Beroşa Dadbariyê ya Dikele
Roja ku dorpêça Babîlê ya li ser Orşelîmê dest pê dike, Orşelîm beroşeke jenggirtî ye ku heta hişkbûnê hatiye kelandin. Heman êvarê Bavê me jina Hezekîêl distîne û lê qedexe dike ku ji bo wê şînê bigire, nîşanek ku gava Perestgeh bikeve, gel ewqas ecêbmayî dimîne ku nikare bigirî.
Bavê me di ayetan de dipeyive 2–14, 16–17, 21–27
24 1Di sala nehan de, meha dehan, roja dehan, peyva Bavê me ji min re hat:
2Kurê mirov, navê vê rojê binivîse, her ev roj bi xwe. Padîşahê Babîlê rastî vê rojê bi xwe dorpêça Orşelîmê kir. 3Ji mala serhildêr re mesele bêje û ji wan re bibêje: Bavê Serdest wiha dibêje: “Beroşê deyne ser, av têxinê. 4Perçeyan têxinê, her perçeyekî baş, ran û mil; wê bi hestiyên herî bijarte dagire. 5Ya herî bijarte ji keriyê bigire, û darên êzingan li bin wê kom bike; bihêle bikele, û hestiyên wê di nav de bipêje.”
6Bavê Serdest wiha dibêje: Wey li bajarê xwînrijandinê, beroşa ku jeng di nav wê de ye, ya ku jenga wê jê neçûye! Perçe bi perçe wê derxînin; ji bo wê tu pişk neket. a a v6 Pişk dihatin avêtin da ku hilbijartin bihata kirin; li vir tu pişk nayê avêtin — her perçe bêyî cudahî derdikeve, ku dadbariya temam li ser Orşelîmê nîşan dide. 7“Çimkî xwîna wê di nav wê de ye; wê ew li ser zinarê tazî danî. Wê ew li ser erdê nerijand da ku bi axê veşêre. 8Ji bo ku hêrsê bilivînim û dadperweriyê bînim, min xwîna wê li ser zinarê tazî danî, da ku neyê veşartin.”
9Loma Bavê Serdest dibêje: “Wey li bajarê xwînrijandinê! Ezê jî darê bilind kom bikim. 10Darê li ser kom bike, êgir pêxe, goştê baş bipêje, baharatan têkil bike, û bila hestî bişewitin bibin komir. 11Paşê beroşa vala deyne ser komirên wê da ku germ bibe û sifrê wê bibiriqe, da ku pîsiya wê di nav de bihele û jenga wê bê xwarin. 12Ew bi keda giran westiyaye, lê jenga wê ya giran jê naçe; jenga wê heta di êgir de jî dimîne. 13Pîsiya te tevgera te ya şermezar e. Ji ber ku min xwest te paqij bikim û tu paqij nebûyî, tu wê careke din paqij nebî heta ku min hêrsa xwe li hember te têr nekiribe. 14Min, Bavê te, got. Ew tê, û ezê tev bigerim. Ez xwe nagirim, ez naborim, û ez poşman nabim. Wê li gorî rêyên te û kirinên te dadbariya te bikin, Bavê Serdest dibêje.”
Bav Jina Hezekiêl Jê Distîne
15Peyva Bavê me ji min re hat:
16“Kurê mirov, bi lêdanekê ez kêfa çavên te ji te distînim. Lê şîn negir û negirî, û bila tu hêstir neherikin. b b v16 Mirina jina Hezekiêl bû nîşanek zindî: şîna wî ya qedexekirî xesara ku nayê gotin nîşan dida, ya ku Îsraêl wê hîs bikira gava perestgeh hilweşiya. 17Bêdeng bikişîne; ji bo miriyan şîn negir. Serikê xwe li serê xwe bihêle û sandalan li lingên xwe; lêvên xwe venegire û nanê şînbaran nexwe.”
18Min wê sibehê ji gel re got; wê êvarê jina min mir. Sibeha din min wek ku emir hatibû dayîn kir.
19Hingê gel ji min pirsî: Ma tu ji me re nabêjî van tiştan ji me re çi tê wateya wan—çima tu wiha dikî?
20Loma min ji wan re got: Peyva Bavê me ji min re hat:
21Ji mala Îsraêl re bêje: Bavê Serdest dibêje: “Va ye ez pîrozgeha xwe gemar dikim, serfiraziya hêza we, kêfa çavên we, hesreta canê we; û kur û keçên ku we li paş hiştin wê bi şûr bikevin. 22Hûnê wek ku min kir bikin: lêvên xwe venagirin û nanê şînbaran naxwin. 23Serikên we wê li serên we bimînin û sandal li lingên we. Hûn ê şîn negirin û negirîn, lê di gunehên xwe de biperizin û ji hev re bikişînin. 24Loma Hezekiêl ji we re nîşanek e; hûnê her tiştê ku wî kir bikin. Gava ew tê, hûnê bizanin ku ez Bavê Serdest im.
25“Û tu, kurê mirov—di roja ku ez ji wan kela wan distînim, şahî û rûmeta wan, kêfa çavên wan, hesreta dilê wan, û kur û keçên wan, 26di wê rojê de revokek wê were ba te da ku nûçeyê bîne te. 27Wê rojê, gava revok tê, devê te wê vebe; tu wê biaxivî û êdî bêdeng nebî. Wusa tuyê ji wan re nîşanek bî, û ewê bizanin ku ez Bavê te me.”
