Mamika Bav a Du Eyloyan

Mamikek li ser du eylo, serê dara cedarê û mêweke veguhastî, ku tê şirovekirin wekî Sîdqiya ku sonda xwe ya ku bi Babîlê re dabû dişkîne û ber bi Misrê ve ji bo hespan destê xwe dirêj dike. Ew wê jê xilas nebe. Lê dîsa jî Bavê me dibêje ku ewê çiqilekî xwe yê nerm li çiyayê Îsraêl biçîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–10, 12–24

Beş 17.

Peyva Bavê me ji min re hat:

“Kurê mirov, mamikekê bavêje û ji mala Îsraêl re meselekê bibêje, û bibêje, Bavê Serwer wiha dibêje: ‘Eyloyeke mezin a bi baskên mezin, bi perên dirêj û bi perrên tije û pirreng hat Libnanê û serê dara cedarê girt. Serê çiqilên wê yên ciwan jê kir û ew birin welatekî bazirganiyê; wê di bajarekî bazirganan de danî. Paşê ji tovê welêt hinek hilda û ew di axeke bi ber de çand; wê li tenişta avên pirr danî da ku mîna bîsekê mezin bibe. Û şîn bû û bû mêweke nizm û belavbûyî, ku çiqilên wê ber bi eyloyê zivirîn û rehên wê li binê wê man. Wusa bû mêw, çiqil derxistin û zîlan şandin. Lê eyloyeke mezin a din hebû bi baskên mezin û bi perrên pirr, û vê mêwê rehên xwe ber bi wê ve xwar kir û çiqilên xwe ber bi wê ve dirêj kir da ku ji wê bêtir av bikişîne ji wî cihê ku lê hatibû çandin. Ew di axeke baş de li tenişta avên pirr hatibû çandin, da ku çiqilan bide û ber bide û bibe mêweke hêja.’

Bibêje, Bavê Serwer wiha dibêje: “Ma ewê geş bibe? Ma ew ê rehên wê ranekişîne û bera wê neqeritîne, da ku hemû pelên wê yên nû û ter zuha bibin? Ne hewceyî milekî xurt û ne jî elaleteke mezin e ku ew ji rehan ve bê kişandin. Her çend ku ew hatiye çandin jî, ma ewê geş bibe? Gava bayê rojhilatê lê bikeve, ma ewê bi temamî zuha nebe—li wî cihê ku lê şîn bûye zuha nebe?”

Paşê peyva Bavê me ji min re hat:

“Ji mala serhildêr re bibêje: Ma hûn nizanin ku wateya van çi ye? Ji wan re bibêje: Padîşahê Babîlê hat Orşelîmê, padîşah û serekên wê girt û ew vegerandin Babîlê. Yek ji nijada padîşah hilda, bi sond peymanek bi wî re çêkir û mezinên welêt birin, da ku padîşahî bê nizimkirin û careke din ranebe, lê bi parastina peymana wî bikare bijî. Lê Sidqiya li hember padîşahê Babîlê serî hilda, qasid şandin Misrê ji bo hesp û leşkerekî mezin. Ma ewê serkeftî bibe? Ma yê ku vî tiştî dike ewê xilas bibe? Ma dikare peymanê bişkîne û xilas bibe?’

“Bi canê xwe, Bavê Serwer dibêje, ewê li Babîlê bimire, li wî cihê ku padîşahê ku ew kir padîşah lê dijî—yê ku sonda wî biçûk dît, peymana wî şikand. ‘Firewn bi leşkerê xwe yê bihêz û bi qewetên xwe yên mezin dê di şer de alî wî neke, gava ku girên dorpêçê rabin û sûrên dorpêçê bên avakirin da ku gelek can werin birîn. Sond biçûk dît, peyman şikand; destê xwe dabû, lê dîsa jî van hemûyan kir—ewê xilas nebe.’

Loma Bavê Serwer wiha dibêje: “Bi canê xwe, ezê sonda xwe ya ku wî biçûk dît û peymana xwe ya ku wî şikand li ser serê wî bînim. ‘Ezê tora xwe li ser wî belav bikim; ewê di xefika min de bê girtin. Ezê wî bînim Babîlê û li wir wî dîwandar bikim ji bo xayîntiya ku li hember min kir. Şervanên herî baş ên di nav leşkerên wî de bi şûr dê bikevin, û yên mayî dê li her bayî belav bibin. Hingê hûnê bizanin ku min, Bavê we, gotiye.’

Bavê Serwer wiha dibêje: “Ez bi xwe ezê çiqilekî ji serê bilind ê dara cedarê hildim û biçînim. Ji çiqilên wê yên herî jor ên ciwan ezê şaxikeke nazik bişkînim û ez bi xwe ezê wê li çiyayekî bilind û berz biçînim. ^a Li bilindahiya çiyayê Îsraêl ezê wê biçînim, û ewê çiqilan bide û ber bide û bibe cedareke hêja. Li binê wê her cure çûk dê rûne, di siya çiqilên wê de hêlîn bikin. Û hemû darên zeviyê dê bizanin ku ez Bav im, yê ku dara bilind datîne û dara nizm dike bilind, yê ku dara kesk zuha dike û dara ziwa dike geş. Ez, Bav, gotiye, û ezê wê bikim.”