Zarokekî di nav qamîşan de veşartî
Dayikeke Lêwî kurê xwe sê mehan vedişêre, paşê wî di selikeke ziftkirî de di nav qamîşên Nîlê de datîne, û keça Firewn heqdestê diya wî bi xwe dide ku şîr bide wî. Piştî ku mezin dibe, Mûsa Misriyekî dikuje û direve Midyanê. Îsraêl dinale, û Bavê me dibihîze û peymana xwe tîne bîra xwe.
2 1Zilamekî ji mala Lêwî çû û bi keçeke Lêwî re zewicî. 2Jinik bizaro bû û kurek anî. Gava wê dît ku saxlem e, wê ew sê mehan veşart. 3Gava ku êdî nikaribû wî veşêre, wê selikeke papîrûsê anî, zift û qîr lê kir, zarok xist hundirê wê û li keviya Nîlê, di nav qamîşan de danî. 4Xwişka wî li dûr sekinî, da ku bibîne ka wê çi bê serê wî. 5Keça Firewn daket Nîlê ku xwe bişo; cariyeyên wê li keviya Nîlê dimeşiyan. Wê selik di nav qamîşan de dît û cariyeya xwe şand ku wê bîne. 6Wê selik vekir û zarok dît: zarokekî kur bû û digiriya. Dilê wê bi wî şewitî û wê got: “Ev yek ji zarokên Îbraniyan e.”
7Xwişka wî ji keça Firewn pirsî: “Ma ez herim gazî jineke Îbranî bikim ku ji bo te şîr bide zarok?”
8Keça Firewn bersiv da: “Erê, here.” Loma keçik çû û gazî diya zarok kir.
9Keça Firewn jê re got: “Vî zarokî bibe, ji bo min şîr bide wî; ezê heqdestê te bidim.” Jinê zarok bir û şîr dayê.
10Kurik mezin bû; wê ew bir ba keça Firewn. Keça Firewn ew kir kurê xwe, navê wî Mûsa danî û got: “Çimkî min ew ji avê kişand.” a a v10 Navê Mûsa peyva “kişandin” tîne bîra mirov — navê wî li gorî wê gava ku ew ji avê hat hildan, hat danîn.
Mûsa di nav gelê xwe de
11Di wan rojan de Mûsa mezin bû, derket ba gelê xwe û barên wan dîtin. Wî dît ku zilamekî Misrî li Îbraniyekî, yek ji mirovên wî, dixe. 12Wî li dora xwe nêrî; gava wî kes nedît, wî zilamê Misrî kuşt û ew di bin sêlakê de veşart.
13Roja din ew derket. Wî dît ku du zilamên Îbranî bi hev re şer dikin. Wî ji yê ku neheq bû pirsî: “Çima tu li hevalê xwe dixî?”
14Wî got: “Kê tu li ser me kirî serek û dadger? Ma tu difikirî ku min jî bikujî, çawa ku te Misrî kuşt?” Mûsa tirsiya û di dilê xwe de got: “Bi rastî jî mesele eşkere bûye.”
15Firewn ev yek bihîst û xwest Mûsa bikuje; Mûsa ji ber Firewn reviya, li welatê Mîdyanê bi cih bû û li ber bîrekê rûnişt.
16Heft keçên kahinê Mîdyanê hebûn. Ew hatin ku avê bikişînin û cirnên avê tije bikin, da ku pezê bavê xwe av bidin. 17Gava şivan hatin û wan ew qewitandin, Mûsa rabû, ew rizgar kirin û pezê wan av da. 18Gava ew vegeriyan ba bavê xwe Reûêl, wî pirsî: “Hûn îro çima ewqas zû vegeriyan?”
19Wan got: “Misriyekî em ji destê şivanan rizgar kirin, avê jî ji me re kişand û pez av da.”
20Wî ji keçên xwe pirsî: “Ew li ku ye?” “Çima we ew mirov hişt? Gazî wî bikin, bila were nên bixwe.”
21Mûsa razî bû ku li ba wî zilamî bimîne. Wî zilamî jî keça xwe Sîpporayê ji bo jinê da Mûsa. 22Wê kurek anî; Mûsa navê wî Gêrşom danî û got: “Ez li welatekî biyanî bûme xerîb.” b b v22 Navê Gêrşom wekî gotina Îbranî ya “li wir xerîb” tê bihîstin — Mûsa navê kurê xwe li gorî jiyana xwe ya xerîbiyê, ya dûrî malê, danî.
23Piştî demeke dirêj padîşahê Misrê mir. Gelê Îsraêl ji ber koletiyê ket nalînê û kir hewar; dengê wan ji koletiyê ber bi Bavê me ve bilind bû. 24Bavê me nalîna wan bihîst û peymana xwe ya bi Îbrahîm, bi Îshaq û bi Aqûb re bi bîr anî. 25Bavê me li gelê Îsraêl nêrî û wî fêm kir.
