Wek Zarokên Ronahiyê Bijîn

Wek ku zarok dê û bavê xwe teqlîd dikin, Bavê me teqlîd bikin, û bila hezkirin wek Mesîh be ku xwe teslîm kir. Pawlos tariyê bi ronahiyê, serxweşiyê bi Ruhê Pîroz berhev dike, paşê radestbûna hev li zewacê dixe — û ji mêran re tê gotin ku wek Mesîh ku ji Civînê hez kir, hez bikin.

Beş 5.

Loma, wek zarokên hezkirî, bibin şopînerên Bavê me. Di hezkirinê de bimeşin, wek ku Mesîh ji me hez kir û ji bo me xwe teslîm kir, wek diyariyeke bîhnxweş û qurbaneke ji Bavê me re.

Divê bêexlaqiya zayendî, hemû qirêjî, yan çavbirçîtî di nav we de bi nav jî neyên kirin, çawa ku li pîrozan tê. Pîsî, gotinên bêaqil, û tinazên qirêj di nav we de cih tunene — li şûna wan, şikir bikin. Vê yekê bizanin: tu kesê bêexlaq ê zayendî, qirêj, yan çavbirçî — ku pûtperestek e — di padîşahiya Mesîh û Bavê me de tu mîrat tuneye.

Bila tu kes bi gotinên vala we nexapîne — çimkî ji ber van tiştan xezeba Bavê me tê ser wan ên ku guhdarî nakin. Loma bi wan re nebin hevpar;

çimkî hûn carekê tarî bûn, lê niha hûn di Xudan de ronahî ne — wek zarokên ronahiyê bijîn. (çimkî fêkiyê ronahiyê di her tiştê baş û rast û rastîn de tê dîtin), û hewl bidin ku fêm bikin çi bi dilê Xudan e. Di karên tarîtiyê yên bêfêkî de nebin hevpar, lê wan eşkere bikin. Çimkî ew tiştên ku ew bi dizî dikin, behskirina wan jî şerm e. Lê gava tiştek bi ronahiyê tê eşkerekirin, ew xuya dibe, çimkî her tiştê ku xuya dibe ronahî ye. Loma tê gotin: “Hişyar bibe, ey yê razayî, û ji mirinê rabe, ûyê Mesîh li ser te bibiriqe.” ^a

Loma baş binêrin ka hûn çawa dimeşin, ne wek bêaqilan lê wek aqilmendan, ji demê herî baş sûd werbigirin, çimkî roj xirab in. Loma bêaqil nebin, lê fêm bikin ka daxwaza Xudan çi ye. Bi şerabê serxweş nebin — ku ev jiyaneke bêserûber e — lê bi Ruhê Pîroz tije bibin. Bi hev re zebûr û stranên pesindanê û stranên ruhanî bêjin, di dilê xwe de ji Xudan re bistirên û awazê bikin, her tim û ji bo her tiştî, bi navê Xudanê me Îsa Mesîh, ji Bavê me re şikir bikin, ji ber rêzgirtina Mesîh, xwe ji hev re bişkînin.

Wek ku Mesîh Hez Kir, Hez Bikin

Ey jinan, wek ku ji Xudan re, xwe ji mêrên xwe re bişkînin. Çimkî mêr serê jinê ye, wek ku Mesîh jî serê civînê ye, ku ew bedena wî ye, û ew bi xwe rizgarkarê wê ye. Niha wek ku civîn xwe ji Mesîh re dişkîne, divê jin jî di her tiştî de xwe ji mêrên xwe re bişkînin.

Ey mêran, ji jinên xwe hez bikin, wek ku Mesîh ji civînê hez kir û ji bo wê xwe fîda kir, da ku wê pîroz bike, bi ava bi gotinê wê paqij bişo, da ku bikaribe civînê birûmet pêşkêşî xwe bike — bêyî leke, çeng, yan tiştekî wiha — lê pîroz û bêqusûr. Loma divê mêr ji jinên xwe wek bedenên xwe hez bikin. Yê ku ji jina xwe hez dike, ji xwe hez dike. Tu kesî tu caran ji bedena xwe nefret nekiriye — ew wê têr dike û lê dinêre, wek ku Mesîh ji civînê re dike, çimkî em endamên bedena wî ne. “Ji ber vê yekê mêrek dê û bavê xwe dihêle, bi jina xwe ve dizeliqe, û her du dibin yek beden.” Ev sir kûr e, û ez dibêjim ku ew li ser Mesîh û civînê ye. Lê divê her yekê ji we ji jina xwe wek xwe hez bike, û divê jin rêzê li mêrê xwe bigire.