bi zehmetî lê bigere, wê nebîne; heke şehrezan îdia bikin ku dizanin jî, nikarin wî bibînin.