Destpêbûn 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Wê êvarê her du milyaket hatin Sodomê. Lût li ber dergehê Sodomê rûniştibû. Gava Lût ew dîtin, rabû çû pêşiya wan û rûyê xwe heta erdê xwar kir. ^a a v1 Ji wan her sê kesên ku li Mamrê ji Îbrahîm re xuya bûbûn, tenê du kes heta Sodomê çûn. Bavê me ma û bi Îbrahîm re meşiya; van her du milyaketan dîwan ber bi pêş ve bir. ²“Ezbeniyên min, ji kerema xwe,” Lût got, “werin mala xulamê xwe, şevê li wir derbas bikin û lingên xwe bişon. Serê sibê zû rabin û herin ser rêya xwe.” “Na,” wan got, “emê şevê li meydanê derbas bikin.”

³Lût gelekî zor li wan kir. Loma ew berê xwe dan ba wî û ketin mala wî. Wî ji wan re ziyafetek amade kir, nanê şikeva çêkir û wan xwar. ⁴Beriya ku ew razin, mêrên bajêr, mêrên Sodomê, ji ciwanan heta kalan, tevahiya gel bêyî ku kes li derve bimîne, mal dorpêç kir. ⁵Wan gazî Lût kir û got: “Ew mêrên ku îşev hatin ba te li ku ne? Wan derxe ba me, da ku em bi wan re razin.”

⁶Lût derket ber derî, ba wan û derî li pişt xwe girt, ⁷û got: “Birayên min, ji kerema xwe xerabiyê nekin. ⁸Du keçên min hene ku tu caran bi mêran re nebûne. Ezê wan derxim ba we, hûn çi dixwazin bi wan bikin. Lê tiştekî li van mêran nekin, çimkî ew hatine bin siya banê min.”

⁹Wan got: “Ji ber me here!” Paşê wan got: “Ev xerîbê ku hat vir bimîne, niha dadgeriyê li me dike? Emê ji wan xerabtir li te bikin.” Wan gelekî zor li Lût kir û nêzîk bûn ku derî bişkînin. ¹⁰Lê mêran destên xwe dirêj kirin, Lût bi xwe re kişand nav malê û derî girt. ¹¹Wan mêrên ku li ber deriyê malê bûn, ji biçûk heta mezin, kor kirin, heta ku ew di lêgerîna derî de westiyan.

¹²Mêran ji Lût re got: “Li vir kesên te yên din hene? Zava, kur, keç, an li bajêr her kesê ku yê te ye, wan ji vî cihî derxe. ¹³Em li ber wê ne ku vî cihî wêran bikin. Gazina li dijî xelkê wî li ber Bavê me pir mezin bûye û Bavê me em şandin ku em wî wêran bikin.”

¹⁴Lût derket û ji zavayên xwe re, yên ku keçên wî ji wan re dergistî bûn, got: “Rabin, ji vî cihî derkevin, çimkî Bavê me wê vî bajarî wêran bike!” Lê zavayên wî ev yek wekî henekekê hesiband.

¹⁵Serê sibê zû, milyaketan zor li Lût kir û got: “Rabe, jina xwe û her du keçên xwe yên li vir in bigire, an na tê di cezayê bajêr de tune bibî.” ¹⁶Lê Lût dudilî bû. Loma mêran destê wî, destê jina wî û destên her du keçên wî girtin, çimkî dilê Bavê me bi wî şewitî. Wan ew derxist û li derveyî bajêr hişt. ¹⁷Gava wan ew derxistin derve, yekî ji wan got: “Ji bo canê xwe bireve! Li paş xwe nenêre û li tu derê geliyê nesekine. Bireve ber bi çiyê ve, an na tê tune bibî.”

¹⁸Lê Lût ji wan re got: “Na, ji kerema xwe, ya Bavê min ê Serwer. ¹⁹Xulamê te li ber te kerem dît. Te gelek qencî bi min kir ku te jiyana min rizgar kir. Lê ez nikarim birevim çiyê; wê bela bigihîje min û ezê bimirim. ²⁰Ji kerema xwe, ew bajar nêzîk e û ewqas biçûk e ku mirov bikare bireve wir. Bihêle ez birevim wir –ma ne biçûk e?– da ku ez sax bimînim.”

²¹Wî jê re got: “Ez vê qenciyê jî bi te dikim: Ezê wî bajarokê ku te behsa wî kir wêran nekim. ²²Bilezîne, bireve wir, çimkî heta ku tu negihîjî wir, ez nikarim tiştekî bikim.” Loma navê wî bajarî Soar e. ^b b v22 Soar tê wateya “biçûk”. Lût navê bajarok li gorî lavakirina xwe danî, ku wî gotibû ew “tenê biçûkek e.”

²³Gava Lût gihîşt Soarê, roj li ser erdê hilatibû. ²⁴Piştre Bavê me ji ezmanan bi ser Sodom û Gomorayê de kukurd û agir barand. ^c c v24 Hin xwendevanên Mesîhî di navlêkirina ducarî ya vê ayetê de du Kesên Sêyekiyê bihîstine, lê FHB yekî tenê dibihîze: Bavê me, yê ku dîwana wî ji textê wî bi xwe tê. ²⁵Wî ew bajar, tevahiya deştê, hemû rûniştvanên bajaran û her tiştê ku li ser erdê şîn dibû wêran kirin. ²⁶Lê jina Lût ji pişt wî li paş xwe nêrî û bû stûneke xwê.

²⁷Dotira rojê serê sibê zû Îbrahîm çû wî cihê ku berê li ber Bavê me sekinîbû. ²⁸Wî ber bi Sodom, Gomora û tevahiya deştê ve nêrî û dît ku ji erdê dû wekî dûyê tifikê bilind dibe.

²⁹Gava Bavê me bajarên deştê wêran kirin, Bavê me Îbrahîm anî bîra xwe û Lût ji nav serobinokirina wan bajarên ku Lût lê dima derxist.

Lût di Şikeftê de

³⁰Lût bi her du keçên xwe re ji Soarê hilkişiya herêma çiyayî ku li wir bijî, çimkî ditirsiya ku li Soarê bimîne. Ew û her du keçên xwe di şikeftekê de diman. ³¹Ya nixurî ji xwişka xwe ya biçûk re got: “Bavê me êdî kal bûye. Li vî welatî tu mêr nemaye ku bi me re razê, wekî ku li her derê adet e. ³²Were, em şerab bidin bavê xwe, paşê bi wî re razin û bi rêya bavê xwe zuriyeta xwe sax bihêlin.” ³³Wê şevê wan şerab da bavê xwe. Keça mezin çû ba wî û bi wî re raza. Wî qet nizanibû ka ew kengê raza û kengê rabû. ³⁴Roja din ya nixurî ji xwişka xwe ya biçûk re got: “Ez duh şevê bi bavê xwe re razam. Îşev jî em dîsa şerab bidin wî. Tu here bi wî re razê, da ku em ji bavê xwe zuriyetê bidomînin.” ³⁵Wê şevê jî wan şerab da bavê xwe ku vexwe. Keça biçûk rabû û bi wî re raza. Wî nizanibû ka ew kengê raza û kengê rabû. ³⁶Bi vî awayî her du keçên Lût ji bavê xwe ducanî bûn. ³⁷Keça mezin kurek anî dinyayê û navê wî danî Moav. Ew heta îro bavê Moaviyan e. ³⁸Keça biçûk jî kurek anî dinyayê û navê wî danî Ben-Ammî. Ew heta îro bavê Emmoniyan e.