Îbrahîm li Gerarê

Îbrahîm dîsa ji Sarayê re dibêje xwişka min, û Avîmelek wê dibe. Bavê me beriya ku ew dest bide wê, padîşah di xewnê de hişyar dike, û Avîmelek li ser bêsûciya xwe radiweste. Îbrahîm qebûl dike ku wî tenê wisa hesiband ku li vir tu kes ji Bavê me natirse.

Bavê me di ayetan de dipeyive 3, 6–7

Beş 20.

Îbrahîm ji wê derê bar kir û çû herêma Negevê, di navbera Qadêşê û Şûrê de bi cih bû û li Gerarê wekî xerîb ma. Îbrahîm ji bo jina xwe Sarayê got: “Ew xwişka min e.” Loma Avîmelekê padîşahê Gerarê şand pey wê û Sara bir.

Lê wê şevê Bavê me di xewnê de hat ba Avîmelek û jê re got: “Tu ji ber wê jina ku te biriye wekî miriyekî yî, çimkî mêrê wê heye.”

Avîmelek nêzîkî wê nebûbû. Wî got: “Ya Xwedayê Serwer, ma tê miletekî bêsûc jî helak bikî? Ma wî bi xwe ji min re negot: ‘Ew xwişka min e’? Û wê bi xwe jî got: ‘Ew birayê min e.’ Min ev yek bi dilpakî û bi destên bêsûc kir.”

Piştre Bavê me di xewnê de jê re got: “Erê, ez dizanim ku te ev yek bi dilekî dirust kir û min tu ji kirina gunehê li dijî min parastî. Loma min nehişt ku tu dest bidî wê. Niha jina wî zilamî lê vegerîne, çimkî ew pêxemberek e. Ewê ji bo te lava bike, da ku tu sax bimînî. Heke tu wê venegerînî, bizanibe ku tê bê guman bimirî, tu û hemû yên te.”

Avîmelek serê sibê zû rabû, gazî hemû xulamên xwe kir û hemû tiştên qewimîn ji wan re gotin. Mêr gelekî tirsiyan. Avîmelek gazî Îbrahîm kir û jê pirsî: “Te çi bi me kir? Min çi guneh li te kir ku te gunehekî ewqas mezin anî ser min û padîşahiya min? Te tiştên ku divê qet neyên kirin bi min kirin.” Avîmelek herwiha ji Îbrahîm re got: “Di hişê te de çi hebû ku te tiştekî wisa kir?”

Îbrahîm got: “Min ji xwe re got: bê guman li vê derê tirsa Bavê me tuneye û wê min ji ber jina min bikujin.” Ji bilî vê jî, ew bi rastî xwişka min e; keça bavê min e, lê ne keça diya min e û ew bû jina min.

Gava Bavê me kir ku ez ji mala bavê xwe derkevim û bigerim, min jê re got: Vê qenciyê bi min bike: li her cihê ku em herin, ji bo min bêje: “Ew birayê min e.”

Avîmelek pez, dewar, xulam û cariye anîn, dan Îbrahîm û jina wî Sara lê vegerand. Avîmelek got: “Welatê min li ber te ye; li ku derê dilê te bixwaze, li wir rûne.” Û wî ji Sarayê re got: “Binêre, ez ji birayê te re hezar perçe zîv didim. Bi vê yekê neheqiya ku li te hatiye kirin, li ber çavên hemû kesên ku bi te re ne tê nixamtin; li ber her kesî tu bi tevahî bêsûc derketî.”

Îbrahîm lavayî Bavê me kir û Wî Avîmelek, jina wî û cariyeyên wî baş kirin, da ku ew dîsa bikaribin zarokan bînin, çimkî Bavê me ji ber Sarayê jina Îbrahîm malzaroka hemû jinên mala Avîmelek bi tevahî girtibû.