Gorîgeha Bixûrê
Gorîgeha bixûrê ku lê bêhnxweşî sibe û êvarê radibe, bergîdeke bi heman giraniya biçûk a zîv ji dewlemend û feqîr wekhev, teşteke tûncî da ku kahin berî xizmetê xwe bişon, û zeyt û bixûra pîroz a li gorî awayekî taybet hatî tevlihevkirin, ku tu carî ji bo karanîna şexsî nayê çêkirin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 1–10, 12–16, 18–21, 23–38
30 1“Ji bo şewitandina bixûrê gorîgehekê çêke; wê ji dara aqasyayê çêke. 2Wê çargoşe be: dirêjahiya wê bi qasî gazekê, berfirehiya wê gazek û bilindahiya wê bi qasî du gazan be. Qiloçên wê bi wê re yek perçe bin. 3Wê bi zêrê xas kiras bike: serê wê, kêlekên wê yên li dora wê û qiloçên wê. Paşê li dora wê ji zêr keviyekê çêke. 4Di bin toqa wê de, li ser du aliyên wê yên li hember hev, du xelekên zêrîn çêke, da ku destiyên hilgirtinê bigirin. 5Destiyan ji dara aqasyayê çêke û wan bi zêr kiras bike. 6Wê deyne ber perdeya ku li ba Sindoqa Şahidiyê ye, li ber derxûnê ku li ser Şahidiyê ye, li cihê ku ezê te lê bibînim. 7Her sibe, gava Harûn qendîlan amade dike, divê li ser wê bixûra bêhnxweş bişewitîne. 8Gava Harûn êvarê qendîlan pêdixe, divê wê bişewitîne: bixûreke hergavî li hizûra min, di nav nifşên we de. 9Li ser wê bixûreke xerîb, qurbana şewitandinê an pêşkêşiya dexlê pêşkêş neke; pêşkêşiya rijandinê jî li ser wê nerijîne. 10Salê carekê divê Harûn li ser qiloçên wê kefaretê bike; salê carekê, bi xwîna pêşkêşiya paqijiyê ya kefaretê, divê di nav nifşên we de ji bo wê kefaretê bike. Ew ji min re herî pîroz e.”
Berdêla Hejmartinê
11Bavê me ji Mûsa re got:
12“Gava tu gelê Îsraêl dihejmêrî, divê her yek ji wan di wê hejmartinê de ji bo canê xwe berdêlê bide min, da ku dema ew tên hejmartin, tu bela neyê serê wan. 13Divê her kesê ku tê hejmartin, li gorî şekelê Pîrozgehê, nîv şekel zîv wekî pêşkêşî bide min. 14Divê her kesê ku tê hejmartin, yê bîst salî û mezintir, vê pêşkêşiyê bide min. 15Gava hûn wê ji bo kefareta canê xwe pêşkêşî min dikin, bila dewlemend ji vê nîv şekelê zêdetir nede û belengaz jî kêmtir nede. 16Pereyê kefaretê ji gelê Îsraêl bistîne û wî ji bo xizmeta Konê Hevdîtinê bide. Wê li hizûra min ji gelê Îsraêl re bibe bibîranîn, da ku ji bo canê we kefaret bê kirin.”
Teşta Tûncîn
17Bavê me ji Mûsa re got:
18“Ji bo şûştinê teşteke tûncîn tevî lingê wê yê tûncîn çêke. Wê deyne navbera Konê Hevdîtinê û gorîgehê û avê bike nava wê, 19da ku Harûn û kurên wî pê dest û lingên xwe bişon. 20Gava ew dikevin Konê Hevdîtinê, divê bi avê xwe bişon da ku nemirin; an jî gava ew ji bo xizmetê nêzîkî gorîgehê dibin, da ku pêşkêşiyeke xwarinê ji min re bişewitînin. 21Divê ew dest û lingên xwe bişon, yan na wê bimirin. Ev ji Harûn û zarokên wî re, nifş bi nifş, qanûneke herheyî ye.”
Zeyta Pîroz a Kifşkirinê
22Bavê me ji Mûsa re got:
23“Biharatên herî baş hilde: pênc sed şekel rûnê mûr, nîvê wê, ango du sed û pêncî şekel darçîna bêhnxweş û du sed û pêncî şekel qamîşê bêhnxweş, 24li gorî şekelê Pîrozgehê pênc sed şekel xiyarşembe û hînek zeyta zeytûnê. 25Ji wan zeyta pîroz a kifşkirinê çêke, rûnê bêhnxweş ê tevlihevkirî, karê hosteyekî bêhnxweşkar: zeyta pîroz a kifşkirinê. 26Bi wê Konê Hevdîtinê, Sindoqa Şahidiyê, 27mase û hemû taximên wê, şamdank û taximên wê, gorîgeha bixûrê, 28gorîgeha qurbana şewitandinê û hemû taximên wê û teşta tevî lingê wê rûn bike. 29Wan pîroz bike da ku herî pîroz bin; her tiştê ku bi wan bikeve wê pîroz bibe. 30Harûn û kurên wî rûn bike; wan pîroz bike da ku ji min re kahintiyê bikin. 31Ji gelê Îsraêl re bêje: ‘Wê ev di nav nifşên we de zeyta min a pîroz a kifşkirinê be. 32Wê bi ser bedena tu kesî de nerijînin û li gorî terkîba wê tiştekî wekî wê çênekin. Ew pîroz e; wê ji we re pîroz be. 33Her kesê ku tiştekî wekî wê tevlihev bike, an wê li kesekî xerîb bide, wê ji nav gelê xwe bê qutkirin.’”
Bixûra Pîroz
34Bavê me ji Mûsa re got: “Biharatên bêhnxweş hilde: estakte, onîka û galbanûm; van biharatên bêhnxweş bi guniya xas re, bi parên wekhev, a a v34 Estakte, onîka û galbanûm benîştên nebatî yên bêhnxweş in ku di tevlihevkirinên bixûrê yên Rojhilata Nêzîk a kevnar de dihatin bikaranîn. 35û ji wan bixûreke bêhnxweş çêke, karê hosteyekî bêhnxweşkar, bi xwê xwêkirî, xas û pîroz. 36Hinekî jê gelek hûr bikute û hinekî jê li ber Şahidiyê, di Konê Hevdîtinê de, li cihê ku ezê te lê bibînim, deyne. Ew ji we re herî pîroz dimîne. 37Li gorî vê terkîbê ji xwe re bixûrê çênekin; ew ji we re pîroz e, çimkî ya min e. 38Her kesê ku ji bo ku bi bêhna wê kêfxweş bibe tiştekî wekî wê çêke, divê ji nav gelê xwe bê qutkirin.”